welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Bliksembezoek

Myanmar (Birma), 20-08-2004

Er worden wat scheldwoorden gemompeld als de wekker om 4 uur gaat. We moeten om 5 uur bij het busje zijn die ons "even" de grens over brengt. Maar dan moeten we wel langs de zwarte hond zien te komen die gister Jeroen heeft aangevallen. Hij zit wel op zijn post maar is deze keer niet zo geintresseerd in kuitvlees. Het is nog donker en iedereen bereid zich voor op een lange rit. De meeste zijn maar niet gaan slapen de afgelopen nacht. Er zijn nogal wat mensen die lang blijven hangen in Pai en dus 1 keer per maand deze visa-run moeten doen. Er staat hen 14 uur in de bus te wachten en dat allemaal voor een nieuw visum.
Omdat ons visum verloopt midden in ons vrijwilligers project moeten we nu al een nieuwe halen.

7 uur later staan we in Mau Sai. De grensplaats met Myanmar in de "golden triangle". Ook hier is een rivier de grens ( zoals in zoveel landen). Bij de Thaise kant even een exit stempel halen met de toevoeging "walk". Daaraan kunnen ze zien dat je hoogstwaarschijnlijk ook weer lopend terug komt. Dan mag je de brug oversteken en op de brug zelf moet je de weg oversteken. In Myanmar rijdt alles gewoon weer aan de rechter kant. Je mag 1 dag Myanmar in zonder visum. De douane houd dan je paspoort en jij krijgt een nummertje zodat je hem later weer op kunt halen ( dit kost overigens 5 euro)

En dan sta je in een winkelstraat waar het iedereen om te doen is. Extreem goedkoop shoppen, drank en cigaretten enzo. Wij kopen een kaart en sturen die naar Maria (kaarten opdracht). En dan gaan we weer terug. We zijn toch zeker 15 minuten in Myanmar geweest!

We moesten binnen een uur terug zijn bij het busje en dat halen we op tijd. Het nieuwe visum halen bij de thaise grens was een makkie.
Omdat wij naar Chieng Rai willen zet onze chauffeur ons af in Mae Chan bij het busstation. We kunnen gelijk instappen in de "bus" naar Chieng Rai. De provinciale bus is hier dus een pick-up met bankjes. Geen enkel probleem voor de resterende 20 kilometer want het is niet druk.
De jongetjes in de bus hebben hun 10 baht muntjes, om de bus mee te betalen, in hun oor zitten. Jeroen probeert dit later ook en het past prima maar mijn oren zijn er echt te klein voor.

We zijn niet echt kieskeurig vandaag tijdens het kiezen van een guesthouse. Het eerste is vol en het tweede is acceptabel dus trekken we daar in. Groot pluspunt is de warme douche en de gezellig kletsende vogel. We zijn moe!

 vorig verslag

 volgende verslag