welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Hostel weg

7-5-2011 Amsterdam - Londen - New York

Het was een onrustige nacht in de straat. Met een verjaardag en een echtelijke ruzie. Tel daarbij op een Jeroen die óf woelt óf snurkt en een wekker om 4.00 en je weet hoe fit ik opstond. Jeroen heeft uiteraard door alles heen geslapen.
Mijn moeder is zo lief om ons op dit onmogelijke tijdstip naar schiphol te brengen. De vlucht Amsterdam/ Londen was ok. Het regent in Londen dus het laatste stuk is flink hobbelig. Ik verkleur een beetje groen na een flauw broodje met een stripje bacon en een klodder tomatenprut. Op Heathrow moeten we 3 uur wachten.

Om 10.30 wandelen we richting de gate en worden onderworpen aan een veiligheidscheck. We zijn vandaag al door 2 scans geweest maar we moeten bij 3 verschillende mensen vertellen dat we onze eigen bagage gepakt hebben, niemand er aan heeft gezeten en onze hotelreservering laten zien. Ik wil bijna testen wat er gebeurd als ik zeg niet te weten waar ik ga slapen.
Bizarre vraag vonden we ook, of we apparaten bij ons hadden die we de afgelopen maanden uit hadden geleend of ter reparatie hadden gegeven. We vragen waarom? Nou, dan kan er een bom in geplaatst worden.....
Serieusly !!!

We vliegen met American Airlines. Het eten is verrassend goed te doen. Lekkere spinazie lasagne met bospaddenstoelen. Het is wel erg jammer dat mijn koptelefoon niet past in het gaatje. Ook Jeroen heeft bij zijn entertainmentset geen geluid. Gelukkig heb ik lekker kunnen slapen. De vlucht duurde ongeveer 7,5 uur. Om lokale tijd 13.30 (19.30 NL) landen we. We slaan bijna achterover als we de rij voor de douane zien. Er staan wel 1000 mensen te wachten. 18 balies zijn er en ze gebruiken er 6! Het eerste half uur zijn we letterlijk geen stap vooruit gekomen. Na ruim 1,5 uur wachten mogen we onze vingerafdrukken afgeven. Dan naar de bagageband en door de controlle. Al met al zijn we 2 uur verder voor we bij de metro halte staan. Het is een uur rijden naar de upper westside. Ik kies voor een lijn waar we uitstappen bij Central Park. Een leuke eerste indruk voor Jeroen.
Al lopend richting hostel merkt Jeroen op dat het een stuk rustiger is dan hij had verwacht. We lopen dan ook in een sjieke buurt. Ik ben in 2007 hier al geweest dus herken het allemaal. Ik loop dan ook heel doelgericht af op de deur van het hostel waar we hebben gereserveerd.


Wel Go...TvR! Hij is weg!!!!
De deur hangt vol met officiele papieren dat de toko gesloten is op last van de gemeente. Iets met "onbewoonbaar".
Daar sta je dan: Met een aanbetaalde reservering op zak, op een zaterdag, in een wereldstad waar betaalbare accommodatie dun gezaaid is. We ploffen neer op de trap, kopen een cola en pakken de Lonely Planet.
8 blokken verderop ligt nog een hostel. We lopen er op goed geluk heen. We hebben de allerlaatste 2 bedden!
Voor maar liefst $50 per persoon mogen we een stapelbed gebruiken in een kamer met nog 10 andere mensen.
Maar goed, we zijn allang blij dat we een slaapplek hebben.

Om 18.00 zijn we klaar om Central Park te verkennen. Het weerkanaal zat er gelukkig naast. Geen regen maar een zonnetje. Jeroen is maar matig onder de indruk terwijl ik toch wel weer erg blij word van hier zijn. Jeroen slaat om als we de heuvel op lopen en over het water van het Basin de skyline zien. Daar kan ie toch niet om heen.
We lopen een klein rondje en zijn daar 2 uur mee kwijt. Dan begint het donker te worden en zoeken we een eettentje op. Na een pizzaslice zitten we er doorheen. De biologische klok vind het 4 uur in de ochtend.

Wat kan er toch een hoop in 24 uur!

 vorig verslag

 volgende verslag