welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Opmerking voor de lezer

Hallo groepsreiziger. Gefeliciteerd. Je hebt met Googelen mijn site gevonden!
Je bent van harte welkom om hier te lezen maar
ik wil even uitleggen dat ik naast reisbegeleider ook gewoon een mens ben. Als privépersoon houd ik al jaren familie en vrienden via deze site op de hoogte van wat ik mee maak.  Dit zijn dus verslagen van mijn persoonlijke belevenissen en ervaringen. Die kunnen anders zijn dan die van de reiziger. Ik praat in mijn verslagen over niemand uit de groep, niet over de locale organisatie en niet over de Nederlandse. Maar wel over hoe ik dingen beleef. Ik zou graag de vrijheid houden om daar vrij in mijn privé blog over te schrijven.

Kerst en Oud en Nieuw

ohhhjee. en toen liep ik zo ver achter met reisverslagen schrijven dat ik na een week Nederland bijna niet meer weet wat er allemaal gebeurt is
Hier dus een vage omschrijving van vage herinneringen.

Woensdag 23 december
De reisdag naar Cienfuegos langs de varkensbaai. Bij de koffiestop ziet Pepe een zwerfhond waarvan de halsband in zijn nek gegroeid is dus die haalt hij ervan af. Ik mocht het met een alcoholdoekje schoonmaken van het beestje. Verbazingwekkend hoe goed van vertrouwen dieren kunnen zijn terwijl ze pijn hebben. Hopelijk gaan zijn wonden niet te veel ontsteken. Ik heb wat broodjes gekocht om het scharminkel te voeren.
We lunchen bij een Cenote. Langs de kust zijn grotten vol water, het dak is ingestort en deze grot staat dus in verbinding met zee. Het water is glas en glas helder, je kunt de vissen zien zwemmen en heel diep kijken.
We gaan langs het museumpje bij de varkensbaai en dan door naar het stadje Cienfuegos. Hier moet ik als een speer op zoek naar de lokale KPN winkel om te internetten met mijn werkgever. En dan mag je dus in de rij gaan staan wachten tot 1 van de 4 toeristen besluit te stoppen met het dwalen op hyves (!#@) terwijl jij haast hebt.....
Maar goed, het is me gelukt om even 5 minuten er achter te kruipen en iets te versturen. We overnachten in Guajimico en het weer lijkt op te klaren

Donderdag 24 december.
Tot mijn grote verbazing wil er bijna niemand gaan zwemmen met de dolfijnen. Jammer want dan kan ik ook niet mee en daar had ik wel op gehoopt aangezien ik dat nog nooit gedaan had. Het weer is vandaag lekker. De zee aan deze kant van Cuba is rustig en de zon doet zijn best. ik ga met een deel van de groep snorkelen. Na de lunch rijden we naar Trinidad waar we met een locale gids de stad gaan bekijken. Wederom weer een hele andere route dan met mijn vorige gids. Altijd leuk!
Wanneer de groep vrije tijd heeft ga ik een paladares voor de volgende avond zoeken maar in verband met de kerst zijn er een aantal niet open.
We checken in bij het hotel en maken ons op voor het Kerstdiner.
Ze hebben een show geregeld met dansers en koeien, er hangt een varken aan het spit en we krijgen kalkoen te eten. Snel een groepsfoto bij de kerstboom en dan aan tafel. Na het eten gaan de meeste mee naar Trinidad om bij de Casa de Musica naar muziek te luisteren en daarna kijken we even binnen bij de kerstmis in de kerk.
Heel vergelijkbaar met een mis in Nederland. Erg veel jongeren wel en alles een beetje losser dan bij ons. Mensen wandelen gewoon de hele tijd in en uit.
En dat is maar goed ook want dan hoeven we ons niet zo bezwaard te voelen als we het na een half uur voor gezien houden.

Vrijdag 25 december
Het enige dat ik me kan herinneren van eerste kerstdag is dat ik in de ochtend administratieve en praktische dingen moest doen en dat er twee hagedissen door mijn kamer rende en dat ik samen met de tuinman op jacht ben geweest om ze buiten te zetten maar dat ze in de buurt van het bed verdwenen en we ze nooit meer hebben terug gevonden. Oja en dat de halve groep in het hotel was gebleven om lekker bij het zwembad te liggen en het vervolgens de halve dag miezerde.
's avonds met een stel mensen naar een leuke kleine paladares geweest en toen de rest bij Casa de Musica stond heb ik nog een tijd zitten kletsen bij een galerie.

