welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Opmerking voor de lezers

Hallo groepsreiziger. Gefeliciteerd. Je hebt met Googelen mijn site gevonden!
Je bent van harte welkom om hier te lezen maar
ik wil even uitleggen dat ik naast reisbegeleider ook gewoon een mens ben. Als privépersoon houd ik al jaren familie en vrienden via deze site op de hoogte van wat ik mee maak.  Dit zijn dus verslagen van mijn persoonlijke belevenissen en ervaringen. Die kunnen anders zijn dan die van de reiziger. Ik praat in mijn verslagen over niemand uit de groep, niet over de locale organisatie en niet over de Nederlandse. Maar wel over hoe ik dingen beleef. Ik zou graag de vrijheid houden om daar vrij in mijn privé blog over te schrijven.

Groep 2 deel 3

Zaterdag staat de hoogste vulkaan van Ecuador weer op het programma en tot mijn verrassing bellen onze gidsen alweer af. Gelukkig had ik al met de eigenaar van het hotel (christian) waar we zitten geregeld dat hij me naar Riobamba zou brengen en hij wil daarna de groep wel overnemen. Ik mag niet mee de berg op van Christian. Hij heeft me er de vorige keer vanaf geplukt en aangezien ik nu zo verkouden ben dat ik op 1800 meter al nauwelijks lucht krijg heb ik ook eigenlijk geen keus. Daarnaast kreeg ik bericht dat de gereserveerde trein toch niet gaat vanaf het beloofde plaatsje en op het beloofde tijdstip dus ga ik in Riobamba naar het station om uit te zoeken hoe het nu zit en of er nog geld terug komt.
Van mijn groep besluiten op het laatste moment 2 mensen dat ze ook de berg echt niet op willen en gelukkig heeft de pick-up van Christian een ruime achterbank.
We zijn net met z'n allen en alle bagage geinstaleerd als Marco belt. De bus heeft pech en serieuze ook. Ik heb super mazzel dat Christian erbij is want die kent zijn stadje en rijdt onmiddellijk naar een hotel waar een gelijkwaardige bus voor de deur niets staat te doen en binnen een uur hebben we een nieuwe bus met chauffeur bij de groep. De groep stapt over, Marco blijft achter met zijn bus en een kapot tussenstukje van het hydraulische systeem, en ik ga door naar Riobamba. Ik heb het vermoeden dat Christian de toeristische route neemt want het is zeker niet de snelste weg maar misschien wel 1 van de mooiste stukjes Ecuador die ik tot nu toe heb gezien.
Tegen een uur of 12 staan we in Riobamba waar we de bagage uitladen en dan gaat Christian snel op weg naar de Chimborazo. Ik ga even een uurtje liggen met mijn kokende hoofd en dan met een taxi naar het station van Riobamba waar ik niets wijzer wordt. De groep komt aan met de geleende bus wat betekent dat Marco zijn bus nog niet in orde heeft. Ik bel hem op en hij denkt dat hij om 22.00 aankomt.
We gaan met z'n alle eten in het restaurant en daarna kijken bij een dans en muziek voorstelling. Die was verrassend leuk omdat iedereen plezier had in wat ze deden.
Als ik net in pyjama sta klopt er een andere chauffeur op de deur om te vragen hoe laat ik de nieuwe bus wil hebben morgen ochtend. Nou, ik weet wel hoe laat ik een bus wil maar ik wil ook graag mijn chauffeur.
Al met al een beetje een onduidelijk verhaal maar het schijnt goed te gaan komen.
Om 1.00 's nachts hoor ik een bus het terrein op rijden.

