welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Ziekenhuis

 

2-8-2015 Swakopmund

’s ochtends lijkt de dame met de enkel er niet heel goed aan toe. Vanavond maar eens langs een ziekenhuis voor de zekerheid. Eerder zal niet lukken want het dichtstbijzijnde ziekenhuis is dus in Swakopmund.

Bij Hammerstein lodge hebben ze wat katachtigen in hokjes. Ik weet nooit goed wat ik daarvan vind en of ik dat moet promoten bij de mensen. Ik zeg ze dus ook eerlijk wat mijn twijfels zijn en dat ik ook niet weet hoe het hier gedaan wordt. Toch willen een stuk of 8 mensen in de ochtend even gaan kijken. Ik ga mee zodat ik weet waar ik het over heb.
Ze hebben 2 caracals in een grote omheining. Hun jongen liepen een paar maanden geleden dus op het terrein maar die werden te onvoorspelbaar. Dit paartje ligt onder een struik. We mogen kijken maar niet te dicht bij komen. Kortom, de gids gaat er netjes mee om.
Er naast zit een luipaard in een groot hok. Daar mag je niet bij.
Het hok er naast heeft 2 cheeta’s. Daar mag je wel bij in het hok. Maar je moet wachten tot ze naar jou toe komen voor een aai. En dat doen ze!
Op zich dus best wel leuk. Hoewel het niet tof is dat dieren in gevangenschap gehouden worden om toeristen te plezieren zijn dit dieren die al oud zijn. In een hokje gestopt voordat het idee over dit soort toerisme veranderde. Er komen geen nieuwe dieren bij en ze proberen er ook niet mee te fokken. De baby caracals waren dan ook een verassing. Over een aantal jaar zullen de hokken hier dus leeg zijn. Terug uit zetten in de natuur is geen optie voor deze dieren.

Aan het einde van de ochtend verlaten we hammerstein en rijden richting Solitaire. Daar staat een lunch op ons te wachten. MJ kan niet op haar voet staan dus Walt regelt de twee jonge jongens in onze groep en een stoel en ze dragen MJ op een troon naar haar eten. Prima oplossing!

In Swakopmund moet ik de groep zo snel mogelijk inchecken en wegwijs maken in het stadje want we moeten met de enkel langs het ziekenhuis. Het “ziekenhuis” is een klein maar modern kliniekje. Maar het is na 18.00 dus alle artsen zijn op oproep. De eerste arts komt in haar hardloopoutfit binnen. Stelt zich niet voor. Prikt een paar keer in de enkel en verdwijnt. Dan komt er een half uur later een dame binnen met de auto sleutels nog in de hand. Zij komt een foto maken van de enkel.
En weer een half uur later komt er een andere meneer binnen in zijn sportkleding.
Helemaal super hoor dat al deze artsen op oproep beschikbaar zijn maar is het niet gebruikelijk dat je je even voorstelt aan de patiënt? Zeker als je aan de kleding niet kunt afleiden of de verpleegkundige binnen komt of de radioloog?!?!
Afijn, de enkel vertoont mogelijk toch iets van een klein scheurtje. Voor nu een gipsspalk en morgen terug komen om te horen of er geopereerd moet worden of dat er verder gereisd mag worden.
Duimen!

Tegen 21.00 parkeren we voor een restaurant. We hebben alle 4 honger. Na het eten terug gelijk terug naar het hotel. Het was toch weer een pittig dagje.
Ik blaas nog even snel wat ballonnen op om aan de deur te hangen bij Ruud. Die is morgen jarig.

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje