welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Hoe oud?

 

29-3-2015, Sossusvlei

Ik wordt wakker van regendruppels op het dak. Midden in de woestijn is dat bijzonder.
Om 6.00 zitten we in de truck. De broodjes gaan rond terwijl we rijden en om 7.00 staan we voor het hek van het nationaal park. De zon is al bijna op en heeft de lucht prachtig mooi gekleurd.
Als we richting Deathvlei rijden zien we niet alleen veel oryxen maar in de verte ook regen! Met in de bui een regenboog. Wat dus geen boog mag heten want het was maar een strookje. Raar dat er geen woord voor is waar het woord “boog”niet in zit.
Je ruikt de regen. De geur van dor gras en droge aarde die net nat is geworden. De oranje zandduinen zijn spontaan 5 tinten dieper oranje. Onrealistisch.

We stoppen niet bij Dune 45 maar gaan gelijk door naar de Deathvlei. Met een jeep het laatste stuk en om 9.15 staan we in een bewolkte en zelfs frisse woestijn. Walt heeft vandaag zijn podium en mag alles vertellen over dit gebied. En omdat het bewolkt is kan hij dat heel uit gebreid doen.
We lopen ook nog tegen een dikke schorpioen op. Dat zie je niet vaak.

De zon komt er eindelijk een beetje bij als we het laatste duin over steken. De kleuren komen nu nog sterker naar voren. Maar binnen een kwartiertje zie je al plekken zand op drogen.
Een bijzonder gezicht.
Walt en ik zitten op het middenduin te wachten tot de groep klaar is met de fotosessie van de dode bomen. Die bomen waren 800 jaar oud toen ze 900 jaar geleden dood gingen.
We proberen ons gezicht in de plooi te houden als we een andere gids horen vertellen dat die bomen tussen de 10 en 15.000 jaar oud zijn. Hahahaha. Hoe ver kun je er naast zitten???

Na een akkefietje met de jeepstransferman komen we uiteindelijk om 12.00 weer terug bij de truck. En het is nog steeds niet bloedheet. Wat fijn!
Dune 45 hebben we geheel voor ons zelf. Hoe heerlijk is dat!
Mijn oudste groepslid loopt praktisch voorop het 85 meter hoge duin op. Ik wil ook zo fit zijn als ik 78 ben!!!

Bij Sesriem campsite lunchen we. Het wevervogelnest dat hier hangt is bewoond dus je kunt ze af en aan zien vliegen. Ik krijg de dame die de Ipad van B&G mee heeft te pakken en spreek met haar af dat ze die achter laat in ons hotel. Zo fijn dat dit ook weer goed is gekomen. Mooi dat er lieve mensen bestaan!
Na de lunch gaan we richting Sesriem Canyon. Beneden is het lekker koel en staat een fris windje.
De klim terug omhoog bezorgd toch plakruggen en dus rijden we naar de benzinepomp om daar een ijsje te kopen.

Terug in de lodge moet ik dingen uitzoeken voor de excursies in Swakopmund. Voor het eten zit ik even met de groep buiten om de plannen door te nemen maar ik heb het potverdorie gewoon koud! Dat is toch niet de bedoeling? Het is hier amper zomer af.
Na het eten nog even de bar in en dan een beetje tijdig naar bed.

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje