welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Projecten

Malealea, 11 t/m 17-10-2004

Maandag ochtend gaan we weer gaten graven in de donga. Een van de dames vind een vogelnestje met 2 kleine vogeltjes erin. Het nestje wordt gesloopt en de struik uit de grond getrokken. Dan worden de nekjes gebroken en het avond eten is geregeld! De afgelopen dagen hebben we ook kunnen zien hoe de mensen aarde eten. Ze halen de beste stukjes er met een stokje uit. Waarschijnlijk bevatten die zouten of mineralen.

's middags hup ik door de hut om Andy uit te leggen wat een kangeroo is. Jeroen is voor de verandering op het voetbalveld. We hopen op regen maar we krijgen hagel. Daar hebben we net niets aan maar het was wel grappig.

Dinsdags maken we de donga af en gaan een ruig gebied opschonen om er een fruitboomgaard en een groentetuin aan te leggen. Maar eerst moeten de locale struiken uit de grond en die hebben hele hardnekkige wortels. Dit gaat nog een hele klus worden.

Woensdag ochtend gaan we eerst al het beddengoed sprayen. Ik was zo blij dat ze in Lesotho geen muggen hebben. Na zo'n 4 maanden lang er dagelijks een paar muggenbulten bij te krijgen had ik eindelijk eens geen jeuk. Helaas was dat plezier maar van korte duur want ik zit nu van top tot teen onder de kleine jeukende bultjes. We hebben dus bedbugs!.....(moet ik er nog bijvertellen dat ze Jeroen natuurlijk niet bijten...?) Ik zie er nu dus uit als een kind met de waterpokken.

Vandaag fietsen we met Moso langs de lopende projecten in de regio. Als eerste gaan we naar het verst gelegen dorp aan de andere kant van de kloof. Hier is pas een waterput geslagen en een paar jaar geleden al bomen geplant. De waterput staat helaas alweer een tijdje droog. Bij een ander dorp bekijken we een hutje dat sinds kort als winkeltje wordt gebruikt. Maar weinig dorpen hebben een winkel en het principe van een markt is hier volledig onbekend.
In het dorp van Mrs makomiti's learning cicle zijn ze een weg aan het aanleggen en dit gaat emmertje voor emmertje. In de donga in dit dorp zijn 18 jaar geleden en 6 maanden geleden bomen geplant en die doen het erg goed
We rijden langs huis om het beddengoed binnen te halen want het ziet er naar uit dat we regen krijgen. Ondertussen zitten we al 3 uur op de fiets en ik word er gek van! Het is heuvel op en af over zeer hobellige, met stenen bezaaide. paden. Ik heb al tig keer mijn achterwiel voorbij voelen glippen en een greppel van dichtbij gezien. De twee heren vermaken zich natuurlijk prima en denderen overal dwars door en overheen waardoor ik me een nog groter watje voel.
  


weg aanleggen, emmertje voor emmertje

We fietsen naar het dorp van de Chief. Deze dame is de leider van de hele vallei. In het volgende dorp ligt de highschool waar sinds kort een windmolen staat. Hiermee wekken ze energie op voor de enige computer in deze streek. Er liggen al palen klaar voor de zonne-energie panelen die volgende week komen. Op het schoolterrein zullen we ook wat bomen gaan planten. Voornamelijk om voor wat schaduw te zorgen en de wind te breken.
En dan is het sprinten naar de lodge waar we net voor de regen aankomen. Het is eindelijk een fatsoenlijke bui maar helaas al na een uurtje over. Nog steeds niet voldoende dus om bomen te kunnen planten.
Na de lunch bezoeken we het weeshuis dat gefinancierd wordt door een groep duitsers en het Malealea trustfund. 1 Dame zorgt op dit moment voor 5 kinderen. Er zijn veel meer weesjes maar geen financien om meer op te vangen. We fietsen via het voetbalveld met kleedkamers naar het dorp waar ze bezig zijn om een gemeenschapshuisje te bouwen voor de learning cicle's om in te vergaderen en van waaruit ze ook een soort winkeltje willen beginnen. Moso zet ons al vanaf dag 1 onder druk om de deur en het raam voor dit gebouw te betalen. Maar wij willen ons aan ons bomen, boomgaard, kwekerij en groentetuinen project houden. We komen in de verleiding maar we zijn nog niet overgehaald. Moso heeft vorige week al 3 toiletten bij ons losgepeuterd dus we vinden het wel even genoeg.

Het laatste dorp op de rit heeft al een geweldige moestuin met een (droogliggende) waterresservoir. Dit is en echt voorbeeld project voor alle omliggende dorpen. Verderop is een kwekerij opgezet maar die ligt er nog steeds ongebruikt bij door de droogte. Er ligt een prachtige dam en het wachten is nu op de eerste regen. Als laatste gaan we kijken bij een boomgaard/groente tuin waarvoor wij de appelbomen gaan betalen en waarschijnlijk ook het hekwerk om alles te beschermen tegen de koeien.
We hebben zo'n 6 uur op de fiets gezeten en we hebben het gehad! Zelfs voor nederlanders was het wat veel fietsen maar we hebben wel een mooi beeld van wat er speelt.( en dan hebben we nog maar de helft van de projecten beschreven)

Donderdag gaan we met Mrs Makomiti richting ons werkveld. Onderweg praten we over de prijsopgave van de tractor. Ze heeft namelijk 3 stukjes akker die omgeploegd moeten worden maar haar koe is afgelopen winter dood gegaan. Vorige week vertelde ze Moso dat de boeren haar belachelijke prijzen vragen ( ze heeft namelijk een ,studerende, zoon in amerika). wij hebben er toen over nagedacht en ( na overleg met Moso) aangeboden het voor haar te betalen. Ze was blij verrast en nam het aanbod graag aan. En een tractor bleek nog goedkoper ook dan die jongens met de koe!
Op het veld voeren we een twee uur durend gevecht met de hardnekkig vastzittende struiken.'s middags hebben we een vergadering over onze projecten en over hoe we ons geld moeten/willen besteden.'s avonds eten we wederom pap met kool en toch verveeld het nog niet. 

 

Vrijdag is weer een veldwerk dag maar ik doe niet mee. Ik ben snip verkouden en heb breinaalden in mijn hoofd. Jeroen gaat 's middags weer naar beneden om te voetballen en ik ga later naar de handycraft center om te kijken of ik materiaal kan vinden om een kippen-afschrik-apperaatje te maken voor in onze eigen moestuin. Vanavond is het weer T-Bone steak avond in de lodge dus we blijven eten. 1 keer per week vlees is wel zo lekker en het zijn weer enorme lappen.

Zaterdag lopen we richting de lodge en maken daar in de keuken champignonsoep klaar. Daar ontmoeten we Marlijn en we eten gezamenlijk. Ik ga opzoek naar Andy die hier zou zijn voor zijn les maar hij is er niet en Jeroen gaat naar het voetbalveld. Marlijn en ik wandelen naar het andere dorp dat malealea heet en komen op de terugweg langs het voetbalveld. Ook daar is niemand opkomen dagen dus is Jeroen de mountainbikes van de lodge maar een service beurt gaan geven.

Zondags loop ik naar de lodge want Marlijn en ik gaan zo'n 5 uur paardrijden. Jeroen blijft dankbaar achter, blij dat ie niet mee hoeft. We dalen af in een kloof en het is echt indrukwekkend hoe de paarden overeind blijven terwijl ze over wegrollende stennen lopen. Een europees paard was al na 1 stap geblesseerd geweest. We steken een rivier over waar mijn paard wel in wil gaan liggen. Daar zit ik net niet op te wachten met mijn camera in de zadeltassen. Gelukkig gaat het nog net goed. We lunchen in het gras aan de rand van een kloof en de paarden kunnen ook even uitrusten. Na ruim een uur weer op het paard dalen we voor de tweede keer af in de kloof om de rivier nogmaals over te steken. Halverwege de middag komen we bij de lodge aan. We komen langs het voetbalveld waar Jeroen vandaag wel een groepje bij elkaar heeft kunnen brengen. We zijn net binnen als het echt begint te regenen en dat blijft de hele avond zo. Marlijn nodigt ons uit om spagetti te blijven eten. Het was erg lekker en gezellig. We slapen 's avonds in de lodge omdat we anders door de regen hadden moeten lopen. Achteraf gezien was ik er erg blij mee want ik werd ziek en het toilet was veel dichterbij ( en schoner) dan die bij ons huisje.

 vorig verslag

 volgende verslag