welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Mannen...zucht

Woensdag 16 December, Havana

In de ochtend op zoek naar het immigratiekantoor dat ver buiten de stad ligt. Super dure taxi en dan blijkt het kantoor geen toeristenvisa's meer te doen. Ik vertrouwde de Lonely Planet al niet blind maar ja, de dame van de receptie riep ook dat ik hier moest zijn. Voor vandaag geef ik het op. Ik ga lekker de straat op en mijn neus achterna lopen.

Ik word gillend gek van de mannen die me na fluiten en ppsstt'en. In het park probeer ik te ontsnappen en ik trek net lekker mijn blikje tucola open en er komt er 1 naast me zitten en steekt van wal." You so beautifull women".
Ik kan het niet meer opbrengen om beleefd hem af te poeieren dus ik gooi een geïrriteerde blik zijn kant op en negeer hem daarna. Helaas doet het hem niets en blijft ie door ouwehoeren.
Ik sta in tweestrijd. Iets ongelooflijk grofs zeggen of opstappen. Mijn trots zegt me geen plaats te maken voor hem (zit net lekker op een schaduwplek) en mijn fatsoen zegt me niet al te grof te zijn. Dus meldt ik dat ik geen interesse heb in een gesprek en behoeft heb aan even rustig zitten (heerlijke Hollandse directheid). Dat helpt ook niet. Of ik de mannen in Cuba moe ben? Ehm JA!!!
Nou dan moest ik maar niet naar Cuba komen als ik niet open kan staan voor andere culturen
Goed.....mijn goede humeur is nu dus echt weg en ik pak mijn spullen op en vertrek. Gelukkig heb ik met Richard afgesproken om 16.00 bij het Capitolio want die lijpo volgt me dus en haakt af als hij ziet dat ik met een man ben. Ik vraag Richard wat het kost om hem in te huren voor de komende dagen want op straat lopen met een man aan je zijde is echt wel heel veel relaxter dan als blonde vrouw alleen.

We blijven even mensen kijken vanaf de trappen van het Capitolio en gaan dan heel vroeg eten. Hij is in een restaurant geweest waar het eten super was en gister dus een rij voor stond. Je moet een trap op en komt dan in een verrassend luxe tent uit met live piano en kaarslicht. Heel gek. Het eten is werkelijk super en dat is in Cuba bijzonder en de prijzen zijn niet anders dan op andere plekken.
We komen dus heel vroeg het restaurant weer uit en gaan ergens op een terrasje wat drinken. We maken een planning voor Richards overige vakantiedagen want hij moet echt in beweging komen anders blijft hij in Havana plakken.
Grappig om met iemand te praten die op veel plekken in de wereld is geweest. "die golven, zijn die ongeveer zoals in Durban?" "Dat strand, zoals Ko Tao?" "welke boot neem jij altijd naar Siam?"

Donderdag 17 december
Nog een poging om mijn visum te verlengen. Ondertussen ben ik erachter waarheen het kantoor verhuisd is. Gelukkig is er geen rij en sta ik vrij snel weer buiten met de juiste stempels. Ik loop tegen een enorme hal op met kunst en souvenirs. De LP noemt het niet eens terwijl het aanbod verrassend divers en leuk is. Er is een klein kerkje in de buurt waar geen toerist komt en ik lekker in de schaduw op een bankje ga zitten om eens te lezen wat ik vandaag met mijn dag zou kunnen doen. Ik besluit wat te gaan ronddolen in de oude stad en de straatjes achteraf. Op stoepjes te gaan zitten met mijn telelens in de aanslag. En zo ben je lekker een halve dag zoet. Op weg naar mijn hotel loop ik nog even langs de bakker voor lekkere bladerdeegkoekjes en langs mijn hotel voor morgen om te zien of ik er ook een kamer heb. Terug op de kamer ga ik voorbereiden voor de volgende groep en aan het einde van de middag vertrek ik vol goede moed richting het zwembad om er achter te komen dat er geen plekken in de zon zijn. Het lijkt een beetje een traditie voor me aan het worden in Cuba.
Ik ga op de Malecon wat eten en verder een rustig avondje.

vorig verslag

volgende verslag