welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Opmerking voor de lezer

Hallo groepsreiziger. Gefeliciteerd. Je hebt met Googelen mijn site gevonden!
Je bent van harte welkom om hier te lezen maar
ik wil even uitleggen dat ik naast reisbegeleider ook gewoon een mens ben. Als privépersoon houd ik al jaren familie en vrienden via deze site op de hoogte van wat ik mee maak.  Dit zijn dus verslagen van mijn persoonlijke belevenissen en ervaringen. Die kunnen anders zijn dan die van de reiziger. Ik praat in mijn verslagen over niemand uit de groep, niet over de locale organisatie en niet over de Nederlandse. Maar wel over hoe ik dingen beleef. Ik zou graag de vrijheid houden om daar vrij in mijn privé blog over te schrijven.

Miezerig taartje

Vrijdag 11 december, Varadero

We hebben een jarige in de groep dus de slingers worden opgehangen in de bus. (en ik kijk even bij de vogeltjes die nog steeds leven in het bagageruim). Bij het ontbijt komt een dame uit mijn groep naar me toe. Ze heeft gister een boomstam-asbak op haar voet gekregen maar het leek toen mee te vallen. Toch heeft ze de hele nacht niet geslapen van de pijn. De voet is erg dik en blauw. De bungalowparkachtige-dingen waar we regelmatig overnachten hebben ook een verpleegster. De dame wordt erbij geroepen en komt tot de conclusie dat er vast niets gebroken is en dat er verder niets aan te doen is. Pijnstiller nemen en misschien nog wat koelen maar dat is het.

We laden de spullen in en gaan de hoogtepunten van de stad Santa Clara bekijken. Allereerst naar de Tren Blendado. De geblindeerde trein waarin dictator Batista een paar honderd militairen had gestopt om Fidel en vrienden te lijf te gaan. Che Guevara was echter op de hoogte en had een ander plan. Hij leende bij iemand een bulldozer en sloopte de rails. De trein ontspoorde en de militairen zaten in de val. De 350 militairen gaven zich over aan de 18 man tellende rebellen groepje van Che Guevara. Dit was de beslissende slag om de Revolutie. De volgende dag vluchtte Batista.
Iets verderop staat voor een hotel een standbeeld van Che met een kind op de arm. Ik heb in tijden niet zo'n verrassend beeld gezien! Er zat overal symboliek in verstopt.
En dan is het tijd voor het serieuze werk. We gaan naar de memorial van Ernesto "che" Guevara. Dit is de plek waar sinds een aantal jaar de botten van de beste man liggen. Ze zijn in 1997 gevonden in een massagraf in Bolivia en al zijn strijdmakkers die met hem vermoord zijn liggen hier ook begraven. Je gaat een ondergrondse ruimte in waar je niet mag praten of fotograferen.
Daarna is er een museum over het leven van El Comandante. Vooral veel foto's. Boeiend is ook te zien hoe hij er uitzag op zijn andere missies waarvoor hij zijn baard af schoor en zijn haar knipte. Het is niet gek dat de CIA moeite had hem te herkennen in die nieuwe gedaantes.

We rijden door naar Varadero waar we halverwege de middag aankomen. Varadero is nogal apart. Het is een strook met strand (er is niet zoveel strand in Cuba) dat helemaal volgebouwd is met hotels en weinig te maken heeft met Cuba. We zitten hier dan ook All Inclusive en dat is inclusief een bandje om je pols. All Inclusive is overigens wel gebonden aan allerlei rare regels en tijden. En erg behulpzaam is het hotel ook niet. We hadden gister gebeld om te kijken of ze een taart voor onze jarige konden maken of regelen maar dat kon niet. Dus ga ik op pad en kom in een lege banketbakkerij. Santiago gaat naar huis en kijkt in zijn stadje of ie nog iets kan regelen. Maar uiteindelijk zitten we dus zonder taart. En daar baal ik van.
De middag verloopt sowieso niet zo lekker. 1 stel heeft problemen met de kamer en moet tot 2 keer toe verhuizen en wordt daar niet vrolijker van en er komen verschillende mensen verhaal halen waarom ik zoveel fooi geef aan de gids en chauffeur. Gelukkig kan ik dat wel uitleggen maar het is minder leuk als men lijkt te denken dat ik zelf veel geld opstrijk terwijl ik echt never nooit een cent commissie pak en ik iedere dag strijd met mijn gids om te zorgen dat hij dat ook niet doet.
Verder wil ik voor wat mensen toertjes regelen voor morgen maar de toerburotjes die in ieder hotel zitten zijn massaal dicht. 5 hotels verder heb ik geluk. Dat wil zeggen: er zit iemand achter een bureau...maar voor morgen is er eigenlijk al bijna niets meer te boeken. Het waait te hard voor snorkelen en catamaranzeilen.
's avonds is het afscheidsdiner / verjaardagsfeestje zonder taart. Santiago en Alex zijn er uiteraard ook bij en krijgen een mooie speech in het Spaans. Helaas dus geen taart en dan is het toch behoorlijk zuur als bij het nagerechtenbuffet gewoon een taart staat. Ik ga toch nog maar eens vragen waarom ze geen taart voor ons konden maken. Blijkt dat ze het niet zelf maken en een vaste bestelling doen en daarvan niet af mogen wijken...hmmm.
Na het eten is er bij het zwembad een behoorlijk slechte show met schaars geklede danseressen.