Zondagochtend staat onze eigen bus op de parkeerplaats en Marco is er dus ook. We gaan naar de markt van Cajabamba waar ik ook tijd heb om even rond te kijken. Ik koop bij een meisje een elastiekje en schuifjes voor mijn haar. Het is nu veel te lang aan het worden. Ik kan zelfs al een klein staartje in!
We rijden door naar Alausi waar we de treinkaartjes op kunnen halen. Marco belt even met het hotel. Ik wil daar eten en hij niet. Ik vang het gesprek op en neem de telefoon over en krijg een woedende eigenaar aan de telefoon. Marco stond iets te verkondigen waardoor we eigenlijk al niet meer welkom waren. Ik moest lullen als brugman in mijn beste spaans. Nu is Marco boos op mij maar dat kan ie niet echt laten blijken omdat hij weet dat ie verkeerd zit. Wel moet ik de rest van de dag aanhoren wat er allemaal mis is met de eigenaren van het hotel. In het hotel mag ik dan aanhoren wat er allemaal mis is met mijn chauffeur. Ik kan jullie vertellen: ze hebben beide gelijk. De eigenaren zijn arrogante Mestisos die neerkijken op iedereen en Marco is manipulatief en liegt.
Ik ben blij als ik weer aan tafel kan met mijn groep en het gezeur achter me kan laten. Er gaat een kampvuur aan en zo wordt het een gezellige avond

Maandag ontbijten we in de tuin. Altijd een mooi plaatje. Daarna rijden we naar Ingapirca waar ik de pech heb dat er geen Engelstalige gids beschikbaar is. Ik moet dus vertalen en dat valt niet altijd mee. Het is super wisselvallig weer je bent continue bezig met dingen uit en weer aantrekken. zon, wind, regen en dat allemaal in 1 uur tijd. Het Incagezicht in de rots heb ik deze keer wel gevonden!
In Cuenca ga ik zo snel mogelijk mijn mail bekijken want mijn moeder heeft nieuws uit het ziekenhuis. Er zijn cellen gevonden op een plek waar ze niet horen maar gelukkig blijken ze niet kwaadaardig te zijn. Wel moet ze binnenkort geopereerd worden.
1 van mijn groepsleden is ziek. Koorstig enzo. Dus ga ik op pad voor honing, citroen en kaneel want Marco gaat vanavond een brouwseltje voor hem maken. 's avonds eten we bij de italiaan van het hotel en die is erg goed. In de keuken van het hostel gaan Marco en ik zijn grog maken en sturen André ermee naar bed.

Dinsdag gaat de groep op pad naar NP el cajas. Ik ga faxen mailen etc en even skypen met Jeroen die een webcam heeft gekocht!
Ook snel even een vakantie geboekt nu Engeland niet door gaat gaan we naar Terscheling!
Na de lunch wilde ik zelf Cuenca eens bekijken en foto's maken maar ik bedacht me net op tijd dat ik afgesproken had met Marco om wat dingen te regelen.. Dus heb ik lekker een boek gelezen tijdens het wachten en Marco nooit gezien die middag. Daar had ik wel een beetje de schurft over in.
's avonds heb ik alleen gegeten en kwam Marco opdagen. Al mijn mensen waren zeer tevreden over de gids maar Marco deelde me mede dat hij niet meer gaat samenwerken met deze gids! Hij had natuurlijk zijn reden maar ik heb even bij een paar mensen in de groep nagevraagd of er werkelijk is voorgevallen wat hij beweerd en daar blijkt helemaal geen sprake van te zijn. Marco heeft heel snel iets tegen mensen maar daar heb ik verder niets mee te maken maar dat zal de volgende keer wel een gevecht worden!

woensdagochtend een toertje met de hele groep langs de hoeden, ikat weverij en de orchideeen. Daar vertel ik een paar mensen  dat Jeroen me al 3 jaar beloofd dat ie weer leven krijgt in een orchidee en ik iedere twee maanden naar hetzelfde "nieuwe" blad moet komen kijken. Terug in het hotel snel de skype aan en nog voordat ik kan vertellen wat ik die ochtend heb gedaan laat Jeroen vol trots de Orchidee zien met een nieuwe scheut!!!!
In de middag ga ik eindelijk eens toerist spelen in Cuenca en met een deel van de groep mee in de dubbeldeckerbus. Dat was wel grappig.

