welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Siam

Ayuthaya, 12 +13-09-2004

Even een stadsbus nemen naar het station klinkt eenvoudiger dan het is. Langs een grote weg is het een wirwar van willekeurig stoppende bussen. Een vaste halte plek lijkt er niet te zijn. We hobbelen met onze rugzak van links naar rechts en moeten een sprintje trekken om nog net op tijd in de al/nog rijdende bus nr 59 te springen.... Deze blijkt dus helemaal niet naar het station te gaan ( zoals beloofd door zo'n toeristen info meneertje). We stappen dus weer uit en in een andere bus die "in de buurt" van het station komt. Het is, zeg maar, alsof je op het leidsche plein mag uit stappen en nog even een klein stukje naar het station moet (!?!). We zien het station niet en we weten niet waar we zijn. 6 mensen later weten we nog niets want iedereen lijkt te bang om op ons kaartje te kijken of om een richting op te wijzen. We worden nijdig omdat niemand wil proberen om moeite te doen. De mensen in Bangkok zijn gewoon niet vriendelijk.
Na een hele flinke wandeling met een erg zware rugzak door een heel heet Bangkok komen we aan bij het station. We zijn eventjes erg tevreden met onszelf. We zijn weer zo optijd vertrokken dat we de trein nog steeds met gemak kunnen halen.

Het landschap dat aan ons voorbijtrekt lijkt heel erg op Nederland. We maken er zelfs een spel van. Wie als eerste iets ziet wat niet in een Nederlands landschap thuis hoort. Na een kwartiertje is het een palmboom die een einde maakt aan ons spelletje. We eten onder weg onze Dunkin Donuts (hmmmmm) op en zijn weer zeer gelukkig.
Als we aankomen in Ayuthaya staan er weer wat taximannetjes te zwaaien en te roepen. Eentje begroet ons met een heel joviaal "Heil Hitler!"...... En dat schiet bij ons verkeerd. We leggen hem pissig uit dat hij een verkeerd grapje heeft gemaakt maar hij lijkt het niet te snappen.... de eikel!

We komen terecht in ayuthaya guesthouse in een erg moderne kamer die luxe aanvoelt voor een zacht prijsje. Als we 's middags wat rond lopen door het stadje komen we maar weer eens tot de conclusie dat Thailand maar weinig charmante plaatsen heeft. Ayuthaya is niet mooi en eigenlijk schokkend vies. OK, China is erger maar voor een modern land als Thailand ligt er erg veel vuilnis op straat en het stinkt overal behoorlijk. Ook hier zijn we weer van slag als we zien hoe slecht de honden er aan toe zijn. Er lopen hier honderden straathonden en de helft zit onder de etterenden met korsten bedekte bulten die, zo te zien, erg jeuken. Echt sneu om te zien. Als we 's avonds wat hebben gegeten met de brabantste Lindy zien we een hond die verlamd is aan zijn achterpoten. Hij kan zijn rug nog gebruiken dus hij tilt zijn hele achterlijf op en balanceert op zijn twee voorpoten over straat. De ander honden vallen hem steeds lastig en we hebben enorme bewondering voor hem maar ook een hoop medelijden

We zijn nu 6 weken in " het land van de tempels" en we hebben er nog niet 1 bekeken. Het word dus tijd en daarom zijn we nu in Ayuthaya. De oude hoofdstad van Siam. Een deel van de stad is Unesco erfgoed en staat vol met (restanten van ) tempels die door verschillende koningen gebouwd zijn tussen 1350 en 1762.
We huren een fiets en gaan op pad. Dit deel van de stad is overigens brandschoon. De tempels zijn hier, gelukkig, heel anders dan in Angkor Wat dus het valt niet tegen. De torens lijken op lotus bloemen en bij de eerste tempel die we bezoeken kunnen we helemaal afdalen naar de diepte waar een urn heeft gestaan. In die piepkleine ruimte waren de muurschilderingen goed bewaard gebleven.

  

De volgende tempel ligt in een park. Het hoofd van een Boedha beeld dat bedekt wordt door de wortels van een boom is hier de atractie. Alle tempels liggen er mooi en goed onderhouden bij. Als we bij het oude paleis zijn haakt Jeroen af. Hij is doodmoe en wil slapen. Hij gaat dus terug naar het guesthouse en ik ga nog een stuk verder. Ik fiets de stad uit en volg een bord richting een tempel. Ik vind die uiteindelijk niet maar ik rij wel door een mooi landschap met kleine huisjes. Voor het eerst zie ik vogels !!! Een hele akker vol enorme ooievaars( ik weet niet welke variant) en witte reigers. Ik ben blij eens een stukje natuur te zien. In de verte ligt een grote tempel. Het blijkt een herdenkingsmonument te zijn voor de koning. Het koningshuis word in Thailand echt aanbeden.
Na nog een uur fietsen ga ik kijken of ik de stad terug kan vinden. Als dat gelukt is rij ik gelijk naar het guesthouse om te kijken hoe het met Jeroen is. Hij heeft 4 uurtjes geslapen en hij voelt zich weer goed.

 vorig verslag

 volgende verslag