welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Opmerking voor de lezer.

Hallo groepsreiziger. Gefeliciteerd. Je hebt met Googelen mijn site gevonden!
Je bent van harte welkom om hier te lezen maar
ik wil even uitleggen dat ik naast reisbegeleider ook gewoon een mens ben. Als privépersoon houd ik al jaren familie en vrienden via deze site op de hoogte van wat ik mee maak.  Dit zijn dus verslagen van mijn persoonlijke belevenissen en ervaringen. Die kunnen anders zijn dan die van de reiziger. Ik praat in mijn verslagen over niemand uit de groep, niet over de locale organisatie en niet over de Nederlandse. Maar wel over hoe ik dingen beleef. Ik zou graag de vrijheid houden om daar vrij in mijn privé blog over te schrijven.

Hond in de pot

Thailand/Laos  26 oktober / 31 oktober 

Ik vind het nog veel te vroeg als de wekker gaat en als om 7.00 de deurbel gaat vind ik het zielig voor mijn moeder dat ze mij naar schiphol moet brengen.
Ik kon niet online inchecken omdat mijn nummers niet klopte dus ik sta bij de balie te hopen dat ik mee mag. Gelukkig wel maar het blijkt dat ze me geen boardingpas kunnen geven voor het Singapore-Chiang Mai gedeelte dus even duimen dat mijn tas op de goede plek komt.

Ik zit in het vliegtuig op de eerste rij na een muurtje en dan heb je een zee aan beenruimte. Naast mij zit niemand, dan een giegel-tienermeisje, gangpad, druk 12 jarig jochie, chagerijnig snauwende 15 jarige en papa die het maar allemaal zo laat.
Het grootste deel van de vlucht hebben de tieners zitten klieren. Deels opzet en deels gewoon tiener gedrag maar ik werd echt gek van het gekakel. Ik had weer helemaal een flashback naar mijn jeugd toen ik die twee elkaar zag knijpen en met kussens zag slaan...en nog 1 keertje extra hard nadat papa net heeft gezegd dat het afgelopen moet zijn...zucht.
Slapen is dus niet gelukt helaas.
Ik moet echt nog 1 keer melden dat Singapore Airlines wel echt top is! Lekker eten en altijd vriendelijke bediening zelfs naar die pubers toe die maar op het knopje bleven drukken om chips en kaas aan te laten rukken.

Als we in Singapore aankomen is het op de biologische klok net na middernacht maar lokaal komt net de zon op.
Ik ga met mijn bordje klaar staan om alvast mijn groep te leren kennen aangezien er nog een paar zijn die geen boardingpass hadden en er dus kans is op vermiste bagage in Chiang Mai. Weten ze tenminste alvast wie ze dan mogen lastigvallen.

In de Silkair vlucht raak ik direct in gesprek met mijn buurman omdat we ons verbazen over de zee van beenruimte. Het duurde even voor we doorhadden dat we naast een nooduitgang zaten..haha.
Om 10.00 locale tijd (ergens 4 uur 's ochtends in Nederland) landen we in Chiang Mai. Iedereen heeft de bagage en gids Jojo staat ons al op te wachten. In het hotel de welkomstspeech gehouden en daarna kon iedereen gaan lunchen.
Ik moest nog een telefoonkaart kopen, kopieëren en meer van dat soort dingen.
's avonds loop ik met een groep die zin heeft wat over de markt en eten we bij een vis tentje. Lekker aan de klaptafels op de plasticstoeltjes.
Ik lig er op tijd in want ik ben toch alweer 34 uur wakker en ik ben ook niet meer piepjong.

Woensdagochtend gaan we naar de tempel Doi Suthep op de heuvel buiten Chiang Mai. Een leuke tempel omdat er veel bedrijvigheid is. Vervolgens rijden we richting het noorden. Een koffiepauze bij de cashewnoten en lunch bij de witte tempel.
Het merendeel van de groep wil de hilltribes bekijken en ik gebruik die tijd om de locale agent te bellen en wat te praten met de mensen die niet mee wilde.
's Avonds hebben we in de tuin van het restaurant een heerlijke maaltijd. Om wat uit te buiken besluiten we nog wat te gaan lopen en komen zo uit in de haven waar ze druk aan het laden en lossen zijn.

