welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Middelaarde en Moederaarde

Quito 22-3-2008.

Ik heb om tien uur afgesproken met Maartje bij koffieshop Papaya. Vanuit daar lopen we naar de blauwe bus. Wat nog tegen valt want we doen er langer over dan we hoopte. De blauwe bus brengt ons naar de laatste halte waar we over stappen op een bus naar Mitad Del Mundo. Oftewel de evenaar. Die ligt op 20 kilometer buiten Quito. Om 11.45 komen we aan. Net op tijd want het is het leukste om er exact op het midden van de dag te zijn. Dan staat de zon namelijk pal boven je en verdwijnt je schaduw.

Gister was het 21 maart en dat is 1 van de 2 dagen per jaar dat de zon echt loodrecht op de evenaar staat. Normaal gesproken een hele populaire dag om naar de evenaar te gaan maar het was goede vrijdag dus hebben veel mensen het uitgesteld tot vandaag. Op de 21ste verdwijnt je schaduw echt onder je. Het is de hele ochtend al bewolkt maar op 5 voor 12 breekt de lucht open en hebben we ook werkelijk een schaduw! Het is echt wel bizar om die onder je te zien. Na 10 minuten schuiven de wolken weer voor de zon maar wij zijn tevreden. Je kan hier ook staan in een regenbui!

Het monument waar we nu staan is niet de exacte evenaar. Nu is dat sowieso een beetje een vaag begrip want de evenaar is een zone van ongeveer 50 kilometer breed. Toch schijnt het heel belangrijk te zijn waar het midden van die zone ligt. Waar we nu staan is het net niet helemaal. Het monument staat op de plek waar heel lang geleden een sterrenkundige had uitgerekend dat de evenaar is. Maar tegenwoordig hebben we GPS en vinden we dus dat die lijn ergens anders ligt. Net buiten het complex ligt dus een museum met de "echte" evenaar. Museo Solar Inti Nan is een echte verassing. Het ziet er schitterend uit. Het is een openluchtmuseum waar allerlei hutten van de verschillende stammen in Ecuador zijn nagebouwd en er zijn allerlei proefjes te doen die moeten bewijzen wat de krachten zijn van de evenaar. Bij de entreeprijs zit een gids met toer. We sluiten aan bij een groepje Amerikanen met kinderen. Die kinderen krijgen alles lekker eenvoudig uitgelegd en mogen overal lekker lang blijven hangen dus daar hebben wij ook mooi profijt van.

Ik ga nu tot in de detail beschrijven wat we allemaal gezien, geleerd en ontdekt hebben en dat is een hoop!!!
We begonnen bij een hut zoals je die nog veel op het platteland kan tegen komen. Veel dingen die er in en rond de hut hangen hebben een betekenis. Er hingen in deze hut ook een paar typische maskers en grappig is het veel voorkomende masker van "de witte man". Oftewel zoals de Ecuadoranen de eerste Spanjaarden zagen. Het is dan ook een roze masker met knalrode mond, neus en ogen....omdat die blanke dus altijd gruwelijk verbrandde in de evenaarszon. De volgende hut is van een stam die in de amazone leeft. Wie ooit het tv programma "groeten uit de rimboe" heeft gezien kent ze wel. Deze mensen lopen dus naakt rond en de mannen binden hun piemel met een touwtje om hun middel zodat het rennen wat soepeler verloopt. Er stond een levensgroot beeld van zo'n man in zijn "klederdracht" tot grote hilariteit van de Amerikaanse kindertjes. Ook waren we even onder de indruk van de anaconda huid die tegen een paal was gespijkerd. We gaan nu op weg naar de proefjes op de evenaar. We zien in de mooi aangelegde tuin een kolibrie en dit is voor Maartje de eerste keer dat zij ze ziet. Het zijn ook echt pracht vogeltjes. Ook komen we nog langs een totempaal waarvan de volwassen Amerikanen niet willen geloven dat de indianen in Zuid-Amerika die ook maken. Totempalen is iets van de Noord-Amerikanen dus dat zullen ze hier in het zuiden wel gejat hebben ( soms word je zo moe van Amerikanen).

