welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Niet weer een enkel!

 

8-8-2015. Okavango

Rond het ontbijt heb ik nog even een gesprek met de vrouw van de campingbaas. Ze snapt het wel en beloofd te zorgen dat er voldoende eten is als we hier overmorgen weer moeten eten. En daar ging het natuurlijk gewoon om!

Walt roept me om iets te laten zien. Gisteravond heeft iemand met zijn koffer op wieltjes een slang overreden…Yieks. Het beestje is doorklieft. Ik ga dit nieuws pas delen met mijn groep op de laatste dag van de reis….denk ik.

Tijdens de rit richting de grens met Botswana rijden we door Bwabwata NP. Er loopt deze keer vrij veel wild langs de weg. Er steken Roan antilopen over dus die kunnen nu ook afgevinkt worden.

De grens gaat wat langzaam maar geld halen in het gehuchtje er na weer vrij vlot. Al met al komen we mooi voor de lunch aan bij Drotsky’s.
Als we de klanten uit hebben geladen gaan Walt en ik met 1 klant naar de andere kant van het kamp. Daar staan onze huisjes. En het is misschien niet handig dat je 600 meter moet lopen door bos met beestjes maar potver! Die kamers zijn nice! Het zijn huisjes met 5 bedden. 2 beneden en 3 boven. En die bovenste staan naast een raam met vol uitzicht op de rivier en de rietvelden.

Walt is al naar het hoofdkamp gelopen omdat het rugby bezig is en ik vind het wel zo leuk om Marcel te trakteren op iets extra’s omdat hij zo ver weg zit van de rest. Ik regel dus dat wij met een bootje naar de hoofdlodge gebracht worden. En we zien krokodillen en ijsvogels. Bonusje

De lunch is geweldig.
Iedereen gaat genieten van zijn kamer, het uitzicht en de vogeltjes. Sommige wagen zich zelfs in het zwembad.
Ik ren ongeveer 1,5 uur rond om dingen te regelen voordat ik ook kan relaxen. Ik ben net een beetje lekker op gang als een dame binnen komt gestrompeld. Ze heeft haar enkel verzwikt en daar moet dus ijs op. Gelukkig lijkt deze enkel mee te vallen.

Om 16.00 zet ik iedereen op een bootje en een uurtje later komen ze tevreden terug.
In de tussentijd ben ik in mijn eentje door het bos gelopen (met kans op olifanten) om de laptops te gaan halen. Ik schrik me nog net geen hartverzakking als plots het bos om me heen ontploft. Een stuk of 6 bushboks schrikken van me en stuiven alle kanten op. Een pracht gezicht. Vooral het mannetje staat me mooi aan te kijken.

Het avond eten is minstens net zo spectaculair als de lunch.

De avond duurt niet heel lang. het is plotsklaps behoorlijk fris aan het worden. Snel naar bed en opwarmen.

 vorig verslag

  volgende verslag

Slideshow

kaartje