welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

WWI en Ataturk

9-11-2008,Eceabat, WWI

De verkoudheid klaart op. Het weer niet.
Het stormt nog steeds. We nemen de ferry naar Cannakale om daar het militair museum te bezoeken. Hier word de hele geschiedenis van de oorlog tussen de Turken en de Australiers, Nieuw-zeelanders, engelsen en Fransen uit de doeken gedaan.
In wwI hadden die namelijk bedacht via de zeestraat Bosporus de Zwarte Zee te bereiken en op die manier Rusland. Ze hadden er echter niet op gerekend dat de Turken er niet op zaten te wachten om op die manier gebruikt te worden aangezien Rusland nog niet hun kant op had gekeken en dat zeker wel zou doen wanneer de vijand in hun water zou liggen.
de turken hadden echter nauwelijks de middelen of de manschappen om zich te verdedigen tegen de buitenlanders. Toch hebben ze gewonnen. In totaal 500.000 mensen zijn omgekomen in de korte maar heftige strijd.
Het museum ligt in een goed bewaard gebleven fort en er is een replica van een mijnenlegger. Het was de moeite waard.

We lopen wat door het autovrije deel van Cannakale. Charmant is het nog steeds niet maar ook niet heel lelijk. en zelfs in dit dichtbevolkte gebied zijn er nog karren met paarden in de stad.
Na de lunch lopen we nog even naar de replica van het paard van Troje. Troje ligt hier vlakbij maar die slaan we deze keer over.
We waaien weg en hebben Cannakale wel gezien dus nemen we de ferry terug naar Eceabat.

's avonds hebben we moeite met het vinden van eten. Alles is dicht want de voetbalwedstrijd van het jaar is bezig. De theehuizen zitten stampvol want Galatasaray - Fenerbahce is zoiets als Ajax- Feyenoord. Jeroen duikt dus een theehuis in om de wedstrijd te kijken.

10-11-2008,Eceabat, Ataturk

Het is vandaag de sterfdag van Ataturk. Dit was de grote hervormer van Turkije en hij wordt nog altijd vereerd. Om 9.05 word die herdacht omdat dit het exacte tijdstip is waarop hij stierf. Heel Turkije ligt dan stil en we dachten dat er dan ook stilte in acht werd genomen. Ons hotelletje ligt tegen de haven aan met de ferry en die ligt inderdaad stil. Het plein staat vol met schoolkinderen en mannen in pak. En om 9.05 is iedereen stil.....en gaan alle sirenes en toeters af! De hoorn van de ferry en de politiesirene geven alles behalve stilte.

We hebben Eceabat wel gezien maar willen eigenlijk nog niet naar Istanbul. We lezen de reisgids en zien dar eigenlijk niets echt leuks tussen in licht. Tekirdag klinkt nog het beste dus pakken we die bus. De Gallipoli Peninsula is trouwens best mooi om doorheen te rijden. Heuvelachtig met aan 2 kanten water en niet zo dichtbevolkt.

4 uur later staan we in Tekirdag en dat ziet er heel onaantrekkelijk uit. We eten een late lunch en besluiten een buskaartje naar Istanbul te halen. Om 18.00 staan we in het donker op het busstation van Istanbul. Er moet ergens een metro zijn, maar waar?? Na flink zoeken vinden we hem. Bij de eindhalte moeten we opzoek naar de tram....maar waar??? Nee, duidelijk is het niet en de vriendelijkheid die we gewend waren vinden we hier ook niet.
Met ons rugzakje op lopen we langs de Blauwe Moskee en de Aya Sofia.
We lopen een paar hotelletjes af die ons aanbevolen zijn door andere backpackers maar 70 Euro per nacht doen we echt niet!
Naast de Aya Sofia ligt het superdeluxe Four seasons hotel en in een steegje daarnaast zijn wat restaurantjes. Een kleintje heeft ook wat kamers te huur. Voor 34 euro per nacht hebben we een basic kamer met gedeelde badkamer en een ontbijt......en UITZICHT OP DE BLAUWE MOSKEE!! vanuit ons raam. Vanaf het dakterras kan je ook de Aya Sofia zien liggen.

's avonds gaan we de buurt wat verkennen. De blauwe moskee bij nacht is prachtig en alle gerestaureerde straten er omheen ook!

 vorig verslag

 volgende verslag