welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Robbeneiland

13-9-2014, kaapstad

Ik heb in de ochtend niet veel te doen. Beetje uitslapen en nog even naar mijn boodschappen lijstje kijken tot Walt me op komt halen om de groep van de luchthaven op te pikken.
De groep komt om 13.10 aan. Ze zijn vlot door de douane en dan de truck in en op weg naar het hostel. Walt houdt in de truck een korte introductie en ik blijf zitten terwijl we rijden om het koken en eten gedeelte uit te leggen. In het hostel wijzen we iedereen de weg en dan gaat Walt naar huis.
Ik heb alweer een lunch gemist dus ren om 17.00 de kwikspar binnen en werk een kippenpootje naar binnen. Dan naar de sjieke slager om wat vlees te kopen voor op de hostelbraai. Dat is een bringyourownmeatbraai. De meeste uit de groep doen dat ook. Zo kan iedereen alvast een beetje kennis maken en zo zijn bed in rollen.
Sinds vandaag zit ik op een privekamer. Met als hoogte punten een echte handdoek en wifi op mijn kamer!! Ik kan dus even skypen met Jeroen. Die zit nu in  een homestay in Kyrgizië. Lang leve Skype!

 

14-9-2014, kaapstad.

Ik zet om 7.00 net ontbijt klaar want de meeste mensen gaan op tour om 7.45 en 8.45. Walt rijdt daarna weer terug naar huis en komt om 9.00 met de truck om boodschappen te doen. Zijn vriendin is ook mee. Zij gaan eerst gereedschap, sloten en stekkerdozen kopen terwijl ik me in de supermarkt stort op alles dat niet vers is of gekoeld hoeft te worden.
Walt’s vriendin komt me helpen met het inpakken van de enorme lading en om 13.00 zijn we weer bij het hostel. Daar pakken we de truck even goed in en dan gaan zij weg en ik naar De Waterfront om te zien of ik nog een kaartje kan krijgen voor Robbeneiland.

Ik ben al zo vaak in Kaapstad geweest en het is nog nooit gelukt om naar Robbeneiland te gaan. En nu is het dan eindelijk zo ver. De zee schijnt redelijk ruig te zijn dus ik werk een reistabletje naar binnen. Helaas niet op tijd want halverwege de ruim een uur durende tocht ga ik eventjes onderuit. Mijn manier van reisziek zijn is heeeel erg misselijk worden maar net niet overgeven maar wel gewoon zwart voor je ogen worden en door je benen zakken. Gelukkig werd ik op gevangen.
Gek genoeg is het vrij snel over zodra ik aan land ben en kan ik de tour over het eiland gewoon mee doen.

Met een bus voeren ze je in een behoorlijk tempo langs de verschillende gebouwen op het eiland. De gids verteld wat er zich allemaal af heeft gespeeld in die gebouwen. Robbeneiland heeft een veel bredere geschiedenis dan alleen als gevangenis ten tijde van Nelson Mandela. Maar zijn verhaal is natuurlijk wel het meest aanwezig. Vooral bij de steengroeve waar hij en zijn medegevangenen moesten werken.
In de gevangenis zelf wordt je rondgeleid door een oud gevangene. En dat is echt indrukwekkend. Je loopt met hem door de cellen waar hij vast heeft gezeten. Met ruim 60 man in 1 ruimte. Hij vertelt dat hij met 6 vrienden opgepakt is voor politieke activiteiten en over hoe ze gemarteld zijn en hoe 1 van zijn vrienden dat niet heeft overleefd. Als er iemand voor je staat die verteld dat hij elektroschokken toegediend heeft gekregen, natte handdoeken om zijn gezicht gebonden om hem het gevoel van verdrinken te geven en dat ze met elektra aan de slag gingen op edele delen….nou…dat komt wel binnen.
We luisteren aandachtig naar hem. Dit is in mijn ogen de beste manier om dit verhaal te vertellen. Daar kan geen informatiebord tegen op. Dan mag je maar niet gewoon rondlopen in je eigen tempo! Je krijgt er een ervaring voor terug.

Uiteraard bezoeken we ook nog het deel van de isolatiecellen en dus ook de cel waar Mandela 8 jaar vast heeft gezeten. Een matras op de grond en een pisbak. De cel is amper groter dan een tweepersoonsbed.

De terug weg heb ik een andere boot genomen dus veel groter was en veel sneller. Dat scheelde heel veel in de misselijkheid. Toch was het voor vandaag genoeg. Terug naar het hostel, nog even gezellig aan de bar hangen en mijn tas pakken voor morgen.

 vorig verslag

 Volgend verslag