welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Koningshuizen

17-10-2012, Lake Toba

Voor vandaag hebben we een auto geregeld dis ons niet alleen naar Lake toba brengt maar ook nog eens stopt bij alle bezienswaardigheden onderweg.
De wolken hebben af en toe een gat en ik zie zowaar heel even een stukje rokende vulkaan! Ze zijn er dus echt! :-)
De omgeving van Berastagi is bekend om zijn dorpjes met traditionele Batakhuizen. Wij bezoeken Dokan.
De Batahuizen zijn grote bouwwerken op palen met een puntdak. Een beetje in de vorm die je krijgt als je van papier een bootje vouwt. De buitenmuren zijn mooi versierd met houtsnijwerk en borduurwerk. Nou ja. Een hele reeks spijkertjes waar ze met touw figuren omheen hebben gemaakt. Mooi hoor!
We worden uitgenodigd om binnen te kijken. We klimmen de steile trap op en stappen in een enorme donkere rokerige ruimte. Er wonen 8 gezinnen in deze "overdekte hal". Ze hebben allemaal een mat op de grond en een eigen vuurplaats. Ruimtes van ongeveer 2 bij 3 voor een gezin en geen muren of doeken tussen de leefruimtes. Ik kan me niet voorstellen hoe het is om zo te leven. Helemaal geen privacy maar ook geen gezamenlijk huishouden.
2 kindjes vinden het prachtig dat Jeroen filmt. Ze lagen letterlijk op de grond te rollen van het lachen.  

We rijden verder. Het wordt wat rustiger op de weg en dat is wel zo aangenaam. Al die bizarre inhaal acties zijn niet rustgevend. Het is hier ook een stuk minder vol gebouwd en dus een stuk groener. Ze verbouwen hier echt vanalles. Koffie, kool, mais, cacao, rijst....het is 1 grote groentetuin.

Ineens doemt het Tobameer op. Het grootste meer van zuid-oost Azië. We stoppen bij een uitzichtpunt over het meer en op een waterval. De hellingen naar het meer zijn stijl en begroeit met naaldbomen. Het heeft een nogal hoog Alpengehalte. Iets wat je hier niet zou verwachten.

Een uurtje later stoppen we bij de woning van een Batakkoning. Tot 1947 was dit huis bewoond. De opzet is hetzelfde als in het huis waar we eerder waren. Er is alleen ook een soort voorkamer of ontvangstruimte. Maar daar achter ook weer verschillende vuurplaatsen naast matjes.
Alles is wel veel uitgebreider versierd en de bijgebouwen zijn ook prachtig. De rieten daken bezwijken bijna onder het mos en de varens.

De rest van de weg loopt langs het meer. Een prachtig uitzicht maar ook veel bochten en even veel kuilen. en zo gaat er al snel veel tijd zitten in een paar kilometer.
In Parapat lunchen we en stappen op de boot naar het eiland Samosir. Aan dit eiland, wat eigenlijk een schiereiland is, zit een schiereilandje vast met de naam Tuktuk. Hier zit alle accommodatie. Het zier er heel idyllisch en vooral rustig uit.
We nemen een heerlijke kamer met een groot 2 persoonsbed mét aangenaam matras, warmwater douche en uitzicht op het meer voor een schokkende €15 per nacht. Leve het laagseizoen.

Jeroen gaat even zwemmen in het meer maar niet voordat hij uitglijdt en heel charmant op zijn kont landt.
's avonds eten we bij een klein tentje babi pangang zoals het hoort. Dus niet verzopen in zoete saus maar gemarineerd op de grill en dan een klein beetje pittige saus erbij. Heerlijk!
in ons hotel is 's avonds live muziek waar ook veel bewoners van het eiland op af komen. Een deel traditionele dans en zang en een deel waarbij, met name de locals, uitgenodigd worden op de dansvloer. Een geslaagde avond.

  Vorig verslag

  Volgende verslag

Fotoalbum