welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Reputatie

2-11-2013, Vang Vieng

De busrit van Luang PRabang naar Vang Vieng duurt officieel 6 uur. De VIPbus is tig jaar geleden afgedankt door de chinezen dus we hebben 3 kleine onverwachte stops om iets te repareren en de motor af te laten koelen. Goede momenten om een plekje in de berm te zoeken voor een bushtoilet.
De rit door de bergen is werkelijk prachtig (als je een reistabletje op hebt).
Je rijdt over de toppen van bergen met links en rechts vergezichten en langs de weg af en toe een paar huisjes. Een groot deel nog gewoon van bamboe en riet.

Om 17.00 komen we aan in Vang Vieng. Vanaf het busstation is het nog 5 minuutjes met een tuktuk. We hebben een bungalow aan het water en pakken zo nog net een mooie zonsondergang mee. Rivier, rietkraag, rare pieken van het Karst gebergte en de zon die daar achter verdwijnt.
Zittend op een bamboovlonder met kussentjes, sapje erbij…. TOP!

Vang Vieng heeft de reputatie een backpackers plek te zijn. Ik kom hier dan ook met gemengde gevoelens. Het uitzicht en de omgeving zijn prachtig maar ik heb hier in het verleden onaangename dingen gezien van veel te dronken toeristen. Alles draaide om drinken, feesten, drugs gebruiken en tussen door op een binnenband een rivier af zakken.
in 2011 kwamen 22 toeristen om door hun eigen domme gedrag. Toen was de maat vol voor de autoriteiten en is de bezem door de stad gehaald.
Wij slapen nu op het eilandje in de rivier waar de mensen op de banden aan land komen. Vroeger zat het terras hier dan ook stampvol tot 4.00 ’s nachts met mensen die drank dronken uit emmers.
Emmertjes zijn verboden, net al alle drugs. ( boetes vanaf $500 en scherpe controle) en in badkleding rondlopen. De barretjes langs de rivier zijn terug gebracht tot 3 stuks en er hangen geen touwen meer, er zijn geen springplanken meer en de sluitingstijd is een uur voor het donker. Om 23.00 moet het overal rustig zijn. Ook ín het stadje.
En dat merk je.
Vang Vieng is er een stuk aangenamer op geworden. In de barretjes staat de muziek niet te hard en de dj’s zijn verruild voor jongens met een akoestische gitaar.

We lopen ’s avonds het stadje een beetje uit naar een restaurant aan het water. De drukte achter ons latend. We kijken uit op een donkere oever met alleen een lichtje van een visser. Hij haalt met zijn werpnet nog heel wat vis omhoog.
Deze mooie avond ronden we af met een massage. Voor mij alleen schouders en hoofd want aan mijn rug mag niemand komen. Ik had er alleen niet bij stil gestaan dat de dames altijd boven op je klimmen dus ze nam plaats op mijn billen. Kortom , een massage waar ik nog een paar dagen plezier van had. Want mijn onder rug kon het niet waarderen.

 vorig verslag

 volgende verslag