welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

opmerking voor de lezers

Hallo groepsreiziger. Gefeliciteerd. Je hebt met Googelen mijn site gevonden!
Je bent van harte welkom om hier te lezen maar
ik wil even uitleggen dat ik naast reisbegeleider ook gewoon een mens ben. Als privépersoon houd ik al jaren familie en vrienden via deze site op de hoogte van wat ik mee maak.  Dit zijn dus verslagen van mijn persoonlijke belevenissen en ervaringen. Die kunnen anders zijn dan die van de reiziger. Ik praat in mijn verslagen over niemand uit de groep, niet over de locale organisatie en niet over de Nederlandse. Maar wel over hoe ik dingen beleef. Ik zou graag de vrijheid houden om daar vrij in mijn privé blog over te schrijven.

Groep 1, week 2

Vanwege de varkens..ehm..mexicaansegriep is in Otavalo de dierenmarkt gesloten. De mensen kunnen 's ochtends dus uitslapen en lekker in de ochtend over de gewone markt wandelen. Ik wilde ook uitslapen maar werd uit mezelf al om 6.00 wakker. Ik gebruik de ochtend om kopieën te maken, coca thee te kopen en een restaurant en toer te regelen. Als lunch heb ik bij de Pie shop een heerlijk stuk vruchtentaart gegeten. Na dagen van een beetje misselijk zijn heb ik nu enorme honger.
's middags ga ik met een groep van 10 mensen naar Parque Condor. Dit is een roofvogel opvang dat opgezet is door een
Nederlander waar ze ook vliegshows geven. Het was erg interessant. s avonds met een groot deel van de groep uit eten geweest bij buena vista.

Zondag ochtend ga ik met 16 man naar het kratermeer Cuicocha. Hier pikken we de 2 gidsen op van Moraspungo. Dit is het dorpje waar ik vorig jaar geweest ben met de jongerengroepen en ik de toiletten van de school betaald heb. We hebben geluk met het weer. We zien alle drie de vulkanen liggen. We wandelen door de velden en moeten ook 2 kloven door. Eruit klimmen is eventjes pittig maar iedereen vond het een mooie wandeling.
Ik heb 1 jonge dame in de groep zitten die echt doods en doodsbang is voor kippen en in Ecuador lopen die natuurlijk overal. 
Gelukkig zijn tot nu toe alle gidsen erg behulpzaam met ze verjagen enzo. Ook de groep is erg sportief en helpt. Wat dat betreft heb ik het echt getroffen.
We stoppen bij een schooltje wat de intresse van de groep heeft want ik heb natuurlijk, zo
midden in de schoolvakantie, 7 docenten in de groep.
In het dorpje krijgen we uitleg over het leven in Ecuador. Hoe ze mais malen, weven, touw maken etc etc.
Na de lunch lopen we even langs mijn schooltje zodat ik kan zien dat mijn toileten al flink afgeleefd zijn. De vrijwilliger
van het project schaamt zich er voor maar zo is de realiteit. Laat een school vol kinderen een paar wc's gebruiken en dan blijft er al snel niet veel van over. Maar er zijn nu tenminste wc's en ook kraantjes om de handen te wassen.
Op weg naar Otavalo stoppen we ook nog even bij een huisje waar ze laten zien hoe ze panfluiten maken en een kleine
demonstratie geven. Het leuke is dat je hier zelf ook uitgebreid kan proberen of je er zelf geluid uit kunt krijgen.
We zijn lekker op tijd terug in Otavalo zodat iedereen rustig kan douchen voordat we gaan eten bij Mi otavalito

Op maandag vetrekken we richting de jungle. Een lange reisdag maar met mooie uitzichten. Eerst moeten we over een pas van 4000 meter met bijbehorende begroeiing. We waaien wederom bijna uit onze schoenen terwijl we in een wolk staan. Daarna dalen we af en komen in nevelwoud gebied. Hier ligt het dorpje Papallacta met mooie termale baden. Om de dag een beetje te breken kunnen de mensen hier een uurtje poedelen.
We lunchen bij een lokaal restaurantje waar ze lekkere en goedkope forel hebben. Vlak bij de opstapplaats van het bootje naar
de junglelodge komt de groep tot de conclusie dat we lekker op schema liggen. Nog geen halve seconde later komt Chauffeur Marco met de mededeling dat we een lekke band hebben en we dus om moeten keren naar het vorige dorpje. Tot mijn verbazing neemt mijn groep het nog positiever op dan je mag verwachten. Iedereen stormt de bus uit met de natte zwembroeken en bikini's om die te drogen te hangen aan het hek van de garage. Ik moet ze overigens wel even tegenhouden als ze net zo enthousiast weer terug willen springen in de bus om dingen te pakken terwijl het ding op een krik staat en er iemand onder ligt.
Binnen een half uur zijn we weer onderweg. Nu volgt een flink stuk onverharde weg en gaan we het laatste stukje met een kano. D
e jungle lodge ligt er leuk bij.
Als we net binnen zijn begint het te regenen dus de avondwandeling om spinnen enzo te gaan zoeken verschuiven we naar morgen.
Er volgt een gezellige avond aan de lange tafels op het open dek aan de rivier.