Zaterdag 26 december.
nu beginnen mijn herinneringen echt vaag te worden.
Ik ben met de groep op een stoomtreintje gestapt richting een oud rietsuikerhuis en er zijn oren uitgespoten bij een lokaal ziekenhuisje. Waarschijnlijk lekker gegeten in sancti spiritus want de Ropa Vieja is daar altijd lekker.
En dan 's avonds aankomen in Gamaguey

Zondag 27 december
Een fietstaxitoer door Gamageuy waar Pepe geheel onaangekondigd besloot dat ie zijn werk niet hoefde te doen en ik onvoorbereid dus een citytoer aan elkaar moest kletsen. Gelukkig kreeg ik van 1 van de fietsjongens wat uitleg over de pleinen.
na de lunch reden we richting Sierra Meastra. Volgens mij is er die avond gedanst....

Maandag 28 december
De wandeling in de Sierra Meastra naar La Commendancia de la Plata. In de namiddag heb ik nog even mijn hart vast gehouden. Ik was paardrijden met 1 van mijn gasten. Hij had weinig ervaring maar wel veel lef. Dus ging ie een stukje galopperen....maar hij had toch minder controle dan hem lief was en ik zag hem steeds schever in zijn zadel hangen terwijl het paardje steeds harder ging lopen....
En als je weet hoever we verwijderd waren van de bewoonde wereld en dus een fatsoenlijk ziekenhuis dan kan je je indenken hoe hard ik hoopte dat ie bleef zitten in het zadel. Na dit avontuur ben ik ook nog met een paar mensen op bezoek geweest bij een boer die in de buurt woont en die Santeria priester is. Boeiend om het altaartje te zien.

Dinsdag 29 december
de reisdag naar Santiago de Cuba. volgens mij zonder spannende dingen....
oja, eten bij het fort met een super goede zonsondergang en deze keer lekker eten!

Woensdag 30 december
Rondrit in de ochtend door Santiago de Cuba en verder weet ik het niet meer

Donderdag 31 december
Oudjaarsdag en een rit van 11 uur. We komen dus gaar aan in Santa Clara en moeten ons dan nog oppeppen om Oud&Nieuw te vieren. Het hotel heeft een groot uitgebreid buffet en het is erg druk. De halve omgeving is ook naar dit hotel toegekomen om O&N te vieren. Rond het zwembad zijn tafels en stoelen en er is een enorm podium. Uiteraard staat de muziek veel te hard en daardoor komen de eerste zangers en zangeressen heel slecht uit. Vlak voor 12 uur is er een spectaculaire dansshow en dan is het opeens 12 uur. Geheel onverwachts en nauwelijks met aftellen. Iedereen feliciteert elkaar en dan start het dansfeest.
Ik ga snel naar mijn bed. Ik heb aan het begin van de dag een pilletje genomen omdat ik heel erg aan de diarree was sinds gisteravond. Ik neem nooit een tabletje om de boel te stoppen maar op een lange reisdag moet je soms. Ik begin me een beetje naar te voelen. Ik lig al een uurtje te slapen als ik wakker word van mijn eigen gebibber.
Heel raar. Ik lig te trillen in bed maar voel me verder eigenlijk wel ok. Ik ben niet misselijk, ik heb het niet koud en ik voel me ook niet koortsig. Toch kan ik het schudden maar niet laten stoppen. Zelfs niet nadat ik mijn bed uit ben gegaan en rondjes ben gaan lopen. Thermometer in de mond en ik heb toch koorts.
Ik deel vandaag mijn kamer met een collega die hier ook is met de groep (ze hebben te weinig kamers in het hotel). Ze komt net thuis. Niet fijn voor haar dat ik nu net een beetje ziekjes ben maar zelf vind ik het wel een geruststellende gedachte dat er iemand in de buurt is voor het geval mijn lichaam nog gekkere dingen gaat doen. Uiteindelijk besluit ik maar even naar de wc te gaan en achteraf was dat de oplossing. Waarschijnlijk kwam mijn lichaam in opstand omdat die pilletjes iets probeerde vast te houden dat er gewoon heel graag uit wilde.
Bij mij begon langzaam het kwartje te vallen. In eerdere groepen heb ik wel vaker mensen gehad die spontaan begonnen te rillen met een koorts-piek. Die hadden vrijwel allemaal met een pilletje geprobeerd de diarree een dag te stoppen.

