welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Opgezwollen gastmama

Quito 30-3 t/m 2-4-2008.

Zondag aan de studie tot een uurtje of 16.00. Iedere zondagmiddag spreken een aantal Nederlanders van school af op een terrasje. Ik heb mijn nieuwe rode vest aan als ik Annet tegenkom. Die direct in een kerststemming raakt. Nu moet ik zeggen dat ik zelf ook al wel een gelijkenis had gezien met de kerstman. Rood is het probleem niet maar dat witte randje en die capuchon maken het inderdaad wel erg kersterig. Maar goed, hij is lekker warm dus ze moeten er maar aan wennen. We gaan op een terrasje zitten dat terrasverwarming heeft en een afdak en een bank. Tja, warm en droog is het in Quito niet op het moment. Na een paar uurtjes ga ik weer braaf naar huis om daar te eten.

Maandagochtend hoef ik niet naar school maar ik sta toch vroeg op. Ik moet via school het 1 en ander regelen voor de reis die Jeroen en ik gaan maken en ik moet een beetje opzoek naar woonruimte. Ik verblijf nog eventjes bij mijn gastgezin maar goedkoop is dat niet. Over een week of 3 moet ik privéles gaan nemen dus moet ik ergens anders gaan besparen. Na mijn rondje kantoor duik ik een internetcafé in. Daarna even naar de apotheek waar ik in een volle en correcte spaanse zin vraag om anti-allergie tabletjes! Mijn gastmoeder is al een aantal dagen opgezwollen als een ballon. Ze heeft al mijn Zyrtecjes al op en die verlichten de klachten enorm. We hebben geen idee waarvoor ze allergisch is want het is nu al meer dan 4 dagen dus eten kan het bijna niet zijn. Maar haar hele gezicht is dik en haar ogen zitten dicht en natuurlijk word ze gek van de jeuk. Ik bel ook nog even met Jeroen wat erg leuk was en dan moet ik naar school.
Deze week heb ik groepsles. Vorige week hebben we het lesmateriaal van 2 weken erdoor geramd en nu kan ik met deze groep mee. Groepsles is leuk en leerzaam en soms langzaam en verwarrend. Je leert toch ook van andermans fouten en vragen maar soms raak je er ook door in de war. De les van vandaag is een liefdesliedje. De muziek gaat aan en wij moeten alle werkwoorden opschrijven die we herkennen in de tekst. Nou we verstaan geen woord! Daarna doen we het zin voor zin nog eens, dan krijgen we de geschreven tekst erbij en moeten we kijken of we die snappen. Dat luisteren naar Spaans dat niet bedoeld is voor een slome toerist valt niet mee! 's Avonds zou ik eigenlijk naar de salsales moeten maar ik sla deze week maar over. De blamage van vorige week staat nog in mijn geheugen gegrift.

Dinsdagochtend sta ik weer vroeg op. Eerst naar de supermarkt en dan aan de studie...had ik bedacht. Dus om 8.30 loop ik langs de Supermaxi....maar die is nog dicht. Ok, misschien wat vroeg, hij zal wel om 9.00 opengaan. Ik loop dus nog even een rondje door een stukje wijk dat ik niet ken en om 9.10 sta ik weer voor de Supermaxi. Dicht!!! dus vraag ik in mijn beste Spaans...dat echt al ergens op begint te lijken....hoe laat de winkel open gaat. Om 10.30!!!! Sjesus! De grootste supermarkt van Quito! Nou ja, ik weer richting huis, aan mijn huiswerk en om 11.00 nog maar eens aan de wandel.

De lunch bij mama Maythe is ook wel eens een omschrijving waard. De lunch is dus de belangrijkste maaltijd en warm. Sowieso kan een maaltijd in Ecuador niet zonder soep. Iedere dag staat er weer een ander zelfgemaakt soepje voor ons neus. En vrijwel allemaal erg lekker. Dikke maaltijdsoepen met hompen aardappel er in. Of een stuk maiskolf of stukjes gebakken banaan. Daarna bijna altijd rijst, groent en vlees. Maar allemaal lekker. Maar grappig is bijvoorbeeld dat we vaak een bakje popcorn krijgen bij de soep. Iets wat bij ons in de categorie "chips" valt is hier gewoon eten. Na de lunch is er altijd een toetje. Ze maakt van vers vruchtensap en gelatine allerlei puddinkjes. Heel lief speciaal zonder melk voor mij. Ook maakt ze zelf sorbetijs en bakt ze cake. Echt, klagen kan niet over het eten bij Maythe!

