welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

“op een onbewoond eiland”

Gili Meno, 6 t/m 8-8-2005

De weg naar Bangsal loopt langs de kust met na ieder bocht een nieuw uitzicht op een Bounty strandje. Bangsal is de plek voor een bootje naar een van de drie “Gili eilanden” en er is een behoorlijke mafia actief. Mannen proberen je (met bijna geweld) tegen te houden omdat je niet verder mag zonder kaartje. Zij verkopen die voor het veelvoudige. Je er doorheen worstelen dus en bij het water is de echte kaartverkoop.
En dan is het wachten tot de boot vol komt……en dat lijkt niet te gebeuren. Op advies van de kaartjesverkoopster bedenken we ons en gaan naar het eiland Meno in plaats van naar Air. We zijn na twee uur het wachten wel zat want we zien vanuit de wachtkamer de eilanden al liggen met hun uitnodigende blauwe water en witte stranden.

Meno is een primitief eiland. Overdag is er geen electriciteit en er is alleen zout water in de mandi. Dat trekt een bepaald soort reiziger en daar zijn er nu wel heel weinig van. We hebben dan ook geen enkel probleem om een hutje met zeezicht te vinden.
Jammer genoeg is het water te laag om te gaan zwemmen want het stikt hier van de zee-egels. Wachten to morgen dus.
We lopen over het verlaten strand en zien de zon in de zee zakken naast de contouren van Bali.
Samen met een Pools stel gaan we kijken bij de strand “restaurantjes”. Het aanbod is heel eenvoudig: de vis die vandaag gevangen is. Vandaag is dat inktvis en snapper.

Zondags gaan we met de polen op een snorkeltour. We zijn gewoon te verwend. Er is niet zoveel te zien. Vooral weinig vissen en het koraal is behoorlijk beschadigd door roekeloos ankertjes uitgooien. Wel zijn er hinderlijk veel kwalletjes waardoor je geprikt wordt en uiteindelijk het water uitvlucht. Later op de dag wordt dat gelukkig wat minder. Na lang zoeken vinden we de schildpadden. Rond de eilanden staat behoorlijk wat stroming en dat is soms lekker makkelijk en soms beangstigend vermoeiend.

 

’s middags wandelen we over het eiland en steken het in het midden over waar we tegen het dorpje van de locals op lopen. Wat een contrast met de ( soms verlaten en verpauperde) luxe resorts die we verderop zien. Deze mensen verdienen gewoon meer toeristen en de eilanden zijn echt van bounty kwaliteit dus waarom die weg blijven is ons ook een raadsel. Wij zijn de enige gasten bij onze bungalow verhuurders van deze week. Van 5 euro moet dus een heel gezin rondkomen.

Maandagochtend zijn we getuigen van de vindingrijkheid van de eilandbewoners. Als je vist met een hengel op een groot ondiep rif kun je met uitwerpen niet ver genoeg komen. Men heeft dus een klein vliegertje aan de lijn. Als de haak vergenoeg weg is maakt de vlieger een duik en ligt je aas waar je het hebben wilt!

's middags willen we met het locale bootje weer terug naar Lombok. Helaas is onze guesthouse eigenaar lekker inflexibel dus moeten we om 11.00 het huisje uit. Want “ many tourist will come…”, zei hij met drie lege bungalows op een uitgestorven eiland.
Met ons hele hebben en houwen zitten we onze tijd uit bij een strand tentje met kittens.
De boot wordt zelfs door de locals gammel gevonden maar haalt de overkant. We hebben het transport terug naar Senggigi van te voren geregeld om te ontkomen aan de “Bangsal mafia” en het is best kicken als je door de opdringerige mannetjes heen kunt stappen. Dat zal ze leren!

TIP
pondok santai, na Amber aan de noord kant
Gili Meno
Bungalow met zoutwater mandi. 30.000 ( 2.65 euro)
Location: 10
Staff: 4
Cleanness: 6
Room: 6.5

budget TIP
For the Die Hard Budget traveler
Meno's birdpark has a good dormroom (0.88 eurocents a night)
Nobody seems to know about it so you can have it to yourself.
Only downside.....no seaview

vorig verslag

volgende verslag