welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Heritage trail

Kuntsford, 4-7-2009

Isla is vannacht een aantal keer wakker geweest en ook al heel vroeg echt wakker. Sophia loopt op haar wallen dus stuur ik haar terug naar bed en ga op Isla passen. Eerst lekker ontbijten. Het maakt niet uit wat je haar geeft ze propt het met veel plezier in haar mond. Na een baby-ontbijtkoekje en een hele hoop bosbessen en druiven besluit ik maar dat het genoeg is. Zometeen ontploft ze nog. Hierna gaan we samen spelen. Ik blijf toch een heel klein beetje een vreemde mevrouw maar al snel kruipt ze over me heen en komt ze ballen brengen. Isla kan ook heeeel erg goed heeeel veneinig knijpen. Geheel onverwachts heeft ze dan ook een velletje te pakken. Ik roep dus auw terwijl ik juist instructies heb gekregen dat niet te doen. Dat is namelijk het leuke voor isla. Knijpen is Auw roepen en dat is grappig. Ik zeg: No Isla, Gentle! en ze kijkt me een beetje beteuterd aan. Want ze weet heel goed dat het niet mag. Na een uurtje komt Maili ook naar beneden en spelen we nog wat.

Colin neemt vandaag de meiden mee naar de studio zodat Sophia en ik de kamer van Maili af kunnen maken. Het idee was dat we rond de lunch klaar zouden zijn en dan even lekker de deur uit konden met z'n tweeën. Maarja...het loopt niet altijd zoals je denkt. Colin had namelijk ook nog even alle muren voorzien van een tweede laag verf....zei ie. Maar dat bleken alleen de muren te zijn waar het bed niet voor stond (tja, verschuiven is ook heel veel moeite) en afdekken blijkt dat ook te zijn. We kunnen dus eerst op onze knieën plankje voor plankje de nieuwe houten vloer spettervrij maken en daarna nog 2 wanden schilderen. Tegen lunchtijd beginnen we aan onze geplande taken: de rolgordijnen. Natuurlijk ging de eerste als een speer maar de tweede (die op maat gemaakt zijn ) was te kort. Dus met passen en meten en een houtje ertussen hing alles om een uur of 3. Nog even snel een lattenbodem losschroeven en opnieuw (en nu goed) bevestigen en de lampjes in het bed hangen en dan kunnen we de deur uit.

De hele dag scheen de zon maar nu trekt het dicht. Knutsford is een schattig stadje met heel veel oude pandjes. We gaan ergens een kopje thee drinken met een stukje taart en dan komt de regen met bakken uit de hemel. Net als het tijd is om terug naar huis te gaan om de kinderen avondeten te geven. Als we bij de supermarkt een boodschap staan te doen belt Colin op in lichte paniek. Miste er al een pin uit de princessenhaarborstel?!?!?
Want isla leek ergens op de kauwen en er lijkt een pin te missen. We racen dus terug naar huis om er daar achter te komen dat het een soort ventilatiegaatje is en dat daar nooit een pin heeft gezeten. Dus toen kon iedereen weer opgelucht ademhalen.

 vorig verslag

volgende verslag