Dinsdag is jungledag. De rubberlaarzen worden uitgezocht en dan gaan we 3 uur door de jungle struinen. Niet om beestjes te zien maar met name om iets te leren over de planten en hun gebruik. Ik mag de spaanstalige gids vertalen dus dat was nog hard werken. Na dagen in de frisse lucht loopt het zweet nu in straaltjes van ons af. Boven op een berg is een uitzichtpunt. Vol enthousiasme storten we ons op de limonade die de gids heeft meegebracht. Blijkt dat ie de hele weg met 9 liter frisdrank ik zijn rugzak rondliep!
We bezoeken AmaZOOnico. Een opvangcentrum voor jungle dieren. Alleen dieren die niet meer terug gezet kunnen worden zijn te
bekijken door ons. Wel erg leuk want er zitten beesten bij die nog niemand ooit gezien heeft waaronder een jaguarkat.

Na de lunch bezoeken we een dorpje waar we gaan kijken wat ze verbouwen, hoe ze de locale drank Chicha maken en waar we met een blaaspijp kunnen proberen te schieten op een papiertje. Hierna worden we een stuk de rivier op gebracht en mogen we op een rubberbinnenband de rivier afzakken. De eerste 2 seconden is het water echt errug koud maar daarna is het leuk. Net als Ralf Marc onder water aan het duwen is zien de anderen een paar doodshoofdaapjes.
Na het diner kunnen de liefhebbers een nachtwandeling maken. Ze hebben mooie spinnen gezien!

Woensdag vertrekken we weer uit de jungle. Een lange een hobbelige rit met als enige stop een balsahout werkplaats om even de benen te strekken. We eten even een sandwich bij een hotel en gaan dan weer op pad. Het verloopt iets vlotter dan we verwacht hadden dus we kunnen zelfs nog even een stop maken bij een waterval en kabelbaantje. Aangekomen in Banos ga ik de excursies boeken en een restaurantje regelen. Op straat kijk ik in 1 keer in een bekend gezicht. Judith werkte vorig jaar ook bij Ecole. We spreken af voor vanavond want ze is ook een groep aan het begeleiden en wil even van zich afpraten.
We eten 's avonds in Casa hood en dat beviel erg goed. Heerlijk eten. Daarna nog even snel een drankje drinken met Judith en
moe mijn bed in.

Donderdagochtend breng ik de groep naar de verschillende toerburootjes. Het grootste deel gaat fietsen langs de watervalroute, een deel gaat met Buggy's diezelfde route doen en 2 gaan paardrijden. Omdat Marco en ik nog steeds niets voor elkaar hebben gekregen wat betreft kaartjes voor de duivelstrein ga ik niet mee en gaan we nog wat pogingen wagen. (Die trein regelen is een regelrechte ramp!) ook bel ik Jeroen even.
Ik leg net een half uur met mijn boek op bed als er op de deur geklopt wordt. Hester is ziek en of ik coca thee heb ?!?!
Hester is zo duizelig dat ze niet op haar benen kan staan en ze hebben haar het laatste stuk gedragen. Na lang door vragen
kom ik er achter dat het wagenziekte is. Ik herken het. Soms wordt je misselijk en soms ben je zo duizelig dat het zwart is voor je ogen en je pap hebt in je benen. We maken een bedje op een bankje buiten voor haar want ze wil wat frisse lucht. Beetje cocathee met suiker en gewoon afwachten. Dit kan uren duren. Uiteindelijk trekt ze wat bij en valt ze in slaap.
De rest is ook terug van de verschillende uitstapjes. Wilfred heeft een klapband gehad met zijn fiets en is over de kop
geslagen en Dini is tegen de vlakte geslagen toen ze omkeek wat er gebeurde. Gelukkig vallen de verwondingen mee.
Jo, de oudste van mijn groep, heeft als enige de bungeejump van de brug gedaan. Ik heb de video gezien en ik heb nog nooit
iemand zo nonchalant van een brug zien stappen!!
Voor het avondeten gaan we naar restaurant Mama Ines.
Ik lig er vandaag redelijk vroeg in want ik heb een leuk boek.

Vrijdagochend gaat een groot deel van de groep raften. Ze komen allemaal enthousiast terug.
Marco en ik zijn weer bezig om stad en land af te bellen en te mailen om aan die #$(# kaartjes voor de trein te komen maar
overal krijgen we te horen dat het uitverkocht is, dat we niet vooraf mogen boeken enz enz
De was van 1 van mijn gasten is kwijt dus dat geeft ook nog wat gehannes. verder ben ik zoet met administratieve dingen en ga
's avonds weer met de groep eten. Tegen het einde van de maaltijd begin ik me knap beroerd te voelen en ik ga dan ook niet mee de kroeg in met de groep maar snel mijn bed in. Mijn darmen zijn al een aantal dagen van mening dat ik iets binnen heb gekregen dat er uit moet.

 vorig verslag

 volgende verslag