Vrijdag 1 januari 2010!!!!!!
Ik sta toch nog verrassend fit op. We maken een rondje langs Che Guevara en dan richting Varadero. Bij de lunchstop nemen we afscheid van Jorge en Pepe aangezien het niet zeker is dat die ons ook naar de luchthaven gaan brengen. In Varadero ziet het er niet al te best uit. Het waait enorm. Niet echt strandweer.
1 van mijn gasten heeft zijn Unox-muts meegenomen dus we gaan voor een echte nieuwjaarsduik inclusief oranje muts! Het moet er vast raar uitgezien hebben...haha
Het water was heerlijk. Op deze manier wil ik wel vaker een nieuwjaarsduik doen.

Zaterdag 2 januari
We hebben een jarige!! deze groep is echt super leuk en zijn al dagen bezig met de voorbereidingen. Er hangen in de ontbijtzaal dus zelfgemaakte slingers en ballonnen. Ik ga op pad om weer eens een taart te scoren. Na het fiasco van vorige keer moet het nu anders. De kok van het hotel geeft me een huisadres van iemand die taarten maakt. Dus sta ik even later bij een hekje met blaffende hond een taart te bestellen. Ze wilde wel weten hoe ik aan haar adres kwam maar toen ik de juiste naam liet vallen wilde ze wel wat voor me maken.
Later op de dag kon ik de enorme blauwe taart komen ophalen. Op een kartonnen plaat en met veel wind is het dan toch best spannend om hem heel in het hotel te krijgen. Het was vandaag overigens snertweer. Storm aan het strand.
's avonds hebben we de afscheidsborrel en de verjaardagsborrel. De taarts was geslaagd. Een paar uit de groep hebben een klein restaurantje geregeld voor deze avond waar de verjaardag gewoon verder gaat. Ze hebben zelfs een lied gemaakt en dat gisteravond geoefend met de band die vandaag komt opdraven bij het restaurantje.
Denk de melodie van "guantanamera" en dan een refrein met: "rum en sigaren. Ahora .... die is jarig. Jaja .... die is jaaaarig. Tralala ... die is jarig"

Zondag 3 januari
Richting Nederland. nog steeds geen mooi weer aan het strand dus iedereen lummelt de ochtend een beetje rond. Ik zie Pepe nog even en neem afscheid. Hij gaat niet mee naar de luchthaven. We hebben een andere chauffeur en bus voor de transfer. Deze man rijdt behoorlijk hard waardoor we Jorge in 1 keer nog meer waarderen.

Op de luchthaven gaan dingen chaotisch. Onze vlucht heeft 2 uur vertraging. We mogen in de rij gaan staan omdat we misschien mee kunnen met een eerdere vlucht. Na heel veel: "Ja, jullie kunnen allemaal mee" en "misschien ook niet" kan uiteindelijk 1 iemand mee. We zwaaien hem uit en verwachten hem te zien in Parijs.
Er is ons namelijk beloofd dat we de vlucht in Parijs gewoon gaan halen.
We landen in Parijs ongeveer 3 kwartier voordat de volgende vlucht vertrekt. We hopen nog even dat we het gaan halen maar als de mededeling komt dat de bussen nog niet klaar staan om ons naar de terminal te brengen geven we de hoop op. Zo'n grote luchthaven en dan een grote internationale vlucht niet eens aan een terminal met sluis kunnen parkeren maar op een uithoek van een luchthaven...zucht. Wetende dat er honderden mensen inzitten die moeten overstappen maar niks klaar hebben staan....
We missen de aansluitende vlucht dus op 5 minuten. Ook nog zoiets.... Er zitten 4 grote groepen in het vliegtuig die allemaal die vlucht naar Amsterdam moesten hebben. Je zou ook kunnen wachten op die 100 man en 1 vlucht vertraging laten oplopen in plaats van proberen om 100 man in de volgende 7 vluchten te proppen die allemaal zo goed als vol zitten.
Er zijn dus letterlijk nog 7 vluchten naar Amsterdam die dag en ik heb uiteindelijk een plekje in 1 van de laatste. Ik mag dus 7 uur wachten op de luchthaven van Parijs. Gelukkig heeft het grootste deel van de groep de vlucht voor mij en komen we gezamenlijk die uren nog wel door.
In plaats van vlak na de lunch kom ik nu vlak voor bedtijd aan in Nederland.... waar het echt heeeeel koud is!

  vorig verslag