welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Ziekjes

 

12-8-2015, Victoria Falls

De groep gaat ’s ochtends vroeg op safari in Chobe np en komt enthousiast terug. Ze kunnen allemaal nog even rustig omkleden en inpakken op de kamer en na de lunch rijden we richting Victoria Falls.

We checken in bij het hotel en ik ga alle excursies regelen.
Er is een jarige en op Walts advies reserveer ik bij De Boma. En hij heeft het me toch een beetje anders omschreven dat wat het is. Het is een enorme vreetschuur in Afrika thema. Zo’n ding waar ik niet zo dol op ben maar het eten schijnt goed te zijn. Als we ’s avonds aankomen word ik niet zo blij van de outfit die we aan moeten trekken. En als we allemaal een trommel krijgen om gezellig mee te doen met een flitscursus ben ik ook niet heel blij. Moet wel eerlijk toegeven dat het uiteindelijk wel grappig was en de sfeer er aardig in zat maar ik vind het niet voor herhaling vatbaar. Niet met een hele groep in ieder geval.

Tijdens het eten wordt er iemand in mijn groep ziek. Heel sneu voor haar. Maar ze wil gewoon blijven.

13-8-2015
Ik was afgelopen nacht knap beroerd. En aan het eten kan het niet liggen want dat heb ik niet aangeraakt omdat ik in het restaurant al niet lekker was.
Werkelijk straal misselijk moet ik mij begeven in het ontbijtrestaurant om mensen te vertellen hoe laat hun excursies zijn. Die geuren! Vreselijk!

Daarna werk ik zelf wat droog brood naar binnen en ga nog even liggen.

Walt is al een paar dagen aan het mailen met kantoor om uit te vissen hoe hij aan het einde van de trip thuis komt. Ze mailen hem nu dat hij vanmiddag weg kan. Maar dat zien wij allebei niet zitten. De reis is nog niet afgelopen. We hebben nog 2 dagen met de groep. En nu ik me niet ok voel is het wel zo fijn om hem achter de hand te hebben.
Na wat mailverkeer is dat goed. Heel naïef denk ik dus even dat Walt vandaag wel voor me invalt maar nee.  Ik moet van hem mee naar Dings waar de truck schoongemaakt gaat worden en ik dus de binnenkant en de keukenvakken moet doen. Hij gaat binnen zitten werken aan de administratie. Als ie klaar is hoop ik nog heel even dat ie mij komt helpen maar dat is te veel gevraagd.
Straal misselijk doe ik wat ik moet doen in een slakkentempo maar vraag me wel af waarom dit vandaag moet en niet kan wachten tot morgen.
Een paar uur later is alles schoon en ben ik er klaar mee. Hij wil nog van alles doen maar ik laat me eerst door hem afzetten bij het hotel en ga mijn bed in.

Aan het einde van de middag gaat Walt met een deel van de groep mee op de riviersafari. Heel nobel van hem om deze taak op zich te nemen. Aangezien we nooit mee kunnen op deze trip. Maar hij regelt het voor zichzelf en geniet van de all you can drink.

Ik lig in mijn bedje te hopen op betere tijden en haal een bordje rijst. En dat bevalt redelijk.
Walt komt zich melden en is echt rete dronken. Hij geeft me een update. Tussen gisteravond en nu zijn er links en rechts mensen uit de groep ziek geworden. Ik ben dus niet de enige en er is geen enkel verband te ontdekken.  Hmm, zorgwekkend. Hoewel de eerste die ziek waren nu alweer op de been zijn.

14-8-2015
Ik voel me weer bijna de oude na een goede nacht slapen. Fijn!
Bij het ontbijt hoor ik dat een deel van de ziekenboeg weer is opgeknapt en dat er nieuwe slachtoffers zijn gevallen. hmmm.

Het is tijd om te kijken of mijn spullen in mijn tas passen aangezien ik morgen ook naar huis vlieg. Er ontstaat al snel een stapel met spullen die weggegeven kunnen worden aan het personeel. Een kussen en een deken bijvoorbeeld.

Bij shoestrings eten we even een lunch en we gaan langs Lovemore om voor Walt een vlucht te regelen. Dan terug naar het hotel en de laatste hand leggen aan de administratie.
Mijn energie is nog niet helemaal terug want ik eet nog niet veel dus ik plan een uurtje slapen in. Ongeveer een kwartier nadat ik gestart ben begint er aan alle kanten iets te rinkelen. De telefoon op mijn kamer omdat de t-shirts geleverd worden. Mijn nl telefoon met whatsapp uit NL omdat er NU iets gestuurd moet worden naar Emirates over die dame met haar enkel in een spalk en mijn afrika telefoon met kantoor SA die vandaag een getekende verklaring op de mail willen hebben. En dat allemaal om 17.00 terwijl ik een afscheidsborrel heb geregeld om 18.00.
Ik ga de enkelmevrouw zoeken en haar vertellen dat ze NU naar een arts moet om een fit to fly verklaring te halen. Ondertussen moet ik het dorp in rennen om iets te laten scannen. Tijdens het wachten daar bel ik met Emirates om ze te vertellen dat ze de fit to fly NIET gaan krijgen voor 17.00 aangezien het dat al geweest is en de mensen nog bij de dokter zitten. Ze lijken te gaan noteren in het systeem dat het ok is als de klanten de verklaring tonen op de luchthaven in plaats van eerst laten checken in Dubai via de mail.
Ik hol terug en ben precies op tijd voor de borrel.

Een afscheidsborrel dus ipv een laatste avond eten. Er was geen animo voor een gezamenlijke maaltijd. Voor mij een eerste keer. Hoewel ik toch dacht dat de groep best ok in elkaar zat, maar goed. Dan niet. Ik vind het niks zo’n borrel. Allemaal nogal geforceerd en onhandig. Maar als men dat wil dan kan het.
Walt en ik gaan er na eten bij Shoestrings en blijven even plakken in de bar. We worden oude zakken. We vallen uit de toon bij het jonge grut. Ik koop bij een kraampje nog even een verjaardagscadeautje en dan is het klaar.

15-8-2015
De groep vliegt eerder dan ik. We nemen dus bij het hotel afscheid. Het zal nooit mijn favoriete onderdeel worden van een reis.

De rest van de dag moet gevuld worden met niets doen. Ik haat dat. Dus eerst een stukje lezen. Dan naar Shoestrings om te eten, dan maar wat tv kijken op de kamer en aftellen tot mijn transfer me op haalt.
Om 15.00 stap ik in en word richting de grens gebracht. Zimbabwe uit stempelen en Zambia in en daar staat een taxi te wachten die me naar de luchthaven van Livingstone brengt.
Het mini vliegtuigje dat daar staat te wachten om mij naar Lusaka te brengen vind ik een beetje aan de kleine kant. Maar het moet. Ik ben niet bang om te vliegen maar die kleine dingetjes vind ik toch altijd wel een beetje eng.
In Lusaka heb ik een uur of 2 voordat de vlucht naar Dubai vertrekt. In Dubai heb ik 8 (!) te doden.
Er zitten hotels op de luchthaven en tegen betaling kan je gebruik maken van een zwembad of van de spa faciliteiten. Ik lig dus een tijdje in een bubbelbad en zit even in de stoomcabine. En zo kom je de tijd wel door. Tukje doen op een lounge stoel en ik ben klaar voor de vlucht naar huis!

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje