welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Lama kussen

Lago Quilotoa 30-5-2008.

We gaan op een toertje naar een kratermeer in de Andes. Lago Quilotoa ligt op 2,5 uur hobbelen van Latacunga. In dit gebied word ook heel veel gewandeld. Je kunt hier meerdere dagen trekken als je wilt. Jeroen zit nog steeds met zijn knie (die uit de kom is geweest) dus gaan we voor de makkelijke optie. Een auto met chauffeur en gids!

We slingeren Latacunga uit en klimmen naar 4000 meter hoogte. Het word steeds dunner bevolkt en de huisjes maken zelfs plaats voor grashutjes. Het verbaasd ons hoeveel er zijn en dat er dus nog veel mensen zijn die hier in wonen. Het schijnt er lekker warm in te zijn omdat er in gekookt word en de dikke gras mat goed isoleert. Lekkerder dus dan een stenen huis. We hebben mazzel met het weer. Het regent eens niet. Het is zelfs helder. We stoppen af en toe om een foto te maken van het uitzicht. Het landschap is prachtig groen en ik ben dat ook. Of het komt van de hoogte of de auto is niet helemaal duidelijk. De weg slingert wel maar mijn reistabletje zou dat toch moeten onderdrukken. Maar de constante benzinedampen in de auto helpen misschien ook niet mee.

We stoppen bij een galerie waar ik (Rudi) het helemaal gehad heb. Ik voel me hondsberoerd. Overgeven en diarree. En ik wil dus geen meter meer verder. Gelukkig gaat de trip via dezelfde weg weer terug dus kan Jeroen gewoon door naar het meer en kunnen ze me later weer ophalen. De gids regelt dat ik bij Maria in haar huisje mag slapen. Zo lief! Maria is een mooi vrouwtje met een geplooide rok tot op de knie en een panamahoedje met pauwenveer. Ze heeft haar slaapkamertje snel voor me opgeruimd. Daar lig ik dan onder een wollen deken met allemaal traditionele rokken en hoedjes om me heen en in het midden van alle traditionele kleding en versieringen staat een tv met dvd speler te pronken en is er speciaal voor mij een hele kleffe Chinese liefdesfilm opgezet. Ik slaap een paar uur en voel me dan weer wat beter. Heb wel 5 keer onwijs moeten plassen...echt niets voor mij. Gekke ziekte heb ik nu. Tegen een uur of 14.00 krijg ik een soepje en ga ik buiten kijken. Daar laat de dochter van Maria mij de babylama zien en mag ik die zelfs de fles geven.

Jeroen is ondertussen onderweg naar het kratermeer. Ze stoppen nog in een stadje waar volgens de gids niemand Spaans spreekt alleen Quicha. We rijden nog zo'n half uur verder en komen dan aan bij het kratermeer. Het meer heeft een doorsnee van 3 kilometer wat je niet zou zeggen als je er voor staat. We maken een wandeling van ongeveer een uur over de kraterrand. Het is echt mooi! Er zijn heel veel bloemen en herders met Lama's en schapen. Na de wandeling hebben we een lunch in een lokaal restaurantje en daarna gaan we weer terug. Wanneer we aankomen bij het huisje van Maria staat Rudi ons op te wachten met de babylama naast zich.

Jeroen laat zich ook nog even besnuffelen door de babylama en dan nemen we afscheid van Maria en gaan we terug richting Latacunga. We stoppen ook nog even in het plaatsje Pujili waar we het gemeentehuis en de kerk bekijken. Jeroen heeft het een geweldig leuk tripje gevonden en ook Rudi vond het ondanks alles leuk.

We kopen in Latacunga nog even een hangmatje voor thuis op het balkon en eten wederom Lasagna naast de verwarming en kletsen wat met Katrien en een vrijwilliger.

 vorig verslag

 volgende verslag