welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

2x kliniek

Malealea, 23-02-2005 t/m 24-2-2005

Om 6.00 zijn we wakker en zien dan pas echt hoe mooi het uitzicht hier in de Drakensbergen is. Het is helemaal helder en de bergen zijn mooi te zien. Rond een uur of acht zitten we in de auto voor de tweede lange rit. We rijden langs het "amphitheater" en door het Golden Gate national park. Tijdens een rookpauze voor de dames loopt er een baviaan door het veld. In het uitgestrekte niets in 1 keer iets levendigs. Dat is nu het mooie aan afrika. Er leeft niet gek veel wild buiten de parken dus is het erg leuk als je er per ongeluk tegen oploopt.
Bij de fotostop van het stuwmeer zitten twee jongens prachtige beeldjes te verkopen. Weer in the middle of nowhere. Geen idee waar de jongens wonen want we hebben al tijden geen hutje gezien. Omdat ze op een eerlijke manier aan hun geld proberen te komen kopen we wat bij ze. 

In Ficksburg maken we de laatste stop voor de grens met Lesotho. Tijd om te pinnen, tanken en lunchen. De grensovergang was geen enkel probleem. Maria en Vera zijn onder de indruk van het enorme contrast tussen de twee landen en wij zijn verbaasd om het land zo groen te zien. Tijdens de rit naar Maseru hebben we een hele barre omlegging. Een alternatief zandpas dat net iets te vaak de onderkant van de auto streelt.
Vlak voordat we bij de lodge zijn stoppen we om Mrs Makomiti gedag te zeggen. Ze is dolblij om ons te zien en dat is leuk. Ook de jongens staan te grijnzen van oor tot oor. Met Mrs Makomiti gaat het niet zo goed. Ze is erg ziek maar ze weet het engelse woord niet voor de ziekte. Lehlohonolo woont nu bij zijn zus in Maseru om daar naar de middelbare school te gaan.
Het is al laat dus we stappen snel weer op om ons te melden bij de lodge. Onderweg worden we van alle kanten begroet. We schrikken als we Tello zien. Hij is van een klein rond tonnetje in een mager mannetje verandert. Hij is de afgelopen maanden meer dan 50 kilo kwijt geraakt en dat is niet gezond. Hij is heel ziek geweest. Hij blijkt een te groot hart te hebben....zeggen ze.

De volgende ochtend gaan we bij "iedereen" langs. Eerst naar de handicraftshop om te zien hoe het met het t-shirt project gaat. En dat loopt goed!!! Ik ben heel trots op de groep. De shirts zien er goed uit en ze verkopen ook nog eens lekker. In de winkel liggen ook nog twee van onze andere ideeen en die gaan ook al als warme broodjes. Het is zo leuk om te zien dat ze weer iets hebben gevonden om wat geld mee te verdienen.
Andy en Mohameledi zijn er nu niet dus we zullen later terug moeten komen. Wel komen we het halve voetbal team tegen en de dames van "ons" dorp. De foto's die we hebben meegebracht worden jodelend ontvangen.



Hierna lopen we naar de kliniek om Freds donatie aan het AIDSmedicijnen fonds te doen. Er heeft zich opnieuw een groep laten testen waarvan er 6 positief waren. De vallei heeft nu 24 bekende HIV gevallen. Op dit moment zijn er 2 mensen ( waarvan 1 geinfecteerd) uit Maseru om een lezing te geven en daar komen behoorlijk wat mensen op af.
We vragen nog even hoe het met onze pup (louis) is en die blijkt weggeven te zijn. Ons meegebrachte hondenvoer gaat dus naar alle andere honden die we tegenkomen. 's middags doen we niet veel en gaan een paar keer kijken of Mrs Makomiti thuis is omdat we kadootjes bij ons hebben. Jeroen kan natuurlijk weer niet wachten ( ze is niet thuis) dus geeft alvast de meegebrachte voetbal. De jongens zijn er helemaal weg van en Jeroen trapt een lekker balletje met ze mee. Voor het gemak(?) heeft hij zijn slippers uit getrokken. Opeens komt ie naar ons toegelopen een laat een beetje beteuterd zijn teen zien. Het hele topje van z'n grote teen ligt eraf. De steentjes hier zijn messcherp. Op aanraden van Mick lopen we die dag dus voor de tweede keer naar de kliniek. De wond word goed schoongemaakt en verbonden en morgen moeten we terug komen.

 vorig verslag

 Volgende verslag