welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Akha Hilltribe 1

Sancharankao, 23 / 27-8-2004

23-8-2004, maandag, even inkomen

Om 8.30 moeten we op het busstation van Chiang Rai zijn. We weten niet waar precies maar we worden al snel aangesproken. Na een uur zijn de meeste deelnemers aangekomen en 3 hebben gebeld dat ze vertraging hebben. Uiteindelijk bestaat dit kamp uit 10 deelnemers. 8 japanner en wij. Dit is voor iedereen een beetje teleurstellend aangezien we allemaal gerekend hadden op een gemenge internationale groep.
We gaan een uurtje in de locale bus naar een dorpje verderop waar we, na de lunch, worden opgehaald met een pick-up. Het uitzicht onderweg is prachtig en we zien het dorp waar we heen gaan onderweg al liggen. De weg is voor onze begrippen onbegaanbaar maar de truck ploetert zich er dapper doorheen. Het dorp waar we binnen rijden is groot. Greenway heeft hier zelfs een eigen gebouw waar we dus vanavond slapen. Het dorp heeft gewoon electriciteit.

Nu moeten we wachten op de laatkomers. Na wat rond hangen gaan we even kijken bij de school. Het gebouw ziet er goed uit en er zijn zelfs 4 computers. Op het terein van de school staat ook de enorme schommel die 1 keer per jaar bij een ceremonie word gebruikt. Als we terug lopen naar het huis worden we eventjes de souvenierwinkel in geduwd. Dit hadden we niet verwacht in ons project maar we hadden ook niet verwacht de olympische spelen schoonspringen te zien in een bar en dat doen we dus een paar minuten later wel( ?!?!)
En dan worden we voor het eerst aan het werk gezet door Jems. Jems is een van de kampleiders en hij komt uit dit dorp. We moeten de omgevallen waslijnconstructie weer repareren.
Als de laatkomers er zijn hebben we een introductie. Fah is de andere kampleider en zij verteld ons de huisregels en dat is eigenlijk alles. Geen woord over het dorp waar we zijn of de gebruiken waar we rekening mee moeten houden. Ook hebben we geen idee van de planning.

Tijdens het bereiden van het avondeten komen er een paar mannen uit het dorp helpen koken. Halverwege dat proces kleden ze zich om in traditionele kleding en wordt er een kip geslacht. Volgens de boekjes, die we gelezen hebben, gebeurt dit alleen bij bijzondere gelegenheden. Dit is een welkomstfeestje met ceremonie. We moeten op volgorde van leeftijd gaan zitten. We worden welkom geheten en Fah vertaald het. Dan krijgen we door het dorpshoofd een aantal draadjes om onze pols gebonden, een stukje kip en een ei. Die draadjes moeten je kracht ofzo geven weten we uit Jenny's verhalen, maar zelfs na navraag wordt het ons hier niet verteld.

Na het eten onstaat er wat rumoer omdat alles zo vaag is en iedereen andere dingen beloofd had gekregen. Wij moeten geld afgeven bij AFECT ( voor Jenny) en mensen de groeten doen in dorpen waar zij is geweest. Dus informeren we daarnaar. Dit kamp heeft geen connectie met AFECT, kent de namen van de mensen daar niet en de namen van de dorpen niet. Nu het geen AFECT kamp blijkt te zijn beginnen de japanners te stuiteren. Zij hebben gehoord dat de AFECT kampen ( waar zij en wij aan zouden deelnemen) de goede kampen zijn en de Greenway kampen de slechte. Ook zouden we bij families verblijven en naar verschillende dorpen gaan. Nu lijkt het erop dat we de volle 2 weken in dit dorp zullen blijven en daarvan maar 2 nachten bij een familie slapen.
Dit is niet wat we ons hebben voorgesteld. Dit is een behoorlijk groot dorp met meerdere bars/winkeltjes. Er is geen officiele poort en er loopt geen mens in traditionele kleding.

We hebben beneden gegeten en ondertussen zit het terrein vol met drukke jongeren. We worden door Fah en Jems mee naar boven genomen voor een "meeting".De reden van de meeting: De gevaarlijke jongeren onder onze slaapplaats. Ze waren inderdaad dronken en of stoned en luidruchtig. We krijgen te horen geen vreemde boven binnen te laten. niet alleen buiten te lopen 's avonds en de jongeren links te laten liggen.
Nou, dat begint gezellig!

De slaapplaatsen worden verdeeld. Jongens en meisjes liggen gescheiden ( Jeroen en ik mogen elkaar absoluut niet aanraken in dit dorp). Onze luchtbedjes die we voor het eerst gaan gebruiken zijn kapot. De dopjes breken af als je ernaar kijkt. Dus dan op de dunne matjes op de vloer en pitten maar

24-08-2004, dinsdag, tomaten planten

Het was fris de afgelopen nacht en het water uit de tuinslang ( =douche) is dus ook erg koud. Vandaag begint het werk, en goed ook!
We gaan tomaten planten. Maar eerst even een uurtje door de jungle om bij het veld te komen. Op een hele steile helling ligt het veld. We ontmoeten de familie van wie het veld is in het "lunch hutje".

    

Tja, en wat kan je zeggen over planten van tomaten sprietjes op een steile heuvel?
Je moet continue die berg op en af om nieuwe plantjes te halen en je staat de hele dag gebukt. Het is dus best zwaar ( best wel erg, zelfs). Tijdens de ochtend hebben we 1 waterdrink pauze van 1 minuut. Tot onze grote schrik is er geen veilig drinkwater meegenomen (we hebben een lunchtas bij ons) en moeten we dus drinken uit de slang. Jeroen en ik hadden natuurlijk ons eigen water meegenomen maar daar redt je het als hele groep geen dag mee. Geen keuze dus, onveilig water drinken want het wordt nu al regelmatig zwart voor je ogen.
De luchpauze is wel lekker lang. Het middag deel lijkt 3 keer zwaarder dan het planten in de ochtend en om 16.00 geven we het op. We zijn watjes!
Dan nog even een uurtje naar "huis" wandelen en de douche!!! We zijn helemaal modderig en bezweet en het ijskoude water is (bijna) lekker.

Na het eten vragen we om een "meeting". We hebben nog geen woord uitleg gehad over de planning en ook niets over het dorp en de akha gebruiken. Het is een lange en verhitte discussie. Uiteindelijk regelen we dat we 5 nachten bij een familie mogen verblijven en hebben we nog steeds geen idee wat we gaan doen met onze tijd. Maar we weten nu wel hoe dat komt. Het hoofd van het dorp besluit wat we moeten doen en hij is op dit moment te druk voor ons. Dan is er nog het probleem met het eten. Vooral de Japanners hebben een groot probleem met de porties die voor hun veel te klein zijn. Op een gegeven moment vraagt iemand welk budget Jems en Fah hebben voor voedsel. Het antwoord is werkelijk schokkend!! 1000 baht per persoon voor 2 weken ( 20 euro) en daar moeten ze ook al het vervoer en de homestay van betalen. iedereen word gek. We hebben allemaal 6500 baht betaald (130 euro) en daarvan gaat dus 110 euro naar......waarheen???? Voor de japanners is dit echt nieuws. wij wisten dat er een deel (50%) naar Greenway zou gaan maar niet dat dit deel zo groot zou zijn. Er is dus gewoon niet voldoende geld voor genoeg eten en het verklaard ook waarom we geen homestay doen de hele periode (150 baht per nacht). Het vorige kamp mocht dit nog wel maar dit is een nieuwe beslissing van Greenway. Fah gaat morgen Greenway bellen en vertellen dat wij dit niet accepteren. We willen meer homestay en dat Fah voldoende geld heeft voor eten!
En dan gaat iedereen uitgeput naar bed

25-08-2004 woensdag, school

Dat opstaan met spierpijn viel wat tegen maar we hebben smakelijk gelachen om elkaar. Vandaag gaan we lesgeven dus we maken een verdeling van de groepen op de japanse manier. Ze noemen het Amida en is iets met lijntje trekken en een heel eerlijke variant van lootjes trekken. Ik ga dus samen met Asami lesgeven in groep 4 en Jeroen met Daiki in groep 3. Als we aankomen bij de klassen zijn de docenten al verdwenen. In groep 4 gaat het prima. Ze waren vol aandacht dus het was erg leuk. Maar groep 3 was een chaos. Ze wilden alleen maar keten. De meisjes waren wel geintresseerd in engels. De jongens waren alleen maar aan het knokken of met elastiekjes en insekten op elkaar aan het schieten. In Jeroens woorden " toch wel een leuk stel mormels. Op het moment was achter het behang plakken het beste maar later is het leuk. Dan zie je ze in het dorp en dan is het: he Jweeroeeoeoe...??...n!, Teacheeeeer !!"
Asami en ik ruilen 's middags zodat we groep 2 gaan doen. Dit was inderdaad wat moeilijker omdat de kinderen een jaar of 6 zijn en dus erg kort ergens bij blijven met hun aandacht.

