welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Stammen

7-11-2013, Paksé

Het miezert als we ’s ochtends buiten komen. We gaan op toer door het bolavenplateau. Gister overwogen we nog even om een brommer te huren maar met dit weer ben ik blij dat we voor een busje zijn gegaan.
Het Bolaven Plateau is dus een plateau. Paksé ligt aan de Mekong in een vlak gebied. Achter de stad zie je een lang gerekte berg met een vlakke top. We rijden langzaam omhoog en zitten dan op de vlakte. Dit is bij uitstek het gebied voor koffie en thee.
De eerste stop is bij een thee plantage. Ze zijn de thee net aan het drogen boven vuur. Uiteraard krijgen we een kopje te proeven.
Hierna gaan we naar de indrukwekkende TadFan waterval. Twee stromen kletteren meters naar beneden in een groot rond gat. Alles is groen in de omgeving. Behalve een uitzichtpunt is de hele omgeving on aangetast.

De volgende stop is bij een dorp waar twee etnische minderheden wonen. We mogen de mensen hier niet fotograferen want dan pakken we hun ziel af. Wel mogen we de huizen en de dieren op de foto zetten. Er is bijna geen mens te zien want het regent dus iedereen zit binnen.
In het midden van het dorp staat een ceremoniegebouw. Hier worden de buffels geslacht bij feesten.
Voor het versierde gebouw staan totempalen in de vorm van Naga ( mythische rivierslang).

De beste koffie ter wereld ( waar hebben we dat vaker gehoord) komt van het Bolaven plateau. We stoppen bij een plantage waar de arabica net in de oogstperiode zit. Het hele proces is dus te zien. Ook hier kan geproefd worden en het was zeker erg goede koffie.
De lunch is in een iets groter plaatsje met een markt en een busstationnetje. Fijne noodlesoep!

We zijn nu 103 km van Pakse. Dat hadden we helemaal niet gemerkt. Op de brommer waren we nooit zo ver gekomen in een dag.
In het dorp waar we nu stoppen wonen Kathu en Laven. De dames in het dorp lopen massaal met een enorme bamboe pijp.
Het ding staat gewoon naast ze terwijl ze de groente aan het schoonmaken zijn. Dit dorp wordt financieel gesteund door de tourcompany waarmee we dit tripje maken. Ze hebben hier oa een bibliotheek aan gelegd. Een mooie plek om een paar van onze Big Brother Mouse boeken achter te laten. Ze worden gretig in ontvangst genomen.
Het regent nog steeds en de rode aarde plakt aan je slippers. Ze worden loodzwaar en je loopt 3 centimeter hoger. Klepper de klepper je eigen klonten om je oren.

In dit dorp zien we de doodskisten die mensen al bij leven laten maken  en opslaan onder hun huis. Dit brengt geluk.
De houten kisten zijn versierd maar tegenwoordig worden ze meestal van beton gemaakt.
Wanneer iemand komt te overlijden brengen ze de kist naar een open plek in het bos. Ze begraven de kist niet maar zetten hem neer. Iets belangrijks van de overleden zetten ze er bij. Een machete of een kinderfiets. Alleen mensen die “niet goed” overlijden worden begraven. Denk aan ongelukken of zelfdoding.
Na 3 jaar worden de bovengrondse kisten weer opgehaald, de restanten begraven, de kist ritueel gereinigd en weer onder het huis gezet voor de volgende.

Terug rijdend richting Paksé stoppen we nog bij twee watervallen. Bij de laatste is een gevlochten hangbrug die de aandacht weg trekt van de waterval.

Terug in Paksé trekken we iets droogs aan en gaan we eten. Daarna gaan we terug naar ons Guesthouse waar we Sander ontmoeten. We overhandigen hem zijn boeken en de pepernoten. Een gezellige bijklets avond volgt.

 

Oh, nog een fairtrade weetje: Bij de koffieboer die we bezochten ging ongeveer een derde van de oogst naar een fairtrade inkoper. We vroegen of de plukkers dan ook meer verdiende. Er werd smakelijk om gelachen. Nee….. plukkers krijgen €3,50 per dag of €0,10 per kilo.
De eigenaar van de plantage ofwel de koffieboer krijgt €5,- bij de gewone coorporatie en €7 van de fairtrade.
De koffieboer wordt er dus zeker beter van maar zijn plukkers niet. 
  

 vorig verslag

 volgende verslag