welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Tempels en Wezen

Hoi An, 06-07-2004

Gister gingen we dan eindelijk, netjes gekleed, de bezienswaardigheden van Hoi An van binnen bekijken. De straten van Hoi An zelf zijn al een bezienswardigheid. Vol houten huizen en gebouwen in franse stijl. We bezoeken een museum van Vietnamese keramiek en hoe dat over de hele wereld verzeild is geraakt. Ook de nederlanders hebben daar een grote rol in gespeeld ( verassing?!?!)
Een assembly hall (iemand die het nederlandse woord weet mag het ons vertellen) is hierna aan de beurt. We willen nog een oud huis bezoeken maar dat is midden op de dag gesloten. Hiernaast is een souvenirwinkel waar alle producten gemaakt worden door gehandicapten en waar een deel van de opbrengst naar nieuwe projecten gaat. Het meisje dat hier werkt verteld ons over een weeshuis waar je een paar uur als vrijwilliger aan de slag kan. Er schijnt gister een nieuw restaurant geopend te zijn dat deels bemand word door gehandicapten en waar een deel van de opbrenst naar een kinderfonds gaat.

We gaan terug naar het hotel omdat we een prive toer hebben geboekt naar My Son. Negen mensen hebben we bij elkaar gekregen om de zonsondergang te zien bij dit tempel complex. Als de gids ons komt ophalen word ons duidelijk dat dit helemaal niet mogelijk is ook al adverteren ze ermee. De site gaat om 17.30 dicht! Wij zijn pissig. Hij stelt voor de volgende ochtend heel vroeg te vertrekken om de zonsopgang te zien. 6 van ons gaan hiermee akkoord.

Met kirsten( duistand) en Lisa (ierland) gaan we eten bij de Blue Dragon, het nieuwe restaurant, waar het lekker chaotisch is. Je kon merken dat het pas de tweede dag was dat ze open waren. Het eten was goed en het enthousiasme enorm!

Vandaag ging de wekker dus om 4.30(!). Als we een half uur later op de bus staan te wachten is het al verdacht licht(?). Die zonsopgang blijken we dus ook niet te krijgen..... De zon is allang wakker en de site gaat pas om 6.30 open. We zijn dan wel de eerste en enige bezoekers en het is nog redelijk koel. We ( Alex, Jacob, Caroline, Adrian en wij ) hebben toch goede zin!

My Son is de plaats voor het vereren van de god, koning Bhadresvara. My Son is een tempelcomplex gebouwd tegen het einde van het vierde decenia van het koninkrijk van koning Bhadresvara. Hij bouwden hier een houten tempel om Linga, de god-koning Bhadresvara de schepper, en de origine van het Champa koninkrijk te vereren. De volgende koningen lieten meer tempels bouwen om de god-koning te eren. Van de 7de tot de 13de eeuw werden er 70 tempels gebouwd. My Son werd een groots complex en een opvallende plek van Champa kunst. My Son word vergeleken met de andere Champa sites zoals Angkor ( Cambodja) en Borobodur ( indonesie).

 

geschreven door Jeroen

Van My Son is niet zo veel meer over. De tempels stonden nog allemaal totdat de amerikanen er in de jaren '70 hun bommen er op gooiden. Van de 74 tempels zijn nog 20 ruines over en 1(!) tempel die zo goed als helemaal gespaard is gebeleven. Toch is het de moeite waard om te gaan kijken.

's middags bezoek ik samen met Adrian het weeshuis. Ik heb wat kleren mee die we niet meer gebruiken en we kopen wat fruit. We worden door de kinderen warm onthaalt en de kleren en fruit zijn snel verdeeld.
In het weeshuis zitten 68 kinderen waarvan 28 kinderen gehandicapt zijn. We krijgen een rondleiding van de kinderen en ze vertellen ons dat ze het goed hebben. De omstandigheden waaronder deze kinderen leven en de mensen werken zijn natuurlijk niet te vergelijken met die van ons. Het ontbreekt het personeel aan ieder hulpmiddel zoals bijvoorbeeld een til-lift of een aangepast toilet. De regering betaald hier voor onderdak en voedsel. Door de hulp van bezoekers is de vorm van voedsel kunnen ze geld uitsparen en daar andere dingen voor kopen. Luiers bijvoorbeeld ipv die lapjes stof die ze nu gebruiken. Ieder kind heeft een bed ( plank) en dat is meer dan veel kinderen hier in gezinnen hebben. Daar slaapt iedereen op een vrij plekje de grond in de winkel. Deze kinderen hebben in ieder geval een heel klein plekje dat van hen is.
Ik vond de sfeer en de mensen die er wonen en werken erg open, lief en blij. Het was helemaal niet onprettig om er te zijn.

Meer weten? kijk bij de tips. Vrijwilligers zijn altijd welkom om te komen spelen of knuffelen met de kinderen, te helpen met voeden of gewoon te spelen.

tips
souvenirs kopen.....?
Reaching out ( voor en door gehandicapten)
Hoa Nhap Handicrafts
103, Nguyen Thai Hoc ( naast het Tan Ky huis)

eten.....?
Blue dragon ( voor kinderen door gehandicapten)
46, Bach Dang (bij de rivier).
Een deel van de opbrengst gaat naar "blue dragon childrens foundation": www.bdcf.org

Een paar uur vrijwilligers werk doen in een weeshuis.....
Je bent van harte welkom tussen 9.00 en 11.00 en 14.00 en 17.00
Meer weten over de engelse dame die dit weeshuis steunt: www.kianh.co.uk

 vorig verslag

 volgende verslag