Donderdag was een lange dag in de bus met als hoogtepunt de lunchstop (macdonalds). Het weer in Puerto Lopez is niet echt top. Het miezert als we aankomen. Maar iedereen is gecharmeerd van de mooie locatie en hutjes. We eten met z'n alle bij Mandala en ik maak de fout om Calamari te bestellen terwijl ik Camarones wilde (inktvis ipv garnalen). Maar ze waren ook lekker.

Vrijdag gaat de groep naar Isla de la Plata of walvissen kijken en ik zit de hele dag achter mijn compu. Samen met Marco eet ik de beste lunch van de hele reis. Bij Mandala krijg je een enorme berg supergrote garnalen en dat kost ons $4,00!!. Vlak daarna skype ik even met Jeroen die vraagt waar ik zit. Ik draai het scherm een halve slag zodat hij de zee, het strand en de palmbomen kan zien! Dat het miezert en niet echt warm is kan hij niet zien natuurlijk. Daarna ga ik nog even naar het dorp om te printen. Om 17.00 vind ik het wel best en ga in de hangmat liggen maar de mist is toch net wat te koud.
Met een deel van de groep lopen we naar het centrum om bij een visrestaurantje te gaan eten.

Zaterdag ga ik met een klein groepje naar NP Agua Blanca waar ik weer mag vertalen. Er sluit zich nog iemand aan bij de groep dus na het nederlands doe ik het verhaal ook maar in het engels totdat ik halverwege op het geniale plan kom om het alleen maar in het engels te vertalen aangezien iedereen dat begrijpt. Bij de zwavelhoudende bron is er iemand gek genoeg om even te gaan zwemmen. Ik kom niet verder dan pootje baden. Het helpt wel tegen de jeuk van de muggenbulten. 's middags doe ik wat voorbereidingen voor de volgende groep. 15 mensen waarvan 11 vrouwen!!
's avonds is het afscheidsdiner omdat het hier nu eenmaal veel gezelliger is dan in de hotelrestaurants van Guayaquill.

Zondag rijden we naar Guayaquill waar ik op zoek ga naar een ander restaurant wat niet mee valt. Er is gewoon niets open of behoorlijk prijzig. Uiteindelijk moet dat dan maar. Op weg terug naar het hotel hang ook nog even de toerist uit en wandel over de boulevard en door het park met de leguanen.

Maandag sta ik om 4.00 naast mijn bed om de mensen die naar Amsterdam vliegen uit te zwaaien. snel weer even slapen en dan de Galapagos mensen naar de luchthaven brengen. En dan volgt een rit van 10 uur naar Quito en die is echt dodelijk saai en vermoeiend. Ik zit dus alleen met Marco in de bus en ik kan die vent ondertussen ook af en toe wel wat aandoen! Ik wordt er echt helemaal simpel van hoe hij keer op keer mij verteld wat ik uit de fooienpot moet betalen (dingen die helemaal niet uit de fooienpot horen te gaan), dat ie te weinig fooi krijgt, dat hij voor bepaalde routes niet betaald wordt etc wat allemaal niet waar blijkt te zijn.
En blijkbaar ben ik ook de enige reisbegeleider ooit die problemen maakt van de vliegtickets.... En het grappige daar aan is dat ik natuurlijk zelf helemaal nooit een vliegticket voor iemand regel en er dus ook helemaal geen invloed op heb als daar dingen mee fout gaan. Het is stom toeval dat ik bij beide groepen verkeerde vluchten van en naar Nederland en naar de Galapagos heb...maar blijkbaar is het mijn schuld.
Ik ga 's avonds bij Nicole langs die aan het werk is in de bar en we hebben even lekker bij gekletst. Ze heeft ook met Marco gewerkt en het was een hele verademing om te horen dat ook zei tegen een aantal van zijn eigenaardigheden op liep. Ik ben dus niet gek.
Nu lijkt het trouwens of het allemaal 1 grote ramp is maar dat valt wel mee hoor. Zolang het onderwerp niet geld is hebben we het heel gezellig.

 vorig verslag

 volgende verslag