welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Khmer tempels

Champasak 17-1-2008

Ik ben al om 6.00 wakker en zie dus de zon opkomen boven de Mekong. Lekker opwarmen want ik had het koud afgelopen nacht. Champasak is dus maar 1 straat groot maar het was een hoofdstad in de pre-Angkor tijd. Tot 30 jaar geleden was het zelfs de "stad" waar de koning woonde. Zijn huis is ietsje groter dan een gemiddeld Laos onderkomen maar iemand moet het je aanwijzen anders valt het niet op. 8 km ten zuiden van Champasak ligt Wat Phou Champasak. Een religieus complex gebouwd in de 6de tot de 13de eeuw. Deels voor het Angkor tijdperk. Er liep een weg van deze hoofdstad naar Angkor in Cambodia. Wat Phou is onlangs pas op de Unesco lijst gekomen en nog nauwelijks gerestaureerd. Het complex bestaat uit 3 levels die bergopwaarts lopen. Heel bizar is de krokodillensteen. Een uitholling in de vorm van een mens met een krokodillenstaart. Het verhaal is dat iemand in de steen werd gelegd om geofferd te worden. Er zitten bloedcollectie kommen in de steen. Het bloed zou dan vervolgens over een trap vormige steen gegoten worden ( die ligt er naast). Het complex, dat een hindu achtergrond heeft, word nu gebruikt door Bundhisten. Aangezien Joon budhist is offert hij bij de verschillende beelden. Als we uitgekeken zijn lopen we terug naar onze jumbo meneer (jumbo=grote tuktuk). Hij staat naast een stalletje dat een soort poffertjes verkoopt. Qua vorm dan want dit is gemaakt van plakrijst met cocos. Best lekker.

In Martins duitse guidebook staat iets over een ruïne 30 kilometer ten zuiden van Champasak. Voor vertrek moesten we natuurlijk onderhandelen met de Jumbo-meneer en die had eigenlijk niet zo'n zin in de ruïne bij Ban That.
"Very far" Jaja, dat weten we. Maar wat we niet wisten is dat de weg onverhard is en in sommige plaatsen echt los stuifzand. We zijn wel echt " off the beaten track" want iedereen langs de weg kijkt op. Jumbo's komen hier zelden en zeker niet met 3 toeristen er in. Voor ons is het heel leuk om te zien hoe deze afgelegen dorpjes erbij liggen en wat de mensen allemaal aan het doen zijn ( alsssss ze iets doen, overigens). Na heel veel stof happen (ach, ik hoest morgen wel weer een weg op) komen we eindelijk aan bij Ban That. Een dorpje met een Khmer Ruine. Als je Angkor Wat al eens hebt gezien is het niet echt indrukwekkend maar het is weldegelijk een Angkor bouwsel in redelijke conditie terwijl het nooit gerestaureerd is. We lopen langs het schooltje en kijken binnen. ( het is vakantie). Volgens Martin kan dit gebouw niet in gebruik zijn. Te vervallen. Maar er zit vers krijt op het bord en aan de muur hangt een papiertje met een mededeling van 14-1-2008. Ik moet Martin gelijk geven dat het gebouw er uitziet alsof het op instorten staat. In Champasak heb ik alle schriften en pennen gekocht dat een winkeltje had. Die deel ik nu uit aan de kinderen die rondhangen bij het enige winkeltje/barretje van dit dorp. Al snel zijn er meer kinderen dan ik schriftjes heb maar Joon heeft ook pennen. Sommige kinderen beginnen te huilen als ze ons zien. Waarschijnlijk de eerste keer dat ze grote witte mensen zien. Ook een digitale camera is nieuw en eng maar wanneer de eerste kinderen doorhebben dat ze zichzelf kunnen terug zien willen ze allemaal op de foto.

Op de weg terug stoppen we bij een plaatsje voor lunch. De enige optie is noodlesoep. Uiteraard betalen we ook de lunch van de chauffeur. In ruil daarvoor neemt hij ons in de maling door te zeggen dat de pepertjes niet heet zijn. En bedankt!!!

vorig verslag

volgende verslag