welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Werken

Annecy, 30-7-2007 t/m 14-09-2007

30 juli vertrokken mijn nichtje Annemarie en ik richting Frankrijk om op een camping te gaan werken.
We verlieten Nederland met heftige regen. In Belgie hebben we een flinke speurtocht gehouden naar een benzinestation want blijkbaar is het heel normaal om 300 kilometer snelweg te hebben zonder een pomp!
Omdat mijn barreltje misschien 90 kilometer per uur rijdt (als je het lief vraagt) gingen we Annecy niet halen in 1 dag. We overnachten dan ook bij een andere Eurosporvac camping in de Vogezen waar we hartelijk onthaalt werden door Jan

Die eerste nacht in een tent was echt berekoud!
Laat in de middag komen we aan in Annecy. Voor mij is het wel weer gek om hier na 5 jaar weer te zijn. Het lijkt alsof ik er vorig jaar nog was.
De eerste 2 dagen worden we ingewerkt door Alie en Rudi (toevallig he?). Er komt erg veel op ons af. Wanneer Ali en Rudi zijn vertrokken kunnen wij lekker de stacaravan schoonmaken en er in trekken.

Voor de mensen die niet weten wat Annemarie en ik doen in Frankrijk even een kleine uitleg.
We werken als gastvrouw en manusje-van-alles op een camping namens Eurosporvac. Eurosporvac is een nederlandse organisatie die kant en klare bungalowtenten verhuurt. Mensen hoeven zelf dus niets mee te nemen. Er staan bedden in de tenten, een koelkast, gasfornuis en bestek enzo.
Wij zijn dus het gezicht en visite kaartje van Eurosporvac. Onze taak bestaat uit het in checken en uitchecken van de gasten, de tenten eventueel extra schoonmaken en checken of alles in orde is voor de volgende gasten, de gasten informatie geven over de omgeving en de extra's verhuren zoals chemische toileten en partytenten.
Daarnaast verhuren we ook fietsen waar veel werk in zit. Vooral omdat we dus ook remmen moeten afstellen, banden plakken en kinderzitjes moeten monteren enzo. We hebben 30 tenten met gemiddeld zo'n 5 gasten en dan zijn er ook nog gasten die in een mobile home zitten of alleen een staplek voor de eigen caravan hebben gereserveerd.
zo'n 150 mensen doen dus af en toe (of heel vaak) een beroep op ons.

 

Na de eerste dag in ons eentje is het alweer zaterdag en dus een wisseldag. Onze eerste wisseldag alleen en midden in het hoogseizoen. We hebben het loeidruk maar alles gaat goed. Dit soort dagen zijn lang en vermoeiend. Je staat om 8.00 al te werken en met een beetje geluk doe je om 22.30 je fietsenhok op slot.
Zondag vinden we dat we een vrije middag verdiend hebben. Nou ja, dat vinden we om 15.00 dus middag is een beetje een groot woord. Het is lekker weer en we kijken uit op een prachtig meer dus daar gaan we op het "strand" liggen. Na een uurtje in de zon liggen hebben we het gehad en fietsen we de fikse heuvel op richting L'ideal ( de naam van de camping). Hier duiken we nog even snel het zwembad in. bij het meertje zijn alleen kiezels en we hadden geen waterschoentjes of plastic slippers mee. Over het algemeen maken we lange dagen. Soms saaie dagen omdat we bij de caravan(= onze receptie) moeten blijven om op gasten te wachten en soms zijn ze saai omdat het continue regent en we alle tijdschriften uit hebben. Die saaie dagen worden dan weer afgewisseld met dagen dat je blijft rennen en dan hebben we 2 wisseldagen per week en die zijn altijd druk. Het vervelendste is eigenlijk nog wel dat er gasten zijn die eerder weg willen dan de normale wisseldag of die later aankomen dan de normale wisseldag. Dan kan het dus gebeuren dat je de hele zondag zit te wachten op 1 gast die om 20.00 aankomt. Doordat we wisselvallig weer hebben komt het in de praktijk er dus op neer dat we 6 dagen per week wel 1 of meerdere vertrekkers en aankomers hebben
Vrije tijd hebben we dan ook veel minder dan we gehoopt hadden. Eventjes een uurtje of 2 weg van de camping voor boodschappen dat lukt nog wel maar een gaatje vinden om een middag het stadje Annecy te gaan bekijken valt tegen.

