welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Zimbob treatment

 

30-7-2015, Ai ais
In de ochtend gaan we de grens met Namibië over en dat verloopt lekker soepel.
Om 12.00 zijn we bij Ai Ais. Ik ving vanochtend gemopper op omdat er toch zat ruimte moest zijn in de truck voor de bagage want zie die grote luiken eens. En het moet toch niet zo zijn dat zij hun tassen niet kwijt kunnen omdat er campingspullen in de truck zitten terwijl zij op een accommodatie reis zijn. Ik geef ze dus een rondleiding langs de truck. Kijk, achter dit luik zitten de potten en de pannen en achter dit luik de gasfles en het kookstel. Dat is zodat wij voor jullie een leuke maaltijd kunnen maken later in de reis. En kijk, achter dit luik zitten de matjes en de tenten omdat Walt en ik moeten kamperen op een paar plekken waar jullie een huisje hebben. En kijk, hier zitten de stoeltjes en de tafel voor als we langs de weg lunchen. En kijk, hier achter de hele grote luik zit de watertank. En achter dit hele grote luik zit de benzine tank. En verrek, nog een groot luik… kijk! Daar zit niks achter. Dat is er alleen maar zodat je als monteur bij de onderkant van de truck kunt als het nodig is.
De boodschap kwam over.

De groep gaat in het restaurant lunchen. Walt en ik gaan de tent op zetten en zelf een boterham smeren. Wanneer we even achter in de truck zitten om bonnetjes en geld uit te wisselen komen er twee musjes door de open deur naar binnen gehuppeld. Zo de hele truck door. Geen koekkruimeltje is veilig.
Uit het raam zien we op de klippen ook nog wat woestijnratjes scharrelen.

Om 14.00 gaan we richting canyon. Walt stopt bij de boom voor uitleg en ik geef uitleg bij fish river canyon.
Terug bij het uitzichtpunt ga ik de snacks klaar te maken als er een Nederlands jongetje uit de auto gerold komt en moet overgeven. Als ik ergens niet tegen kan!!
Ik hoor zijn ouders hem later zeggen dat ze nu niet aan thee kunnen komen maar dat ie dat vanavond zeker kan krijgen.
Ach, ik ben de beroerdste niet. Ik heb alles bij me dus ik maak een kopje thee voor de jongen.

De zonsondergang borrel is een mooie. Op de rit terug werkt de donkerstop niet echt want het is bijna volle maan maar het werkt wel als een stilte stop. Best bijzonder want dit is een vrij drukke groep. De kwartsaders in de bergen zijn schitteren in het maanlicht.
We zien tijdens de rit ook 2 mountain zebra’s in het donker.

Walt was vervelend vandaag.  En ’s avonds ook dronken een wederom zoekt ie ruzie. Ik herken het patroon van zijn ruzie al compleet en ga er niet in mee. Ik zit het gewoon uit. Maar hij heeft dus besloten dat, aangezien dit mogelijk onze laatste reis samen is, dat hij me moet voorbereiden op reizen met andere chauffeurs dus geeft ie me al de hele dag de “zimbob”treatment. Of te wel: Hoe mogelijke zimbabwaanse collega’s met mij om zullen gaan. Nu lijkt ie te denken dat ik zo groen als gras ben maar ik heb al een reis gedaan met een zimbob en er genoeg aan het werk gezien onderweg dus ik weet wel ongeveer wat me te wachten staat. Daar heb ik geen goedkoop toneelspelletje van hem voor nodig.
Ik heb dus geleerd om zijn klachten over mij gewoon aan te horen omdat je geen olie op vuur moet gooien. En anders duurt zo'n gesprek eeuwen. En het eindigt toch altijd met een eindeloos lang sorry met complimenten om al het lelijks dat ie over me zegt weer recht te breien. Maar vandaag ben ik het even helemaal zat als ik voor de tiende keer verteld wordt dat ik mijn mond niet open mag doen als hij aan het woord is. Ik blaf terug dat hij dat mooi kan vergeten, dat ie nu even zelf zijn mond moet houden en dat ík nu aan het woord ben. Ik pik de zimbob treatment niet! hij schrikt en begint daarna te lachen. Eindconclusie van deze mopperpartij: hij doet vanaf morgen weer normaal.

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje