welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Veel verandert

Malealea, 30-09-2004 t/m 3-10-2004

We stappen 's ochtends in een taxi, die we delen met een amerikaan, richting het "busstation". De taxi is uit veiligheids overwegingen en op advies van de minibusjongens nemen we daarom ook niet de eerste bus. De amerikaan werkt als vrijwilliger in Lesotho. Hij heeft voor 2 jaar getekend bij de peace corps. Hij heeft dit dus al vaker gedaan dus wij hobbelen mooi achter hem aan. Om 7.00 zitten we in het busje en dan is het wachten tot die vol zit. Een uurtje later vertrekken we en om 10.00 staan we bij de grens. Zonder problemen krijgen we een langer visum ( 1 maand ipv 2 weken) zodat we maar 1 keer terug hoeven om te verlengen.Tot nu toe loopt alles lekker soepel terwijl het zo lastig leek. We nemen een taxi naar het busstation en worden voor het juiste busje afgezet. Anderhalf uur later zit het busje echt stampvol en vertrekken we. De muziek gaat aan en dat is best gezellig. Het landschap is prachtig en we kijken er erg naar uit om hier twee maanden te blijven.



In de lodge worden we geweldig opgevangen en ontmoeten we Moso die ons gaat begeleiden. We slapen in de lodge en de volgende dag lopen we wat rond. Er is veel verandert sinds vorig jaar. De winkel is gesloten en de paarden en de graanmaalderij zijn nu buiten het hek. Er zijn nieuwe huisjes bij en nogal wat bomen gekapt. We maken er een grapje over tegen Mick ( de eigenaar) omdat wij juist bomen komen planten. Mick:" de mensen willen een view..". Tja, daar is weinig tegen in te brengen want die is inderdaad indrukwekkend.
We nemen met Mick wat lopende projecten door en ontwikkelen ter plekke wat nieuwe ideeen. 's middags hebben we een vergadering met Moso over de plannen van de komende periode en worden we voorgesteld aan Mrs Makomiti, onze gastmoeder.

Zaterdags lopen we de heuvel op om "onze" hut te gaan bekijken en te zien wat we nodig hebben. Er wordt besloten dat we maandag ochtend zullen verhuizen.

Zondags gaan we een uur paardrijden. Voor Jeroen die bang is voor paarden is dit een test. En het valt hem alles mee. Hij vindt het zelfs wel leuk dus we kunnen nog wel een keer een langere rit gaan maken!!
Als we onze lunch aan het maken zijn zitten er 5 pauwen dames op de tafel dus we moeten op zoek naar een andere tafel. Als we terug lopen naar ons huisje hoort Jeroen een knal en ik ruik verbrand plastic. Vrij snel daarna zien we een rookpluim. We lopen naar het hek en de kleine pluim is al een enorme wolk. In 5 minuten brand er een heel huis uit. Het ging zo snel dat je ook niets had kunnen doen als er wel water was geweest.
Tijdens het avondeten ontmoeten we Freek en Dolly die ons spontaan 100 rand in onze handen duwen om bomen mee te planten.
We zijn er even stil van.

 vorig verslag

 volgende verslag