welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Potten

Phonsovan 25-1-2008

Wat is er zo bijzonder aan Phonsovan dat je er 11 uur voor in een bus gaat zitten? Phonsovan ligt zo'n 5 uur rijden buiten de normale toeristen route tussen Vientiane en Luang Prabang. Pas sinds een paar jaar is de weg in redelijke conditie. Hierdoor komen er gelukkig wat meer mensen op het idee om hier te gaan kijken. In de buurt van Phonsovan zijn namelijk The Plain of Jars. 3 Velden met potten. Enorme potten!!! En niemand weet waarom ze er liggen, waarvoor ze gebruikt werden en hoe ze die enorme potten ooit daar hebben gekregen aangezien de steensoort niet uit de omgeving komt.

Volgens mijn Lonely Planet uit 2005 is het lastig om bij site 2 en 3 te komen maar anno 2008 boek je gewoon een toertje. Site 1 is het grootste veld. We krijgen uitleg over de mogelijk onontplofte bommen in dit gebied en dat we dus binnen de UXO tegeltjes moeten blijven. Daarbinnen is het gebied bomvrij gemaakt. Dit deel van Laos is erg zwaar getroffen door Amerikaans bombardementen. De Amerikanen hadden hun basis in Thailand en kregen de order om naar Vietnam te vliegen. dingen te bombarderen en om ZONDER bommen terug te komen. Maar ze konden niet altijd alle locaties vinden enzo. Maar ze moesten wel van die bommen af. In Vietnam zomaar dumpen was geen optie omdat daar ook de amerikaanse landtroepen zaten. Dus dumpte ze hun bommen boven Laos. Overal in het landschap zie je de krater inslagen en de waarschuwingsbordjes. Nog steeds lopen mensen verwondingen op omdat ze per ongeluk tegen een bom oplopen. Bij veel huizen zie je delen als bommen als bouwmateriaal. Site 1 is dus het grootste veld en heeft ook de grootste pot. Er zijn verschillende theorieën waarvoor ze diende maar er is nog geen enkel bewijs gevonden. Sommige zeggen voor opslag van Laolao. (whiskey) of voedsel. Anderen zeggen als urn. Dat laatste klinkt het aannemelijkst omdat sommige potten bij elkaar geplaatst zijn dus familie graven zouden kunnen zijn. Verder liggen ze op heuvels en zo dicht op elkaar dat er geen huizen tussen hebben gestaan. Iets wat wel logisch zou zijn als ze gebruikt zouden zijn voor opslag. Er is 1 deksel nog in tact en er liggen een paar halve deksels. Je hebt heel wat sterke mannen nodig om zo'n deksel van zijn plek te krijgen. 1 pot heeft een reliëf van een mannetje ( of vrouwtje) Bij site 1 zijn verschillende bomkraters. Er is een grot die gebruikt werd als schuilplaats en op de heuvel zijn de loopgraven van de geheime oorlog.

Op weg naar site 2 stoppen we bij een huis waar we uitleg krijgen hoe LaoLao (rijstwiskey) gemaakt word. De huizen hier zijn voor Laos begrippen groot. Ze zijn van planken gemaakt terwijl ze in de rest van het land meestal van bamboo of gevlochten matten zijn. Maar dat wil nog niet zeggen dat de mensen hier rijker zijn, alleen dat ze ander materiaal beschikbaar hebben. Bij het huis lopen de varkens en de kalkoenen rond te scharrelen. 3 meisjes zitten hun moeder te helpen bosjes knoflook bij elkaar te binden. Ik haal een Big Brother Mouse boek te voorschijn. Ze vinden het prachtig. Ook de moeder is enthousiast en stimuleert de kinderen om voor te lezen wat ze zien. Een goed teken! Ik geef ieder kind een boek. Dan kunnen ze delen. Er is ook een jochie van amper 3. Hem geef ik het alfabetboek. Hij rent er mee naar zijn opa. Samen bekijken ze de plaatjes en leren ze de woordjes. Voor dit jochie is het nog leren praten maar voor een ouder kind is dit boek goed om te leren lezen en schrijven en een nog ouder kind kan dan de engelse vertalingen gaan leren. In dit gezin gaat dat boek wel te pas komen. wij krijgen een kort lesje Lao van de kinderen en ze moeten erg lachen om onze uitspraak.

Om bij site 2 te komen hobbelen we een tijd over een vrij slechte onverharde weg. Ik kan me voorstellen dat het in het regenseizoen lastig is om hier te komen. Site 2 ligt boven op een heuvel met potten onder een groep bomen. Zelfs een paar bomen in de potten. Het uitzicht om de omgeving is geweldig.

We hobbelen weer een tijdje voor we bij site 3 zijn. Hier hebben we lunch ( met 1 optie....noodlesoep...again). Ook hier zijn 2 meisjes aan wie ik wel een boek kwijt wil. De oudste leest voor. De vader komt kijken en moedigt ze aan. Ze krijgen van mij allebei een boek. Ze rennen naar hun moeder om het te laten zien. Wanneer ik weg loop zitten ze het samen te lezen. Site 3 is een stukje lopen. Door rijstvelden en over bruggetjes. Het is de kleinste site met de kleinste potten maar het blijft mooi om te zien. Op de terug weg stoppen we nog even bij de overblijfselen van een tank en dan zit de toer er op.

Ik ga nog even op het marktje kijken. Kikkers worden hier, zo te zien, veel gegeten. Echt bakken en bakken vol. Soms denk je dat iedere markt hetzelfde is totdat je wat verder kijkt. Normaal stikt het van de bananen maar hier kan ik ze niet vinden. Op deze markt ook vrij veel verse tabak en er zitten vrouwen traditionele kleding te maken en dat is niet voor de toeristen!.

's Avonds heb ik een dipje. Ik voel me al een aantal dagen niet zo lekker. Niets ernstigs ( hoop ik) maar gewoon niet lekker. Om weg te komen uit Phonsavan is weer een busrit van 10 uur nodig en daar heb ik echt helemaal geen zin in. Vooral omdat ik weet dat dit 10 uur langer alleen maar slingeren is. Tussen Phonsavan en Luang Prabang is niet echt een plaats waar je kunt stoppen om de rit te onderbreken. Toch overweeg ik om dit wel te doen. Ik overweeg zelfs om terug te vliegen naar Vientiane en het hele noorden maar te laten zitten. Ik lig dus de hele avond te bibberen in mijn bedje (ja, het is nog steeds 12 graden) en alle voor en tegens af te wegen.

vorig verslag

volgende verslag