Omdat Annemarie hier maar 4 weken is doen we toch ons best om af en toe van de camping af te komen en iets van de omgeving te zien. We zijn een middagje in het pittoreske Annecy geweest waar we een mega groot croisantachtig iets op hebben. Je kunt ook leuk winkelen in Annecy dus dat hebben we ook gedaan.
We zijn met het bootje naar Annecy geweest dus dat was ook toeristisch verantwoord.
We hebben een keer een poging gedaan om de grotten en de waterval van Seythenex te bezoeken maar ik kon er de auto niet kwijt dus werd het een bezoekje aan het dorpje Faverge. Niet echt spannend.
We hebben een keer een stuk gefietst en gepicknicked in onze lunchpauze en we hebben een keertje een uurtje vrij gemaakt om het marktje in Lathuille te bezoeken.
1 keer zijn we erg actief geweest. Toen zijn we naar de watervallen van Angon geklommen. Dat was een pittige wandeling een hele steile heuvel op maar de watervallen waren prachtig. Er was er eentje waar je achter langs kon lopen. we zijn toen zelfs nog verder gewandeld en stonden geheel onverwacht in een alpenweide. Dus toen zijn we er maar even bij gaan liggen om van het uitzicht te genieten. Heuvel af lopen was een ware hel voor de knieën maar we hebben het overleefd.
We hebben verder wat leuke contacten met de jongens en meisjes van Vacance soleil en het animatieteam dus 's avonds zitten we regelmatig bij elkaar.
Op 1 avond is er een groot vuurwerk op de camping. En met groot bedoel ik dus ook echt heel groot. zoiets kennen we in Nederland niet! het is echt prachtig en iedere keer dat je denkt dat het niet beter en groter kan kwam er weer iets mooiers.

Annemarie is op 26 augustus weer naar huis gegaan. Het seizoen begon al op zijn einde te lopen dus ik had mijn eerste tenten leeg.
Toen kon ik dus beginnen aan de grote schoonmaak. Zonder heel langdradig te worden over wat er allemaal moet gebeuren voordat een tent klaar is om afgebroken te worden....het is K..@!!! werk.
Ik doe met een beetje mazzel 2 tenten per dag. Daarbij verrek ik 2 spieren, krijg minstens 1 brandblaar van de hete stangen, stoot ik mijn teen 3 keer en laat ik iets zwaars op mijn voet vallen. Verder heb ik schilferende handen van het chloor en til ik me een breuk. Eigenlijk is dit werk gewoon niet te doen in je eentje. Teveel dingen zijn gewoon net te zwaar of te onhandig. Zo moet ik een tweepersoonsbed verplaatsen en een tent opvouwen en in een te kleine zak proppen. Dingen die allemaal veel sneller gaan als je een extra setje handen hebt.
Ergens in die week krijg ik 3 knokkels echt ongelooflijk hard tussen een dichtslaande deur en vloek ik eens flink.
Gelukkig zijn er nog de jongens van Vacance Soleil ( de concurrent/collega) met wie ik 's avonds regelmatig op trek en die af en toe een boutje helpen losmaken waar ik geen beweging in krijg.

 

Op 1 september vertrekken mijn laatste gasten. Aan de ene kant jammer maar wel makkelijker met schoonmaken. Nu kan ik de hele dag doorwerken en hoef ik geen receptie uurtje meer te houden en stop ik met de fiets verhuur.
Zondag ga ik paardrijden!!!! Veronique is 1 van de dochters van de camping eigenaren en die vind het leuk als ik mee ga. Haar zussen hebben er geen zin meer in maar de paarden moeten toch af en toe beweging krijgen. Nu kan ik op zich goed paardrijden maar ik heb toch het gras van dicht bij gezien. Het paard waar ik op zat is nogal dik en heeft geen schoft meer. Veronique had me al gewaarschuwd dat het zadel makkelijk verschuift. Dus midden in een harde galop zak ik met zadel en al naar links en maar een flinke smak tegen het franse gras!
Gelukkig had ik nergens pijn en nadat ik het zadel weer recht had gelegd zijn we verder gegaan. onderweg hebben we nog 2 keer mijn zadel weer recht moeten leggen maar verder was het een leuke rit. We zijn zelfs door het meer gestapt en door schattige dorpjes. Paardrijden hier is wel wat anders dan thuis. Daar ga je het bos in en blijf je op de paden. Hier is geen begaanbaar bos dus cross je door weilanden en langs achtertuinen, rij je voor de lol dwars door dorpjes en over de hoofdweg om vervolgens met je paard een riviertje over te steken. Leuk hoor!
Na het rijden heb ik met de eigenaren en Veronique geluncht in het restaurant en 's middags ben ik tenten gaan schoonmaken. Dat ging alleen niet zo vlot want mijn hele rug en nek begon op te stijven van de klap die ik had gemaakt.

