welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Alleen

Maandag 24-11-2014, Marrakech


De wekker gaat om 4.00 op en om 4.30  sta ik mijn moeder uit zwaaien. Ze deelt een taxi naar de luchthaven met andere gasten uit ons Riad.
Ik duik weer terug mijn bed in maar sta keurig om 8.00 aan het ontbijt. Mehdi en Omar willen me een upgrade aanbieden in hun andere Riad. Of ik de kamer wil zien. Dus Ik loop met Omar mee en de andere Riad is werkelijk prachtig en de kamers zijn ruim en ogen als een sprookje….maar…de matrassen zijn net zo hard, het ligt een flink stuk lopen van de actie en hun broer spreekt amper engels. Dan blijf ik liever bij de gezellige broers Mehdi en Omar. Heb ik de komende dagen ook een beetje aanspraak als ik alleen ben en hoef ik niet mijn tas in te pakken en te verhuizen.
Na een gezellig gesprek,  bij  het onvermijdelijke kopje thee, over talen leren stap ik maar weer op. Ik loop alleen terug naar het Riad. En ik ben de afgelopen dagen vaker alleen de straat op gegaan en de aandacht die ik dan krijg is toch anders dan wanneer mijn moeder naast me loopt. Het blijft allemaal heel vriendelijk en ontspannen maar aan huwelijksaanzoeken geen gebrek J
Bij het beste sapjesstalletje van de Medina ( volgens Omar) sla ik een bananen en aardbei smoothie achterover voor het schokkende bedrag van €0,70. Wel staand opdrinken…dat dan weer wel.

Het begint te regenen dus ik ga snel terug naar mijn Riad. En wat doe je met regen in een stad zonder al te veel musea? Dan maar naar de Hammam! Wat een straf J
Voor €35,00 krijg ik een bezoek aan de hammam inclusief rassoul en scrub beurt en een relaxing massage van een uur.
Mehdi levert me op het juist adres af. Een dame gaat me voor naar de kluisjes waar ik mijn tas in mag stoppen en dan lopen we door naar het dak. Daar gaat een deur open en de stoom komt me tegemoet. Ik krijg een rieten strandtas aangereikt waar ik al mijn kleren in mag doen. En een mini stringetje. Zo mini dat ik me afvraag wat voor en achterkant is en het nut.
Mijn mevrouw kleed zich ook uit en trekt een leuk zwart onderjurkje aan. Ze gaat me voor in de hammam ruimte en ik mag gaan zitten op de gloeiende stenen bank. Gelukkig maar want mijn voeten brand ik bijna aan de vloer.
Ze giet lekker warm water over me heen en smeert me dan van top tot teen in met olierijke zwarte zeep. Dat een vreemde je helemaal inzeept voelt al een klein beetje raar maar als ze rustig tegen over me gaat zitten om te wachten tot de zeep goed is ingetrokken wordt het wel een beetje ongemakkelijk. Ik vraag dus maar eens hoe ze heet. Ze lacht veel en lief maar de taalbarrière zorgt dat het daar bij blijft.
Ze spoelt me af en ik moet gaan liggen op de warme stenen tafel. Ze scrubt me hardhandig maar lekker en daarna smeert ze me in met modder.  Een zogenaamde rassoul. Als dat een tijdje is ingetrokken wordt ik weer gewassen en komt er zeepolie over mijn huid en wast ze mijn haar. Nog even een laatste spoelbeurt en ik ben schoon.
Ik krijg een kamerjas aan en schattige slippertjes. Ze levert me af bij een andere dame die mijn massage gaat doen. Een uur lang…. is geen straf. Ze is goed en de olie ruikt heerlijk. Na al deze verwennerij staat er ook nog eens muntthee klaar met een koekje.
Wat zorg ik toch goed voor mezelf J

Ondertussen berehonger gekregen van al deze inspanningen duik ik een klein eettentje in. Panini Kefta is een werelduitvinding. En dan terug naar het Riad om een trui te halen en de plu. Het regent niet meer een beetje en het is koud!
Maar om binnen te blijven zitten is ook zo wat. Met paraplu en al ga ik mijn neus achter na. Eens kijken waar het fotografie museum zit zodat ik die met Sophia volgend weekend makkelijk kan vinden. En toen dacht ik….laat ik eens een andere route terug lopen. 1 tip: Volg nooit rode bordjes die zeggen je te wijzen naar het Djemaa el fna plein!
Dat doen ze namelijk wel maar niet via de kortste route. Ik heb ongeveer alle randwijken van de Medina gezien. Ik kom er later achter dat de rode bordjes een wandelroute is van een paar uur.
Tegen de tijd dat ik het plein heb gevonden is mijn stralende humeur waarmee ik op pad ging lichtelijk verregent. Mijn broekspijpen zijn zeiknat net als mijn schoenen en sokken. Snel alles uit trekken en te drogen hangen dus.

‘s avonds ontdek ik een mini eettentje met Falafel ( iets wat níet marokkaans is overigens!). Ik neem plaats aan 1 van de 4 tafeltjes en ben aangenaam verrast als ik de menukaart zie en de prijzen. Voor €2,00 ga ik zo een falafel eten en mijn drankje kost maar €0,50. Vergeleken met alle andere eettentjes die zich richten op de toerist is dit een goede deal.
En tot mijn verbazing krijg je dan niet alleen een smakelijke falafel maar meneer doet de moeite om het bord op te maken alsof hij in een sterrenrestaurant werkt. De rijstsalade licht mooi gevormd op het bord. In het midden een klein falafeltje met een toefje mayo en een snufje kruiden.
De rand van het bord heeft een kunstig geometrisch dessin van saus met vernuftig gesprenkelde kruiden. En dan ligt de wrap ook nog eens kunstig opgestapeld!
Ik hou er van als mensen liefde in hun werk stoppen!

 vorig verslag

 volgende verslag