We gaan nu een aantal proefjes doen op de evenaar waarvan de kenners zeggen dat ze allemaal onzin zijn terwijl je er toch echt niet bij kan hoe dit nu allemaal kan. Zo is er de proef met de wastafel en het links en rechts draaiende waterkolkje. Het is een mobiele wastafel die op 3 verschillende plekken gebruikt word. Aan de wastafel is dus niet geknoeid. Wanneer de wastafel ten zuiden van de evenaar staat draait het waterkolkje in het putje rechtsom. Wanneer die recht boven de evenaar staat stort het water recht naar beneden zonder water kolkje en als ie ten noorden staat gaat het waterkolkje linksom. Dit zou dus onzin zijn....maar ja...je staat er bij en je kijkt er naar.....dus...wat te geloven? Dat het een trucje is van hoe je de stop uit het putje trekt??
Hierna komt er een trucje met de sterkte in je armen. Die dus spontaan verdwenen is wanneer je op de evenaar staat. Hier ben je zelf bij en voel je ook echt. Hoe kunnen ze daar dan een trucje mee uithalen?
Vervolgens mag je een ei laten balanceren op een spijker en dat zou hier een stuk makkelijker zijn omdat er minder zwaartekracht is. Nou, het lukt me nog steeds niet! Maar anderen in de groep hebben meer geluk. Hierna volgt nog een uitleg over de zonnestand en de evenaar en leggen ze een zonnewijzer uit. Omdat we dus in de week rond 21 maart zitten kan je de zonnewijzer aan beide kanten bekijken. Iets wat de rest van het jaar dan niet kan omdat ie dan toch een beetje schuin staat en maar 1 zijde beschijnt.

We lopen weer richting de culturele uitleg. Er is een traditionele begraafplaats nagemaakt. Vroeger werd men zittend in een kruik begraven. Wanneer je een belangrijk man was werd je eerste vrouw met je mee begraven. Aangezien zij nog niet dood was gaven ze haar een cactus te eten die haar bewusteloos maakte voordat ze haar levend begroeven. Meestal was ze dan al gestikt voordat het spul uitwerkte. De wijze les voor de amerikaans kindertjes. Trouw niet met de Chief of in ieder geval niet als eerste!
En dan word het spannend!! we gaan kijken naar een enorme Anaconda op sterk water. Ook hebben ze er zo'n haakworm die je urinebuis in zwemt als je in het water plast. Dit maakt op iedereen zeer grote indruk. Zo'n ding wil je niet in je lichaam hebben. Ook mogen we hier met een blaaspijp proberen een nepgifpijltje op een doel af te schieten. Mijn ervaring bij de Orang Asli in Maleisie komt van pas want ik schiet raak!

En dan een stukje oude cultuur waar ik ooit van gehoord had maar eigenlijk niet geloofde dat het bestond. Het laten krimpen van hoofden van overleden mensen om aan een ketting om je nek te kunnen hangen!
In de amazone onthoofden ze een overleden geliefde. Dan halen ze alles uit het hoofd net zo lang totdat ze alleen de huid over hebben. Vervolgens koken ze dit tot het gezicht gekrompen is tot vuist grote. Wanneer de huid nog warm is stoppen ze er stenen in om de juiste bollingen weer in het gezicht te krijgen zodat het mooi opdroogt. En dan is het gekrompen hoofd af en kan je je geliefde of je kind aan een touwtje om je nek mee dragen! En ze hebben hier dus een echt exemplaar en ze hebben die techniek ook op een paar dieren toegepast. Echt te bizar voor woorden om dat te zien!

Na dit super boeiende openlucht museum gaan we kijken of we in Rumicucho kunnen komen. Dit is een precolumbiaanse archeologische site die niet echt bijzonder schijnt te zijn...maar we zijn in de buurt en de dag is nog niet om. Volgens de Lonely Planet ben je er hoogst waarschijnlijk als enige. We vinden een soort taxi die ons over stoffige weggetjes door woonwijkjes heen rijd en dan zien we behoorlijk wat mensen bij de site. Men denkt dat deze site al sinds 500 voor Christus voor equinox ceremonies gebruikt word. En gister was dus de equinox.....en vandaag is er dus een traditionele ceremonie!!! We vallen echt met onze neus in de boter!
We zijn de enige toeristen tussen een grote groep traditioneel gekleedde Ecuadoranen die het best vinden als we rond kijken zolang we geen foto's maken van de heilige handelingen zelf. We staan te kijken bij de vuurtjes en de offer plaats als er een jonge jongen ons in zijn eenvoudigste spaans ons probeert uit te leggen wat alles is. Op de offer plaats is een ster/zon van as gemaakt. Er liggen allerlei attributen waarvoor ze moeder aarde dankbaar zijn. Schelpen, tabak, een schild van een schildpad, kruiden, drank, een veer van een condor, vruchten en bonen enz enz enz. Net in dat half uurtje dat wij er zijn start de ceremonie waar traditioneel gekleede meisjes bonen terug geven aan moeder aarde. Er word een kuiltje gegraven en wat bij gebeden ofzo. We hebben echt enorme mazzel gehad dat we hier tegen op liepen en we welkom waren!!

We nemen de bus weer terug richting Quito. Zo te zien heeft het daar veel harder geregend dan waar wij waren. Maartje en ik drinken nog wat op een terras. Vervolgens moet zij gaan eten bij haar gastgezin. Ik ga naar Naranjilla Mecanica ( de bar van Etiel) waar ik heb afgesproken met Nicole om wat te eten. Later komt Maartje ook nog langs. We maken het niet gek laat want zowel ik als Nicole zijn een beetje aan het kwakkelen qua verkoudheid enzo.

Echt een leuke dag gehad vandaag!!!

 vorig verslag

 volgende verslag