welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Sjit vloer

Malealea, 25 t/m 31-10-2004

Maandagochtend gaan we het restantje bomen planten in Makhoseng.
's middags graven we een kuil in de moestuin om een experimenteel bewateringsproject te maken. Gister hebben we bij de lodge een buis gevonden en daarmee gaan we een zaadbed van onderaf bewateren. Isaac ( mrs Makomiti's broer) is ook erg geintresseerd in onze plannen. Vanochtend hebben we zijn velden bekeken en hij heeft het mooi voor elkaar. Hij heeft een bron en een waterreservoir. Hierdoor kan hij fruitbomen en groente voor de lodge verbouwen.
Ik geef hem en Andy les over de werelddelen. Het hele begrip aardbol is hen vreemd. Ze wilde graag weten waar in europa amerika lag....

Dinsdags beginnen we aan de kuilen voor de fruitbomen en gaan we 's middags eindelijk zaaien in de moestuin. En nu geduld hebben.
De kippen zitten opgesloten in het keukentje want ons kippenhok is nog steeds niet Haan-proof

Woensdagochtend halen we de hele hut leeg want we krijgen een nieuwe vloer. Ik word nog steeds belaagd door bedbugs en die leven in de vloer. Er komt dus een nieuwe laag stront.....en dat ruik je!!!!
Na het kuilen graven gaan we 's middags naar de lodge. Lekker douchen en wat spullen uit de kluis halen. We kopen wat kerstkaartjes ( jaja, erg vroeg) en helpen de dames de netten van de goals te vermaken. Als nederlandse fietsexperts zetten we nog even een nieuwe binnenband op een mountainbike en dan lopen we weer naar boven. Onze hut stinkt nog steeds want de vloer is nat. Hadden we maar een raampje om open te zetten.
's avonds krijgen we het eten in onze hut gebracht omdat het zo hagelt. De hele vallei is wit!

 
De sjit-vloer

Donderdag maken we de laatste kuilen voor de fruitbomen en 's middags wassen we de etiketten van de wijnflessen. Ook deze flessen moeten voor extra water zorgen in onze moestuin.

Vrijdagochtend nemen we heel vroeg de bus naar Maseru. We gaan naar het internetcafe en lezen dat de opbrengst van de septembermarkt van Activiteiten Centrum Harmelen veel hoger is dan we hadden verwacht. Wij ( en Lesotho) zijn er erg blij mee!
We passeren de grens zonder problemen en vinden snel een busje richting Bloemfontein. Halverwege de middag staan we voor een dichte deur van Naval Hill backpackers. Op het briefje staat "terug over 15 minuten". Anderhalf uur later bellen we het noodgevallen nummer en komt de eigenaar ( Terry) om ons binnen te laten. Hij heeft zijn manager ontslagen en zat bij een vergadering. Hij geeft ons de sleutels van het pand en een uitleg over de telefoon. Of wij de manager willen spelen tot hij terug is? Ach ja, waarom niet. We spelen toch al met het idee om ergens een Backpackers te beginnen dus nu kunnen we mooi even oefenen. We laten een paar gasten binnen en zitten de halve dag achter de computer. Moso is hier vanavond ook. Hij studeert nog en moet vrijdags naar college. We bestellen allemaal Pizza en spareribs. Voor ons is dit echt genieten na de eenzijdige maaltijden van de afgelopen weken.

Zaterdag's gaan we groots zaden inkopen voor 5 moestuinen in de Malealea Vallei. We komen erachter dat onze vlucht naar Bangkok helemaal geen stopover heeft in Dubai!!!!We moeten er wel overstappen maar een uur later alweer in het vliegtuig naar Bangkok zitten! Hoe dit gebeurt is weten we niet. We dachten dat we alles goed gecontrolleerd hadden. We balen want de kans dat we de vlucht kunnen wijzigen lijkt ons niet groot. En inderdaad, na 3 keer bellen met Emirates blijkt alles vol te zitten. Het lijkt er dus op dat Dubai niet doorgaat.

's middags spelen we weer manager in de backpackers en mailen we wat verhalen door. Terry komt met het plan om te braaien ( bbq'en) en een paar uur later zitten we met een frans gezin, een japanner en een belgisch stel rond een kampvuur te smullen van een, in cola gemarineerde (?!?), T-Bone steak.
's avonds gebeurt er iets dat ons helemaal van slag maakt. Terry doet ons een, op het eerste oog, extreem lucratief voorstel. Of we 50% eigenaar willen worden en de tent willen runnen? We moeten dan 33% van de waarde inleggen. Hiervoor zouden we wat geld moeten lenen maar hij biedt ons een rente vrije lening aan. Hij vind ons idee om een backpackers te beginenn met gehandicapte werknemers namelijk een goed plan en hij wil ons helpen een startkapitaal te verdienen. Het klinkt te goed om waar te zijn dus we vragen hem het hemd van het lijf.


Bionki en Doemisa met hun zelfgemaakte drumstel

Zondagochtend bespreken we meer details en dan vertrekken we weer richting Lesotho. We krijgen een lift van een belgisch stel tot de grens. Bij de grens zit niemand op zijn post. Maar we willen een stempel!!! De hele reden van deze trip de grens over was om een nieuw stempeltje te bemachtigen. We vinden een politieman die zegt dat we door mogen lopen. We vragen of we dan niet in de problemen komen als we een maand later weer het land uit willen. Hij haalt zijn schouders op en sjokt richting het kantoortje om ons een stempel te geven. We betalen een taxi het dubbele tarief zodat we niet hoeven te wachten todat hij vol zit en zo halen we nog net onze bus naar Malealea. In de bus ontmoeten we Scott ( amerikaan). Hij heeft niet gereserveerd bij de lodge dus wij voorzien problemen. Maar ja, je verwacht ook niet dat een lodge met 105 bedden vol zit terwijl het zo afgelegen ligt. Het is dus inderdaad vol en we bieden hem een slaapplaats aan. s avonds koken wij voor de familie. We maken een spagetti met kaas/champignonsaus en spekjes en rijst met een curry. Het is hier heel gebruikelijk om veel verschillende dingen op je bord te hebben in kleine hoeveelheden dus hebben we ons daar maar aan aangepast. Iedereen vind het heerlijk en Scott vind het geweldig om bij een gezin te verblijven. Mrs Makomiti heeft een goede dag en zingt het avond gebed zonder een valse noot. We worden allemaal genoemd in haar gebed dus we zitten weer geramd voor de komende periode. We bouwen met het kussen van de bank een bed voor Scott en gaan slapen.

 vorig verslag

 volgende verslag