welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

De rode laarsjes

Vrijdag 28-11-2014, Marrakech


Het regent, het regent…de pannetjes worden nat!
En flink ook! Jammer voor Sophia. Alles ziet er toch anders uit nu. Winkeltjes blijven dicht dus de medina oogt kaal. Het grote plein is uit gestorven. Soof heeft aleen allstars bij zich dus doet plasticzakjes om haar voeten en stapt zo in haar schoenen. Ze heeft langer droge voeten dan ik in mijn leren schoenen….
We gaan richting de Koranschool en het museum er naast. Dat is nog enigszins overdekt. Ondertussen rondkijkend of we rubber laarzen zien.
Soof vind het paleismuseum en de Koranschool mooi. En ik vind het gewoon jammer dat het er nu zo nat bij ligt. Het oogt toch allemaal een beetje anders in de zon.
Technologie….. bidden moet naar het oosten….toch? maar volgens het kompas op de mobiel van Sophia ligt hier iedereen met zijn neus naar het zuidoosten…hmmmm.

Op het kruidenpleintje gaan we naar restaurantjes Des epices. En er is nog plek om binnen te zitten. Opwarmen bij een kop muntthee en even de natte jas uit.
Sophia heeft een adventkalender te vullen thuis dus we gaan op zoek naar hele kleine cadeautjes. Ik laat me verleiden door een berberring voor een hele schappelijke prijs. We leren vandaag weer dat je nooit weet waar de verkopers heen gaan met hun praatjes. Ze zeggen allemaal…. No, look and choose first. We give good price. Sommige proberen je dan een enorme hak te zetten en anderen komen ook werkelijk met hele redelijke prijzen. Na een bevredigende middag shoppen heeft Sophia alles om een heel aantal vakjes te vullen en gaan we terug richting onze riad. Vlak voor we thuis zijn lopen we toch nog tegen de zeer gewenste rubberlaarzen op. Voor €7 de man zijn we de trotse bezitters van knal rode rubber laarzen. Dit blijken later dit weekend de aller beste koop van de dag te zijn!

We trekken al onze natte spullen uit en verruilen het voor iets droogs. Ik zet mijn drijfnatte leren schoenen in een hoek met kranten er in. Er is nergens verwarming om ze even onder te zetten dus het zal wel even duren voor ze droog zijn. We hebben het koudkoudkoud en mogen in de keuken even ons eigen kopje thee zetten. Mehdi is een beetje ziekjes en ligt op bed. Wij redden ons wel.
Dit is echt wel een fijn riad. Net alsof je thuis bent.

’s Avonds gaan we eten bij een restaurantje waar ik met mijn moeder ook ben geweest. Ik vond de mensen vriendelijk en de rundvlees met citroen tajine lekker. Ze blijken ook nog een groot binnen gedeelte te hebben en er is zelfs een openhaard die brand!!! Daar staat al een rij natte schoenen voor. De natte sokken die de mensen er bij hebben gelegd snap ik wel maar vind het ook wel een beetje onsmakelijk.
Wij gaan zo dicht mogelijk bij het vuur zitten en blijven zo lang mogelijk zitten. Snel terug naar de riad en onder de dekens om de opgebouwde warmte niet kwijt te raken. Gelukkig hebben we allebei een boek dat op een heel spannend punt zit.

 vorig verslag

 volgende verslag