's Middags weer school. Normaal gesproken zou ik volgende week met de groep mee gaan naar de jungle voor een weekje Spaanse les met excursies daar. Maar ik besluit het niet te doen. Ik heb een klein meningsverschil met de school over de prijsberekening maar nog veel belangrijker...ik vermoed dat binnen de groep 2 dames elkaar de hersens in gaan slaan in die week en ik heb geen zin om daar als ubermoeder tussen te gaan zitten en de boel te moeten sussen de hele tijd...en dat is wel wat ik hoogstwaarschijnlijk moet doen. Na school ga ik met Maartje, Rene en Karen wat eten. Erg gezellig.

Ik hoorde van Rene dat haar vrijwilligerswerk die dag en de volgende dag niet doorging omdat alle scholen 2 dagen dicht zijn. Gisternacht is er namelijk een enorm gat geslagen in 1 van de belangrijkste wegen van Quito. De foto's in de krant zijn echt schokkend. Een gat van zo'n 60 meter doorsnede. ( denk: 7 rijtjeshuizen naast elkaar) en 40 meter diep ( denk: 4 rijtjesuizen onder elkaar) Je snapt gewoon niet hoe dat mogelijk is. Zat er soms een enorme holte in de aarde ofzo dat zo'n immense massa grond in 1 keer kan verdwijnen??? Maar het komt dus door de regen. Had ik al gezegd dat we weer heel veel regen hebben? Nou terwijl we zitten te eten giet het ook weer en tijdens het wachten op een taxi worden we echt zeiknat. Susan zit thuis alweer te wachten met een aflevering House. We zijn een tikkeltje verslaafd en we zitten nu bij de afleveringen waar Cameron gevoelens krijgt voor House en hij daarvan in de stress schiet. Hilarisch!

Woensdag ochtend ga ik met Sonja naar de Botanische tuin. Die is echt verrassend mooi en groot. Ik ben blij dat ze me mee heeft gevraagd anders was ik niet op het idee gekomen om er heen te gaan. We lopen er ruim 2 uur rond. Daarna lopen we weer terug naar Mariscal en drinken daar bij een natuurwinkeltje wat. In Quito drink je sapjes of chocomel. De sapjes zijn altijd super vers en in de meest uiteenlopende mixen te krijgen en ook nog eens net zo duur als een colaatje. Gister had ik een geweldige Mango/aardbei sapje en nu een banaan/aardbei. Helemaal niets mis mee. Sonja gaat aan de chocomel. Ecuador is een grote cacao producent en de chocomel hier is dan ook echt. Niet van die zoete zooi maar met echte cacaosmaak. Ze gaat niet voor de traditionele chocomel want die komt met kaas!!! Ja...echt waar!

's Middags weer les en een beetje mot met mijn leraar. Die vind dat ik geen vragen meer mag stellen in het Engels en ik vind dat ik soms de vertaling van het Engels nodig heb om te begrijpen wat hij bedoelt. 's Avonds nemen Susan en ik onze gastmoeder mee uit eten. Ze loopt nu al een week de steunen en te puffen met haar allergie en we vinden dat ze vandaag niet in de keuken hoeft te staan. Onder een enorme paraplu vertrekken we richting Aladin. Maythe vind namelijk de Arabische keuken geweldig. Dus lekker weer aan de falafel. Tijdens het eten blijkt dat ik Maythe eigenlijk veel beter begrijp wanneer ze praat dan Susan. En Susan loopt een maand voor op mij qua lessen en woont al ruim een jaar in Quito. Maar haar zinnen zijn wel veel beter. Ik praat sneller maar mijn zinnen kloppen nog niet altijd. Ik heb dan ook nog geen verledentijd enzo behandelt in de lessen. Maar ja, als je bedenkt dat ik pas midden in mijn tweede week zit is het inderdaad niet te geloven hoeveel je dan al kunt zeggen.

 vorig verslag

 volgende verslag