Greenway is gebeld en is accoord met 5 dagen homestay !!!
's avonds komen er een paar dorpelingen om met ons te kletsen ( voor zover dat gaat). We zijn dus voornamelijk bezig om Akha te leren met behulp van ons (geweldige) Point-it boekje. Mali, een goedlachse ouder dame, geeft Jeroen een pittige massage. En natuurlijk moeten er foto's gekeken worden. Het was een leuke avond

26-8-2004, donderdag, akha cultuur

's ochtends gaan we een stukje wandelen in en om het dorp. Eerst gaan we naar een oude traditionele poort aan een weg die niet gebruikt word. De poort is heilig en mogen we niet aanraken. De poort moet de bosgeesten buiten het dorp houden. Links en rechts van de poort staan beelden van vrouwen en (duidelijke) mannen. Nu we wat verder het dorp in lopen zien we af en toe oude mensen die gedeeltelijk in traditionele kleding lopen. We lopen naar het hoogste punt van het dorp. Hier is de ceremonie plaats voor de bescherming van gewassen en dieren. Overal staan een soort bamboo altaartjes vol versieringen. Dan glibberen we de berg af en komen bij het voebalveldje waar Jeroen bijna iedere avond heen gaat. De volgende ceremonie plaats is voor de geest die kwaad kan bestraffen. Mensen gaan daarheen als ze iemand iets ergs toewensen. In het bos komen we een oud vrouwtje tegen in traditionele kleding. We mogen geen foto van haar maken maar ze neemt ons wel mee om te laten zien hoe je kastanjes uit de schil krijgt en ze kan eten.

 

's middags hebben we allemaal lesgegeven. Ik zou met Yumi klas 4 gaan doen maar die klas had iets anders te doen dus ik heb geholpen in de klas met de kleinste. Yumi is de klas van Jeroen en Asami gaan helpen( groep 2). Beide klassen vinden hoofd, schouders, knie en teen geweldig.
's avonds doen we de meest bizarre spelletjes en zijn er weer een paar mensen uit het dorp die mee doen en ons les geven in Akha.

27-8-2004, vrijdag, veld en school

Iedere ochtend maken 2 mensen het toilet schoon en verwijderen 2 mensen het gras van het greenway terrein. Jeroen begint ijverig op het gras in te hakken maar laat uiteindelijk Asami het zware werk op knappen.

1 groep gaat vandaag het veld in. Jeroen gaat mee. Ze moesten eerst stijl naar beneden door de rijstvelden om bij het veld te komen dat klaar gemaakt moet worden voor de volgende beplanting.  Er word door de groep maar weinig werk verzet.
Ik ga naar school en geef samen met Kitaru les en heb een productieve dag. Ze luisteren erg goed en het spelletje "galgje" aan het eind van de les is erg populair.

Omdat de "veldwerkers" daar lunchen maken wij een kleine lunch voor onszelf klaar. Vandaag loopt de standaard taak verdeling (2 koken, 2 afwas) een beetje in het honderd maar dat is niet erg. Omdat er nogal wat geklaagd word over het "harde" werk en vermoeidheid last Fah een vrije middag in. De meeste liggen dus te slapen en er worden wat spelletjes gemaakt ( ABC-memory voor op school). Om half 4 gaan we richting een ceremonie. De ceremonie word uit gesteld dus lopen we wat door het dorp. We mogen een foto maken van een oude man met een tatoeage in zijn gezicht en een vrouw in klededracht. In het huis van Atjeh, die veel bij ons op bezoek komt, helpen we zijn moeder met mais van de kolf pellen voor de varkens.

   

De ceremonie wordt nog een keer uitgesteld waarop wij besluiten te gaan koken. Tijdens het koken komen ze vertellen dat de ceremonie begint. Wij koken door en gaan na het eten naar het huis. De ceremonie is afgelopen maar we worden uitgenodigd om mee te eten van het geslachte varken. Het is druk in het huis en de oudere dames hebben zich voor de gelegenheid in traditionele kleding gestoken dus er worden heel wat foto's genomen

 vorige verslag

 volgende verslag