welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

In de schoolbanken

Dag 14, 15-09-2003, Lesotho

Vannacht is de eerste lang verwachte regen gevallen. Het is namelijk al vijf maanden helemaal droog. Mick (de eigenaar van de lodge) hoopte op meer regen. Aangezien wij overal regen hebben waar het al maanden droog is hebben we dit beloofd!

Om 9.00 vertrokken we met een gids naar een schooltje. Dit is de eerste keer dat Summum dit schooltje bezoekt en het zal de vaste school worden. Op deze manier helpt Summum een schooltje dat tot nu toe buiten de boot viel en krijgen de kinderen niet te vaak een sloot toeristen over zich heen. We mochten plaats nemen naast de leerlingen en we werden gelijk aan het werk gezet.Of we even wilden helpen met het uitleggen van procenten! Dat viel nog niet mee.Wat zijn wij verwend met onze rekenmachientjes. Ze wilden ook gelijk adressen uitwisselen en foto's opgestuurd krijgen van zichzelf. Onze pennen waren we ook gelijk kwijt maar dat gaf natuurlijk niet.

Na de school kregen we een rondleiding van Mrs Musi. Haar man heeft er zijn levenswerk van het dichtmaken van een enorme donga . Op een ochtend na een enorme stort bui bleek een heel groot stuk van zijn land te zijn weggespoeld. Het gat was wel zeven meter diep en op het breedste punt dertig meter breed. Hij bedacht een plan om met dammen de grond weer vast te houden en vroeg zijn dorpsgenoten om te helpen. Zij verklaarde hem voor gek. Hij hield toch vol maar was niet meer van plan die grond te delen met het dorp. Hij is hier zijn dood mee bezig geweest en het gat zit nu weer vol vruchtbare grond. Zijn vrouw is nu dan ook een welvarende dame. Ze geeft nu rondleidingen aan toeristen. Ze is jaren lang onderwijzeres geweest en kan geweldig vertellen. Ze is als een van de weinige in de regio bezig met het vermenigvuldigen van fruitbomen. De fruitbomen hebben de kans om de winter te overleven omdat de vruchten veel waard zijn in een land waar honger is. Vorst is niet de vijand van de bomen maar de bevolking die hout nodig heeft om op te koken en het warm te krijgen. Tijdens de rondleiding hebben we een hagelbui!!!! Dat is wel het laatste dat we verwacht hadden op een vakantie in Afrika. Gelukkig konden we er allemaal om lachen.

Als lunch stond er een heerlijke lasagne op ons te wachten.In dit uurtje hebben we aan Mick gevraagd of ze wel eens vrijwilligers konden gebruiken. En dat was het geval, Hij leek enthousiast. Rudi moest hierdoor wel opschieten om niet te laat te komen voor de tocht op de pony's. Het was echt leuk om weer eens op een paard te zitten en ik blijf het een leuke manier vinden om je omgeving te bekijken. Jeroen heeft niet zo'n sympathie voor paarden dus die is met een gids gaan wandelen naar rotstekeningen. Met een groepje klauterde ze achter de gids aan die dezelfde route met zijn handen in zijn zak liep. De kloof waarin de grotten met tekeningen waren was wel 75 meter diep. Het regende nauwelijks dus echt nat zijn we niet geworden. Tien minuten nadat we allemaal terug waren barste er een enorme bui los. Voor Mick reden om popcorn te laten maken om de komst van de regen te vieren!

 vorig verslag

 volgende verslag