welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Levensgevaarlijk

Ende, 26+27-8-2005

Vrijdags nemen we een minibus van Moni naar Ende. Ondanks de reistabletjes kom ik er weer groen uit. Ik ben het vervoer in Flores ZO zat!
Op het busstation lassen we dus een pauze in voordat we een Bemo naar de stad nemen. We slubberen een paar passievruchten naar binnen ( 4 voor 8 cent!!!) en oefenen iemands engels.

Zaterdag gaan we met de snelle boot van Flores naar West Timor. De tocht duurt 6 uur terwijl de normale boten er 24 uur over doen. We wachten op de kade tussen het laden en lossen van de andere schepen. Er loopt een man een soort knolletjes/radijsjes te verkopen. Een beetje vreemd maar wel lekker. We vragen ons af waar onze boot zometeen moet aanmeren aangezien de hele kade vol licht met vrachtschepen.
Hij wordt dus gewoon naast zo'n vrachtschip gelegt. Het is een schip met verroeste vaten dat een paar meter van de kade ligt en heel veel dieper. Het is dus de bedoeling dat je over een smal, gammel plankje dat grote gapende gat oversteekt. Met een zware rugzak op is dat echt niet grappig, zeg maar gerust: doodeng. Dan sta je dus op die schommelende verroeste vaten en moet je naar de andere kant van het laadruim klauteren, nog een tiental meter over een smal randje zonder iets om je aan vast te houden ( had ik al gezegd dat de boot schommelt?) en dan weer een enorm breed en diep gat overspringen.
Daar sta je dan met je VIP kaart! Wij hadden ons daar toch iets anders bij voorgesteld. Als ons hart niet meer zo heel hard in onze keel klopt kijken we eens om ons heen. De VIP klasse heeft airco en het is er verboden te roken. Die paar euro's dus zeker waard. Als bonus krijgen we een blikje fris en een pak koekjes. Als een speer schieten we over het redelijk kalme water en kijken we met een half oog naar de foute karaoke videoclipjes. Wonder boven wonder staat de muziek een keertje niet veel te hard.

In het donker komen we aan op een onverlichte kade. Het stukje loopplank is ook hier eng.
De politie slaat met een stok de mensen massa uit elkaar die ons wil bespringen. Een paar seconde later hangen er drie jongens aan iedere rugzak die we letterlijk van ons af moeten slaan anders trekken ze ons op de grond.
We spreken (heel duidelijk) een prijs af met een taxichauffeur en dan ontstaat er bijna ruzie. 1 van de jongens die aan Jeroens tas heeft gehangen vind dat wij van hem zijn (?!). Voor het eerst in lange tijd verheffen wij onze stem. We bepalen zelf met wie we meegaan! Toch moeten we de taxichauffeur overhalen want die durft niet meer. 15 minuten later verheffen we weer onze stem want de taximan wil nu in 1x het veelvoudige hebben van wat we hebben afgesproken.

Kupang heeft weinig goedkope accommodatie dus mogen we onszelf trakteren. Helaas zijn alle hotels met warme douche vol. Uiteindelijk vinden we een joekel van een kamer met airco en trekken daar in.
We hadden gehoopt dat het eten in zo'n groot en luxe hotel beter zou zijn dan in Flores maar het is hier zelfs nog erger. We kunnen kiezen uit 2 lauwe gerechten.
De volgende ochtend zijn helemaal verbaasd als we alleen nasi kunnen krijgen.

vorige verslag

volgende verslag