welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

buitenrit

15-6-2014, Kingussie

Zondagochtend is een prima moment om met de meiden te knutselen. Ook hier is loomen helemaal in dus leer ik armbandjes maken met elastiekjes. En we maken bloemen van vilt.

’s Middags ga ik paardrijden!!! Ik wordt afgezet bij Newtonmore ridingschool en krijg een fors paard toegewezen. Er staan hier vooral Engelse ras pony’s en paarden en die zijn allemaal nogal rond en stevig gebouwd voor ruig terrein.
Harvey is ook behoorlijk rond en behoorlijk hardhorend. Hulpen? Hij negeert ze allemaal compleet. Al schop je hem keihard in zijn zij, hij staat met opgeheven hoofd stil. Trek je een teugel naar links…misschien dat hij zijn hoofd buigt maar afslaan…neh.
We moeten eerst in de bak laten zien dat we kunnen rijden en dat is net genoeg tijd om Harvey duidelijk te maken dat ie toch echt naar mij moet luisteren. Niet iets waar ie warm voor loopt.


En dan gaan we de weg op. Debbie van de stal, Nathalie uit Duitsland en ik. Het is vrij normaal om met je paard te stappen op een provinciale weg waar auto’s met 80 km/u om de bocht komen zeilen. Niemand kijkt er echter van op en dus lijken de automobilisten er ook redelijk op berekend.
Na een paar minuten slaan we af en gaan de heuvels in. Door sompige graslanden, langs ruige beekjes, door hekken en over houten bruggetjes. En alles bij heerlijk weer. Niet te koud en eindelijk eens geen regen. Lekker de wind om je oren terwijl je tussen de schapen door stapt. Harvey sjokt er ontspannen op los…..
Tot ie er vandoor schiet. We snappen geen van allen wat de aanleiding was. Tot ie nog een keer wegschiet en we een schaap vast zien zitten in een hek. Dus Debbie klimt van haar paard en gaat het schaap bevrijden. Harvey vindt die hele actie nogal spannend. Het helf uur erna heb ik een opgewekt trippelend paard onder me. Gevalletje adrenaline shot. En daarna sukkelt ie weer half in slaap.
Aan het einde van de middag zijn we weer terug waar ik in de bak nog even de strijd met hem aan mag gaan. Hij vind namelijk de bakrand “eng” en luistert echt bere slecht naar basis hulpen. En bij de weg terug langs de weg gaf dit bijna gevaarlijke situaties. Debbie vraagt of ik hem nog even “recht” wil zetten.  Dus ik ga de strijd aan met deze aansteller. Na een stevig onderonsje loopt ie keurig langs de bakrand  en weet zelfs een stuk te draven zonder zich als een stuiterbal te gedragen. Wel lekker om zo te eindigen op zo’n stuk eigenwijsheid.

Soof is ook weer terug als we thuis komen. Snel douchen en daarna kunnen we aan tafel. ’s Avonds maken sophia en ik nog een lange wandeling in de bossen tegenover haar huis. Dan maken we een thermoskan thee en nemen die mee naar de rivier die voor haar huis langs loopt.
Lekker met je kont op een rots bijkletsen

 vorige verslag

 volgende verslag