welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Op visite

4-11-2008, Pamukkale

Vandaag komen we wat langzaam op gang. Pas om 10.00 zit er beweging in en lopen we naar de entree van de kalkterrassen en de ruïnes van Hierapolis.
Het entreekaartje kost echter 10 euro ipv de 2.50 euro die de Lonely Planet van 2007 aangeeft. Dat maakt nogal een verschil!
Nou, dat vinden wij ook! 20 euro om een berg oude stenen te zien is niet wat we in gedachte hadden voor vandaag aangezien er in Hierapolis een warmwaterbron is waarvoor je ook 10 euro de man moet neerleggen.
We hebben er even geen zin in en lopen terug naar het hotel. De komende weken hadden we nog 6 van die bergen met oude stenen in gedachte maar als die inderdaad allemaal 4 x zo duur zijn geworden dan past dat niet in ons budget. In het hotel bevestigen ze de landelijke prijsverhoging dus we gaan even lezen om een alternatieve route te maken.

Om 12.00 besluiten we toch naar Hierapolis te gaan. We nemen de ingang waarbij je over de kalkterrassen loopt. Je mag nog maar op 1 pad komen dus de foto's zijn niet zoals uit de boekjes van vroeger maar het is toch mooi. Je moet er op blote voeten lopen om het niet te beschadigen. Lekker om door een warm stromend laagje water te lopen!

Boven zijn de ruïnes van een kuuroord uit 190 voor Christus. Romeins en Byzantijns dus pilaren, baden, begraafplaatsen, hoofdstraat, poorten en als indrukwekkendste het grote theater. Het is november en wij smelten zowat. Hier wil je niet in hartje zomer zijn!
Je kunt in Hierapolis ook baden in het warme geneeskrachtige water. Het mooie is dat je dit doet in een eeuwenoud bad vol met omgevallen marmeren zuilen. We weken een tijdje in het aangename water van 36 graden. Wanneer je stil zit kom je onder de bubbeltjes te zitten...grappig.
De zon gaat onder wanneer we via de kalksteenterrassen weer naar beneden lopen en dat geeft een mooi schijnsel op al dat wit.

Wanneer we 's avonds uit eten willen worden we uitgenodigd om bij de vrouw van het hotelmannetje te gaan eten. Eigenlijk hadden we heel erg zin in rustig zitten, iets luxer eten, waterpijpje roken en een reisgids lezen........maar je zegt geen nee tegen zo n uitnodiging! Zoiets kan alleen maar in het laagseizoen!. We worden naar het huis gebracht. Op de vloer van de woonkamer wordt een laken uitgespreid en er komt een heel groot rond dienblad op te staan. De eettafel!
De opa en de dochter komen met ons kletsen en beide spreken alleen een paar woorden engels dus oefenen wij ons Turks. Het eten is heerlijk. Eindelijk eens geen vlees. Een tomatensoepje met een beetje kip, paddestoelen met ei, sperciebonen in een tomatensausje, gebakken rijst en druivensiroop.
De dochter is 10 jaar en heeft vorig jaar een hersenbloeding gehad. Nu kan ze weer lopen maar haar hand is nog wel verlamd. De andere opa ligt op de bank bij te komen van een operatie. Blijkt dat zijn been is afgezet. Met gebaren legt hij uit: roken, bloedpropje, been dood.

Na het eten wil Jeroen zich laten scheren. Hij heeft gehoord dat er hier vuur bij komt kijken en wil dat wel eens meemaken. Maar ik snap nu wel waarom mannen zich laten scheren hier....het is net als naar de schoonheidsspecialiste gaan. Er worden crèmes gesmeerd en ingemasseerd, zijn schouders worden gekneed en zelfs zijn armen en handen worden mee genomen! En dat allemaal bij een scheerbeurt van 1,50 euro!
Ik moet ook even op de foto en het mes op zijn keel zetten. Wat natuurlijk hilarisch is want dat zal een turkse man nooit leuk vinden.

 vorig verslag

 volgende verslag

fotoalbum