welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Hammackball

Otavalo 16 tot en met 20 juli.

Vandaag ben ik officieel vrij. Wat natuurlijk onzin is want ik moet naar het busstation om kaartjes te kopen, Restaurants reserveren, Paardrijden in Otavalo reserveren etc. Daarnaast natuurlijk nog even als een speer de was laten doen, mijn tas pakken en even achter een compu kruipen.
Ik heb wel tijd voor een lunch met Martine en een stagaire van haar werk, Valentin.
's avonds eet ik bij Maythe waar het Amerikaanse gezin met de 2 kinderen ook is. Gezellig! Slapen doe ik in het hostel want dat mag niet in mijn eigen bedje.

17 juli
's ochtends vertrek ik met de groep richting het busstation voor de bus naar Otavalo. De bus doet er ruim 1,5 uur over om Quito uit te komen. Ik heb dus amper tijd voor de lunch bij de pie shop, de beste sandwiches in Town!. De pie shop is de enige plek die ik ken die enigszins betaalbaar is met mijn krappe budget en hij wordt me in mijn handleiding ook aangeraden. Helaas, helaas..ook hier zijn de prijzen omhoog gegaan. Ik heb geen tijd om iets anders te zoeken dus het is voor 1 keertje dikke pech voor mijn baas. Ik eet dus boven budget. Ren nog even bij de buren binnen om te reserveren voor vanavond en dan kunnen we gaan paardrijden. Het was deels heel leuk maar ik ben niet te spreken over de conditie van de paarden en de houding van de gidsen. Ik ben ervaren dus ik vermaak me wel en de omgeving is prachtig maar er zaten er 3 voor de eerste keer op een paard en die waren redelijk bang. De begeleiders vonden echter dat er vooral gedraafd moest worden en zelfs een aantal keer gegaloppeerd. Ik zag de benauwde gezichten en de mensen half van hun paard afglijden. Nadat ik me een paar keer boos heb gemaakt zonder dat de gidsen inbonden heb ik 3 paarden beet gegrepen en ben met die groep zelf terug gegaan naar de stallen. Van de gidsen moest ik het niet hebben. Ik had vooral medelijden met de enige jongen die voor het eerst op een paard zat. Hij had blauwe ballen...tot het punt dat ie er misselijk van werd. Nog dagen lang heeft ie bij iedereen gevraagd om een massage
's avonds aten we bij Buene Vista en dat was geslaagd. In het hostel vinden mijn kinders een nieuw spel uit. Hammackball. In de hangmatten liggen en dan heel hard zwiepen en tegelijkertijd proberen op hoge snelheid een bal over te gooien. Hilarisch!

18 juli
Om 9.00 pecies barst Micky uit in "smelly cat, smelly cat". Dit nummer had ik voor 48 uur in de ban gedaan omdat er een paar in de groep helemaal gek van leken te worden. Helaas heeft iedereen zich aan de 48 uur weten te houden anders hadden we morgen nog een leuke dag gehad. Degene die namelijk de mist in zou gaan moest op de dierenmarkt van Otavalo een varken kopen en verkopen voor een gangbare prijs en dat alles in het spaans!
Vandaag gaan we een dorpje bezoeken en kijken hoe de mensen hier leven. De gidsen spreken geen engels dus ik mag vertalen. En dat valt niet altijd mee. De kids kijken me hoopvol aan en ik probeer een stortvloed van woorden om te zetten en kom niet verder dan een samenvatting van 3 zinnen. We bezoeken een schooltje dat gesteund word door Ecassef De kleuters zijn aandoenlijk. Hoewel de school relatief veel leer materiaal heeft doet het gebouw toch nog behoorlijk armoedig aan. Vooral de keuken en het sanitair is diep triest.
Na de school gaan we bij de "president" van het dorp in zijn huisje kijken. Hij werkt overdag op het land en verdient zo'n $5 per dag. Daarom weeft hij 's avonds mooie wandkleden. Zijn vrouw en dochters hebben een kamer waar ze de hele dag sieraden zitten te maken. Hierna gaan we naar een ander huis waar we zien hoe het locale brood word gebakken. De kamer met de oven is in het huis en het staat blauw van de rook. De broodjes zijn erg lekker, als ze warm zijn. Zodra ze afkoelen kan je er iemands hersens mee inslaan. We krijgen nog een traditionele dans en muziek voorstelling te zien en een paar dorpelingen hebben hun handenarbeid voor ons uitgestald. Er worden wat souveniertjes gekocht en dan is er lunch.
In de middag gaan we voor de verandering weer eens 4 uur wandelen. En ook deze keer weer een vulkaan op. Eerst een ravijn in....en weer uit (alweer!) en dan door de weilanden. We komen langs kleine dorpjes met rieten hutjes en dan staan we onder aan de kraterrand en mogen we omhoog klimmen voor een mooi uitzicht. Er word veel gemopperd. Hiken is toch niet wat mijn groep verstaat onder een leuke actieve vakantie.

19 juli
Vandaag staan we om 7.00 op om naar de dierenmarkt te gaan. Die was deze keer anders dan de vorige keren. Nu waren er ook cavia's, konijnen, kippen en puppies. Uiteraard ook de varkens en de koeien. Micky heeft een voorliefde voor varkens dus daar hebben we met zijn alle flink veel grapjes om kunnen maken.
Na het ontbijt in het hostel was iedereen vrij om te gaan shoppen. Ook ik moest nog even wat gaan inslaan maar ik kan dat niet zo goed. Er is te veel keus waardoor alles ook lelijk en waardeloos lijkt. Maar ik heb in ieder geval een paar sokken en een kadootje voor een kleuter. 's middags nemen we een bus terug naar Quito waar iedereen naar de Macdonalds wil. Geen probleem!

 vorig verslag

 volgende verslag