welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

opmerking voor de lezer

Hallo groepsreiziger. Gefeliciteerd. Je hebt met Googelen mijn site gevonden!
Je bent van harte welkom om hier te lezen maar
ik wil even uitleggen dat ik naast reisbegeleider ook gewoon een mens ben. Als privépersoon houd ik al jaren familie en vrienden via deze site op de hoogte van wat ik mee maak.  Dit zijn dus verslagen van mijn persoonlijke belevenissen en ervaringen. Die kunnen anders zijn dan die van de reiziger. Ik praat in mijn verslagen over niemand uit de groep, niet over de locale organisatie en niet over de Nederlandse. Maar wel over hoe ik dingen beleef. Ik zou graag de vrijheid houden om daar vrij in mijn privé blog over te schrijven.

onbekend thailand

Even een kleine opmerking: ik ben ondertussen al 3 maanden thuis en had alleen wat steekwoorden opgeschreven. Vanaf nu dus kortere en saaiere verslagen dan anders....sorry

Satun, Thailand 31-7-2010

We hebben nog een ochtend op Langkawi maar het weer zit niet mee. Rond lunchtijd gaan we richting de haven waar we de boot nemen naar Thailand. We komen 1,5 uur later aan in het zuid-thaise plaatsje Satun.
Niet echt een plaatsje dat veel toeristen ziet. Het is ook de eerste keer dat wij hier met een groep komen. De organisatie achter de schermen was behoorlijk chaotisch. Ik heb hier geen lokale gids en een lokale agent die niet echt wist wat te doen en wat te regelen. Ik moet als een speer een locale simkaart en geld scoren. Gelukkig dood de groep de tijd met pinnen en toiletten zoeken.
Satun heeft zo goed als geen accommodatie en het hotel is dus niet heel spannend. De groep heeft vanmiddag vrij om de omgeving te verkennen en een aantal weten niet wat ze met die tijd moeten doen. Ik ook niet maar ik heb geen tijd om het voor ze te bedenken. Ik moet als een speer dingen gaan regelen zodat de komende dagen een invulling hebben.
Gelukkig blijkt aan het einde van de dag dat de meeste toch wat rond gewandeld hebben en geproefd hebben van de sfeer in een niet toeristsich en klein Thais stadje. Ik heb er niet heel veel meer van gezien dan het uitzicht uit mijn raam en dat viel me niet tegen. Achter het hotel ligt nog 1 straat en dan rijstvelden, palmbomen en karstrotsen. In de straat voor het hotel is ieder avond een markt waar je lekker eten kunt kopen en ook kleding. Helemaal niets is op toeristen gericht. Ik koop dus een mooie sarong voor €2.
Naast het hotel is een restaurantje waar iedereen wat gaat eten. Ook vanavond zitten de jonge mannen weer de hele tijd met hun Iphone in hun hand....hoewel, niet de hele tijd. Als ik terug kom van het toilet zie ik er 1 onbeheerd op de hoek van een bankje liggen. Met instemming van wat medeplichtigen stop ik hem in mijn zak om te kijken hoe lang het duurt voordat de Iphone vermist wordt.
Nou, dat duurde erg lang. Ik kan je wel vertellen dat als ik hem niet in mijn zak gestoken had hij tegen die tijd waarschijnlijk allang in iemand anders zijn zak terecht was gekomen.

Ko Lipe 1-8-2010

We verlaten Satun om een tropisch eilandje op te zoeken. De ochtend verloopt niet zoals gehoopt. Ten eerste komen de busjes ons een half uur te laat ophalen. Ik vond trouwens de tijd dat we opgehaald zouden worden nogal aan de vroege kant maar ik ken het gebied niet dus als ik het navraag en er word me op mijn hart gedrukt dat dit een goede vertrektijd is dan geloof ik de experts maar. Ik ben dan ook redelijk geïrriteerd als blijkt dat we ondanks een half uur te laat vertrekken toch ruim een uur te vroeg bij de pier zijn. Het is niet de meest inspirerende plek om lang te wachten en ik word dan ook bestookt met vragen over de tijdsplanning. Op zich niet erg maar als dezelfde vraag 10 keer komt van dezelfde ietwat nukkige tiener dan word je er een beetje simpel van. Gelukkig is de onderlinge verhouding goed genoeg dat ik dat ook gewoon tegen hem kon zeggen en toen was het over.

