welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Aan de antibiotica

Dinsdag 20-10-2015, Swakopmund

Ik heb echt heel slecht geslapen. Ik kan niet wachten tot ik bij de huisarts een receptje kan gaan halen om iets te doen aan de ontstoken holtes, keel en oren.  Maar eerst de mensen overdragen een de gids van de dolphincruise.

De huisarts is een lieve jonge dame en schrijft mee een mooie batterij aan tabletten voor. Beetje jammer dat dit niet vergoed wordt door de zorgverzekering thuis en dat ik bij de reis verzekering ook een eigen risico heb. Duur griepje is dit.
Terug in het hotel de eerste lading pillen naar binnen werken en daarna even een uurtje slapen. Ik voel me belabberd. Maar als het dan toch moet dan is dit wel de beste dag er voor.

Gerhardt en ik gaan rond lunchtijd de stad in. Na super lekkere sushi midden in een supermarkt lopen we richting de kust om de was weg te brengen, een rits te kopen en in een broek te laten zetten, een smoothie te drinken en voor mij even een nieuwe tas te scoren want de Bali-tas is na 10 jaar op.

Aan het einde van de middag doen we de administratie en ’s avonds gaan we met een deel van de groep eten bij het Brauhaus. Serieus. Er is werkelijk niets dat je er op wijst dat je in Afrika bent en niet in Duitsland. De jäger schnitzel was wel erg lekker. Ik voel me nu ook wat beter. Lang leve chemicaliën.

Woensdag 21-10-2015.

In de ochtend gaat een deel van de groep op de Living Desert tour. Als iedereen onderweg is ga ik de was ophalen en wat mails weg werken. Dan met Gerhardt winkels af lopen om water en vlees in te slaan. Rond de middag moet ik weer terug zijn bij de accommodatie om te zorgen dan de mensen die gaan skydiven niet in het busje stappen van de mannen van de scenic flight.

Gerhardt en ik kunnen vannacht niet een eigen kamer hebben dus moeten we verhuizen naar een dorm. Met maar liefst 17 bedden om uit te kiezen en ieder een eigen badkamer. Geen probleem dus. Ik lig in de ene uithoek te lezen en Gerhardt probeert een dutje te doen. Maar we hebben kat sparkels binnen gelaten en ze is een ware entertainment-set. Ze doorzoekt de hele kamer. Springt op de kluisjes en overweegt of ze de aftand van het ene bovenbed naar de volgende haalt. En tussendoor komt ze ons om beurten op zoeken voor een aai.
Als we ons klaar maken om te gaan eten vraag ik Gerhardt of hij haar onlangs nog heeft rond zien scharrelen en hij denkt dat ze naar buiten is gegaan. Ik kijk voor de zekerheid nog even rond en vind een heel klein stukje kattenneus dat onder een dekbed vandaan piept. Ze heeft zich er prachtig onder gewurmd.

We gaan met een deel van de groep eten bij Napolitana. Ik voel me nog steeds grieperig en heb niet veel eetlust. Dat geeft me de mogelijkheid om de slakken als een hoofdgerecht te nemen. Yummie.

Donderdag 22-10-2015
Vandaag gaan we via de zeeleeuwen kolonie in de skeletoncoast naar Kamanjab. Er zijn lang niet zo veel zeeleeuwen als je nu zou mogen verwachten. Het is bijna de tijd voor jonkies. Er zijn er al een paar. Meer dode dan levende. Dat is de harde werkelijkheid.
Voor de lunch ga ik mee in het plan van Gerhardt. Hij haalt bij Uis altijd een packed lunch op. Dat scheelt een hoop tijd dat ik normaal in hentiesbay kwijt ben.

Halverwege de rit steekt Gerhardt zijn hoofd uit het raam en even later stopt ie. Er is een bout verdwenen en eentje los dus een onderdeel van het koelelement van de motor rammelt nogal. Tie-wraps en touw doen wonderen! Na een mooi MacYver momentje kunnen we weer op pad.


Aan het einde van de middag komen we aan in Kamanjab. Het is best een schattig hotel maar ze hadden zich weer compleet niet voorbereid op onze komst. Kamers waren niet verdeeld en ook niet allemaal schoongemaakt bijvoorbeeld. Beetje jammer.

 vorig verslag

 volgende verslag

 

Slideshow

kaartje