Donderdag gaan we richting Laos. Eerst een uur rijden langs de mekong die in de mist ligt en dan de grenzen over. De grens met thailand is erg rustig. We halen stempeltjes en stappen dan in bootjes om aan de andere kant de laos papieren in te vullen. Dat is nog een heel gedoe omdat je eerst de papieren moet halen bij 2 verschillende loketjes en dan de boel op 3 plekken moet inleveren.
Mijn gids lijkt in eerste instantie ook niet aanwezig maar dat is een misverstand. Lah blijkt zeer goed engels te spreken wat fijn is en heeft alles al geregeld. We kunnen dus snel de boot op.
Lekker ontspannen en elkaar leren kennen. 1 van mijn gasten leert Lah pokeren en wordt meteen ingemaakt door hem.
We komen aan het einde van de middag aan in Pak Beng waar we nog net een heel klein staartje van de markt mee kunnen pakken.
Hierna gaan we op het terras van de Indier zitten omdat daar mooi uitzicht is...al is het wel snel donker.
En dan met de zaklamp aan op tijd naar huis voordat alle generatoren uit gaan.

Vrijdag is weer een heerlijke bootdag. Lah is leraar engels en wil ons ook wel de basis beginselen van het Lao bij brengen. Spontaan ontstaat er een klein klasje en niet veel later kunnen we tot 10 tellen en 5 standaard zinnetjes zeggen.
We stoppen bij een klein dorpje langs het water waar de toeristenkraampjes nog niet klaar staan. We mogen rondlopen en kunnen zien hoe de mensen leven en wonen.
Ik heb jarenlang mijn klamboe meegesleept om hem nooit te gebruiken en vervolgens bleef hij iedere reis op zolder liggen. Op deze reis heb ik hem meegenomen om weg te geven aangezien er met gemak een gezin onder kan en er hier zat malaria is. De dame aan wie ik hem gaf was verrast maar er erg blij mee. Mijn klamboe hangt nu dus nuttig te zijn ergens langs de Mekong!
We lunchen op de boot en stoppen in de middag bij de Pak Ou grotten. 2 grotten die door de eeuwen heen door reizigers op de Mekong gevuld zijn met boeddha beeldjes in alle vormen en maten.
Aan het einde van de middag komen we aan in Luang Prabang waar de partner van 1 van mijn groepsleden staat te wachten. Hij doet hier vrijwilligerswerk. Grappig hoor om elkaar aan de andere kant van de wereld te ontmoeten.
Ik hou mijn praatje in het hotel en Hans heeft ook wat suggesties voor de mensen. Hij organiseert een volle dag op de olifanten voor de liefhebbers. Wanneer iedereen naar zijn kamer is kan ik gaan bellen met het kantoor in Nederland omdat er locaal gedoe is dat opgelost moet worden voor het einde van het weekend.
Alles is net geregeld als ik alweer klaar moet staan om met de mensen te gaan eten. Helaas geen tijd gehad om te douchen dus. We lopen met z'n alle over de nachtmarkt en gaan eten aan de mekong.

Zaterdag gaat het merendeel van de groep met gids Lah een wandeling maken door Luang Prabang. Ik ontmoet gids Aloon die vanaf nu met de groep mee gaat reizen en we bespreken de eerste helft van die reis. In de middag ga ik naar het stadje toe om met Aloon een paar andere hotels te bekijken en om bij Big Brother Mouse (leesboekenproject) te melden dat we 's avonds langs willen komen. Alleen beide kantoortjes zijn dicht. Vervolgens ga ik even snel wat eten en pinnen. En dat laatste lukte niet helemaal. Ik ging het hele proces door en hij ratelde zelfs maar er kwam geen geld. Na 2 pogingen en een bericht dat ik onvoldoende saldo heb ga ik me zorgen maken. Ik heb namelijk ruim voldoende saldo!
Als een speer Jeroen gebeld of hij kan kijken of mijn rekening leeg gehaald is en of die twee acties van net me geld hebben gekost. Snel in een tuktuk gesprongen naar het hotel om daar (gratis) online te gaan. Jeroen en ik hebben contact via de Skype als hij belt met de bank die heel moeilijk doen. Ze mogen geen info geven bladiebladiebla. Terwijl het een en/of rekening is en hij gemachtigd is etc. Ik moet me via de skype legitimeren en mevrouw geloofd wel dat ik in Laos zit....maar saldo info mag ze niet geven. Ik word een beetje boos. Wat moet je in vredes naam ondernemen om er achter te komen of je rekening leeg gehaald is of leeg gehaald wordt als je bank je geen informatie geeft!!! Ze begint het probleem te begrijpen en verteld me dat er de afgelopen week geen geld afgeschreven is en het saldo niet nul is.....pffff, was dat nu zo moeilijk????
Ik naar de andere pinautomaat (er zijn er 2 in LP) maar ook die wil me geen geld geven. Dan maar de ABN pas gebruiken, provisie betalen en rood staan.
's avonds ga ik met een clubje op pad die big brother mouse boeken willen kopen die we dan later bij een schooltje gaan brengen. Maar ook vanavond zijn beide winkeltjes dicht wat erg jammer is dus lopen we naar de jongen die met zijn kraampje op de markt staat. Hij heeft alleen niet zoveel bij zich. Een aantal mensen kopen ongeveer zijn hele voorraad op en samen met Johan en Evelien plaats ik een bestelling van 1,4 miljoen (klinkt leuk he?). Mascotte Nicolaas had nog wat geld in de pot. Hij heeft dus voor 700.000 kip aan boeken gekocht (ongeveer € 60)
Hierna gaan we weer lekker eten aan de mekong

Zondagochtend moet ik wachten tot de leesboeken gebracht worden dus gebruik ik de tijd om me in te lezen op mijn volgende reis, Cuba. Aan het einde van de ochtend komt de jongen van Big Brother Mouse naar het hotel met een doos vol boeken. 77 in totaal met een mooi uitgebreid lijstje erbij en kwantumkorting! Dit zijn meer dan voldoende boekjes om 2 schooltjes te helpen aan een klein bibliotheekje.
In de middag ga ik met een stel naar waterval Tat Sae. Het is een half uurtje rijden en dan moeten we in een bootje om er te komen. Dat bootje is vreselijk instabiel en het water komt tot de rand dus dat was nog spannend. Bij de waterval staan ook 4 olifanten. Ik koop wat bananen zodat iedereen ze kan voeren. 1 persoon gaat een ritje maken. Lekker alleen door de jungle en met de olifant door de waterval.
De waterval is mooi. Zo'n brede met terrassen van kalksteen en in 1 stukje mag je zwemmen. Het is wel knap koud (vind ik).
Maar het is een mooi plek om een beetje te ontspannen. De fototoestellen komen snel te voorschijn wanneer we ontdekken dat onder aan de watervallen de olifanten hun bad krijgen voordat hun dag er op zit. Een mooi plaatje!
Het bootje terug was ietsje minder gammel al hebben de mensen achter in wel natte billen gekregen.
Op de oever zat een man een dier te villen en in stukjes te hakken. De gids probeerde te voorkomen dat we er heen liepen maar men was natuurlijk toch nieuwsgierig. Een deel van de schedel lag duidelijk zichtbaar in de emmer en er kon maar 1 conclusie getrokken worden: Hond.
De gids schaamde zich er een beetje voor maar tja, De mensen hier moeten ook leven en vee is kostbaar en honden lopen er te veel.
's avonds gaan de mensen alleen op pad voor het eten. Ik kan dus op de nachtmarkt rustig shoppen voor een baby die in Nederland maar op zich laat wachten. Daarna neem ik een heerlijke massage. Een lieve mevrouw uit mijn groep heeft me die aangeboden en zulke lieve gebaren sla ik niet af!

 volgende verslag

  terug naar Terschelling verhalen