Toen we aan kwamen in de haven had ik al gezien dat er erg slecht weer was op zee en die stortbui komt dus ook over ons heen. Ik vind het niet meer dan logisch dat de boot niet vertrekt in dit weer en ook niet direct nadat de laatste druppel gevallen is maar niet iedereen in mijn groep ziet dat. Ik ben allang blij dat we nu niet vertrekken want de zee is na zo'n stormpje altijd erg ruig. We doen vuilniszakken over de bagage en gaan eindelijk aan boord. Het is een speedboat die deels open is en de rit van 1,5 uur is pittig. Af en toe maken we flinke klappen op de golven en sommige zitten de hele tijd in een windstroom of in een spray van druppels.

Ko Lipe is een klein eilandje zonder wegen. Doordat het geregend heeft ziet het er niet al te tropisch uit maar het feit dat we vervoert worden in brommers met bakjes om naar de andere kant van het eiland te komen geeft het wel wat avontuurlijks. Gelukkig blijft het de rest van de middag droog en geniet iedereen van het strand.
Voor 2 jongens had ik van te voren al een duikschool geregeld en de andere jongeman geef ik nog een half lesje in snorkelen. Het is altijd leuk om even onder water te kijken. De verscheidenheid was best groot.
Zo'n middag vliegt om en ik ben best een beetje gestresst omdat dingen niet zo soepel lopen als ik zou willen. Ik trakteer mezelf dan ook op een massage. We zitten hier in prachtige huisjes en ik regel dat een meisje me een massage komt geven op de kamer. Ik voel me toch niet op mijn gemak om in het zicht van mijn klanten half ontbloot op een matje te liggen.
Dan nog even snel wat eten en lekker vroeg naar bed. Op weg naar mijn huisje ontdek ik een groep énorme fruitvleermuizen in een grote boom. Ze maken erg veel herrie en zijn echt super groot. Gaaf om te zien!

2-8-2010
We vertrekken weer van Ko Lipe. Met de brommertjes worden we naar de andere kant van het eiland gebracht waar de boot ligt. De bagage brengen ze in een soort graafmachinetje. Geinig om te zien.
We varen weer terug naar Pak Bara waar een nieuwe locale gids staat te wachten. Sommai lijkt een aardige vent maar zijn engels is niet al te best. Hij heeft wel een leuke lunchplek geregeld bij een drijvend restaurant.
De route is mooi. We rijden langs palm en rubberplantages en krijgen een goede kijk op het dorpse leven in zuid Thailand. Tegen de tijd dat we in de buurt komen van Krabi steken de krijtsteenrotsen uit het landschap.
Het hotel in Krabi si luxe en mega groot. In een faketempelstijl en het heeft een flink zwembad. Het is al het einde van de middag en de groep duikt er dan ook snel even in. Ik moet nog wat dingen regelen en ga snel de buurt verkennen. Het is echt uitgestorven in deze hoek. Het is nu laagseizoen voor deze kant van de kust en dat merk je. Alles is gesloten. Pas ter hoogte van Ao Nang komt er leven in de brouwerij.
Ik neem een tuktuk terug om op tijd te zijn voor de kookcursus die ik geregeld heb. Jammer dat een groot deel van de groep op het laatste moment afhaakt. Vooral ook een beetje genant tegenover de dame van de kookschool maar ze vergeeft het me. We maken met z'n vijven 17 gerechten in sneltrein vaart. Het is erg grappig, erg lekker en bij vlagen erg pittig.

vorig verslag

 volgende verslag

fotoalbum