Zaterdag 12 december Varadero

Een vrije dag voor de groep in Varadero. Ik probeer nog een snorkeltripje te boeken voor iemand maar het waait echt te hard. Vervolgens ga ik nog maar eens taart zoeken want morgen is er ook iemand jarig. Het hotel ligt in straat 13 en de banketbakker zit in 46. Gister met de bus leek het vlakbij maar al lopende valt dat vet tegen. Ik ben bijna een uur onderweg. Bij de banketbakker heb ik veel keus. Ze hebben welgeteld 1 taart dus die word het!
Ik neem een taxi terug want ik ga geen uur lopen met een taart die niet eens in een doos of tasje zit.
Zo, en dan heb ik ook vrij. Ik ga naar het strand, lekker spelen in de hoge golven. Ik zit nog maar net of er komt alweer een manspersoon op me af voor een "praatje". Ik word er echt simpel van maar moet mijn mening snel bijstellen. Deze jongeman maakt niet 1 flirterige opmerking maar vraagt me gewoon honderduit over Nederland en verteld me over Cubaanse tradities rond kerst. Voor het eerst dat ik een leuk gesprek heb met een mannelijke Cubaan zonder te hoeven horen dat ik zo Bonita ben en van die prachtige ogen heb en of ik niet ook een Cubaans vriendje wil naast diegene die ik thuis heb.
Nadeel is wel dat ik geheel tegen mijn planning in 1,5 uur in de zon heb gezeten en behoorlijk verbrand ben.
Even lunchen, op de kamer wat papierwerk doen en in de namiddag nog wat spelen in de golven en in de schaduw op een bedje liggen. 's avonds is er na het eten een nog foutere show. Iets infantiels met blacklight en mensen die monsters spelen in fel gekleurde pakjes.

Zondag 13 december
De laatste dag voor de groep. We hebben tot 14.00 in Varadero dus veel mensen gaan in de ochtend naar het strand. Vandaag is het nagenoeg windstil en zijn er nauwelijks golven. Vanaf 11.30 is mijn kamer bagage-opslag. De groep drinkt nog wat bij het zwembad en tegen de tijd dat ik van iedereen de sleutel heb is het tijd voor de lunch. De taart voor de jarige (en de vorige jarige) ziet er een beetje sneu uit maar goed, het gaat om het gebaar zeggen ze altijd.
Na de lunch gaan de tassen de bus in en rijden we richting Havana. Onderweg stoppen we bij het standbeeld van Piet Hein en maken een groepsfoto. We hebben ook nog een pinacolada stop bij de hoogste brug van Cuba. Een mooi uitzichtpunt!
Om 17.30 zwaai ik de groep uit op de luchthaven van Havana.

Santiago en Alex brengen me naar mijn hotel en gooien speciaal voor de gelegenheid een hele foute liefdesliedjes-CD in de speler en zingen in de microfoon me toe. Een heuse Karaoke serenade!!
Om 19.00 check ik in bij mijn hotel en neem afscheid van de mannen. Ik ga snel de straat op om wat te eten te zoeken. Ik zit in een ander hotel en de buurt er omheen doet erg guur aan. Dat is gewoon een kwestie van even wennen. In andere landen betekent geen straatverlichting en compleet vervallen panden dat je in een minder goede buurt bent. Hier zien alle straten er zo uit.

 vorig verslag

 volgende verslag