De week erna lag mijn rug behoorlijk dwars. 2 dagen lang was ik van stuitje tot kruin zo stijf als een plank. Ik was die dagen ook echt snotverkouden met keel en oorpijn dus erg productief was ik niet. Het schoonmaken en inpakken van de tenten vorderde dus niet echt.
Zaterdag ochtend kon ik weer een keertje mee paardrijden en ik had bedacht dat dit vast wel goed was voor de spierpijn. De binnenkant van mijn dijbenen deed namelijk nog steeds zeer. Gek genoeg tijdens het paardrijden niet. Weer hebben we een hele mooie rit gemaakt door allerlei kleine dorpjes en dwars door riviertjes. Zo is Frankrijk wel erg mooi hoor!!
's avonds kreeg ik een telefoontje dat mijn oom was overleden.
Ik wist dat dit ieder moment kon gebeuren maar toch was het even slikken.

Het overlijden van mijn oom heeft ook gevolgen voor mijn werk in Frankrijk. Ik ga natuurlijk terug voor de crematie maar moet dan dus eerder terug dan verwacht. En ik krijg mijn werk dan dus niet af. Maria en Vera komen de volgende dag naar Frankrijk gevlogen om me een paar dagen te helpen.
En wat maakt dat een verschil! 2 paar extra handen! We hebben 3 hectische schoonmaak dagen maar laten uiteindelijk de boel nog redelijk achter.
Donderdagochtend pak ik de hele stacaravan in en maak het winterklaar door gas en elektra enzo af te sluiten. Rond 12.00 stappen we dan eindelijk in het busje op weg naar België ( waar de crematie zal plaatsvinden).
zo'n 100 kilometer boven Annecy piept mijn busje. Nu heeft ie wel vaker last van oververhitte en hebben we net een hele lange klim achter de rug dus ik ben niet gealarmeerd. We zitten dus op een parkeerplaats rustig wat te drinken zodat de motor kan afkoelen.......tot ik bruin/rode vloeistof onder de auto uit zie lopen!
Koelvloeistof/water.
En dan begint het avontuur met de Franse hulpdiensten. Er is geen wegenwacht-service dus moet er een garage gebeld en word de bus weggesleept. De franse wet verbiedt reparaties langs de weg. Bij de garage is de conclusie tres tres grave. Niet goed dus.
Ondertussen de ANWB alarmcentrale aan de telefoon die me uitlegt wat er nu precies zo erg is. De koppakking en de kleur van het water. De conclusie van de ANWB: de auto is de reparatie niet waard dus we vergoeden het vervoer van de auto naar Nederland niet. Ze gaan de auto invoeren in Frankrijk en dan wordt ie gesloopt :-(
Het geliefde camperbusje is dus dood :-(
Dat is even slikken. Ook staan we een beetje in de stress omdat we op tijd in België willen zijn en de ANWB voor die dag geen huurauto meer kan regelen ( terwijl het pas 16.00 is). Er zit voor ons dus niets anders op dan een overnachtingsplek te vinden en te hopen dat de ANWB voor de volgende dag wel een auto heeft.

Het plaatsje Montreal la Cluse is niet bijzonder spannend maar het hotel is prima. De volgende ochtend om 9.00 is er nog steeds geen huurauto gevonden. We knijpen hem een beetje. Om 9.30 komt het telefoontje waar we een auto kunnen halen. Dus gaan we met de Taxi op pad. zo'n 60 kilometer terug waar we vandaan kwamen. dus 40 kilometer boven Annecy :-(
Uiteindelijk komen we om 12.00 met de huurauto aan bij de garage en halen we de camper leeg en proberen we alles in de huurauto te proppen.
En dan hebben we nog 1000 kilometer voor de boeg.
Om 23.00 komen we aan in Zeebrugge waar we in een Formule 1 hotel overnachten.
Zaterdagochtend komt Jeroen daar naar toe met de kleding voor de crematie. Het is leuk om elkaar weer te zien maar door de omstandigheden ook erg raar. De crematieplechtigheid was indrukwekkend en aangrijpend.
We zitten na afloop nog eventjes op het strand bij Knokke en rijden dan naar huis.

 vorig verslag

 volgende verslag