welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Zak ik maar weer eens richting Afrika gaan?

Donderdag 8-10-2015, Munchen en vrijdag 9-10-2015 Kaapstad

De katten krijgen een extra dikke knuffel want als ik eerlijk moet zijn, ik ben er niet zeker van dat ze er nog zijn als ik over 2 maanden terug kom. De 16 jarige scharminkels gaan achteruit.
De volgende stap is mijn veel te zware backpack op mijn rug hijsen met een schouder die al maanden dwars ligt. Ik heb zin in de trip maar mijn schouder had nog wel een paar keer langs de fysio gewild. Maar we gaan het er mee doen.

De stadsbus krijgt het alweer voor elkaar om me lichtgroen te laten zien. Wat is dat toch met het optrekken en remmen van stadsbuschauffeurs?
En dan sta ik met een flashback op station Amersfoort. Hier kwam ik iedere dag…toen ik nog een baan had. Er is veel veranderd. Er staan poortjes en ze zijn aan het verbouwen op het perron. Ik heb het gevoel dat ik hier echt pas nog iedere dag stond maar het is dus gewoon pas ruim een maand geleden. De treinroute is ook exact dezelfde als ik 5 jaar lang iedere dag heb gemaakt. En nu neem ik eens de tijd om uit het raam te kijken. De Naarder plassen blijven een pracht gebied om door heen te rijden. Het voelt fantastisch om te kunnen blijven zitten op station Duivendrecht. De rest van de wereld is aan het werk en ik ben op weg richting Kaapstad!

Ik ben lekker op tijd op Schiphol dus kan dollars inslaan, een minimuis kopen voor bij mijn mininotebook….en een selfiestick! Woehahaha. Tja, wat kan ik zeggen. Reken niet op frontal selfies. Ik ken mijn beperkingen. Maar voor een bepaald project in de nabije toekomst moet er af en toe een foto gemaakt worden dat bewijst dat ik ergens werkelijk ben geweest. Nu nog oefenen met foto’s maken van mijn rug ;-)

De eerste vlucht is met KLM en gaat richting München. Een luchthaven waar ik nog nooit geweest ben. En de eerste indruk is nogal raar. Ik moet het bordje transfer volgen maar ik kan kiezen uit 2 richtingen. Mijn vlucht staat nog niet op de borden dus ik weet niet welke terminal ik moet hebben. Er is ook werkelijk helemaal niemand te vinden in het hokje waar ik nu sta die op de luchthaven lijkt te werken. Ik zie een paar mensen kiezen voor de trap links Dus ik doe dat ook maar. We lopen door een extreem lange gang en links kijken we neer op verschillende ruimtes waar een groepje gates zijn met een kioskje, gevolgd door een bagageband hokje en weer een ruimte met een paar gates. Maar nergens lijk je naar beneden te kunnen. Na een flink eind lopen draai ik maar eens om. Er komt geen einde aan de gang en alle deuren naar beneden zitten dicht.
Terug bij mijn startpunt is het hokje leeg maar er staat wel een schoonmaker. Die weet me te vertellen dat ik niet links maar rechts had gemoeten voor terminal 2. Dus ik daal af in een nog kleiner hokje waar ik mag wachten op de shuttlebus. Er staat een teller die met verteld dat de volgende bus over 3 minuten komt. Joepie.
Ok, te vroeg gejuicht. Het bord schiet de 0 voorbij en komt op 15 minuten te staan. En hij schiet nogmaals voorbij de 0. In je uppie in een uitgestorven hoekje van een luchthaven staan is irritant. Ik zwaai als een gek als er een bus aankomt rijden die aanstalten maakt om aan mijn deur voorbij te rijden.

Top! Ik ben onderweg naar terminal 2. Gelukkig heb ik de tijd. Zoveel tijd dat ik er voor kies om de luchthaven even te verlaten om er net buiten iets betaalbaarder te gaan eten.
Het dringt nu langzaam tot me door dat ik in Bavaria ben. En dus direct aan bier moet denken. En ook dat Oktoberfest hier dus een ding is. Overal kan je oktoberfest prulletjes kopen. En natuurlijk ook braadworsten.

Na mijn budgettair verantwoorde maal ga ik de luchthaven weer op en mijn gate zoeken. De tweede vlucht is met South Africa Airways en gaat naar Johannesburg. O
m 21.00 zit iedereen aan boord en na een half uurtje beginnen we ons af te vragen waarom er nog geen beweging in het vliegtuig zit. Er komt een mededeling van de piloot die ik niet helemaal kan volgen. Iets met papieren die nog niet in orde zijn.
De stewards blijven opper gezellig terwijl ik nu alweer een reminder krijg over hoe onaangenaam (sommige) Zuid-Afrikaners kunnen zijn. Je zou zo’n arme jongen ook gewoon iets kunnen vragen in een open vorm en met een beetje manieren. Maar Zuid-Afrikaners staan er, bij mij in ieder geval, om bekend om gelijk maar hoog van de toren te blazen en de aanval te openen.
Zo’n enorme struise dame banjert op zo’n jongen af en schreeuwt nog net niet: “en waarom vertellen jullie ons niet wat er aan de hand is en hoe lang dit gaat duren!!!”. De jongen zegt dat we op de hoogte gehouden worden als er meer bekend is. De dame antwoord dat ze NU wil weten hoe laat we vertrekken.
Ik doe  mijn oordopjes maar in en mijn ogen maar even dicht.

Ik slaap de hele vlucht als een roosje. Wanneer de lichten aan gaan voor het ontbijt moet ik echter wel concluderen dat dit ongeveer het tijdstip is waarop ik had moeten aankomen in Johannesburg.
De aansluitende vlucht halen gaat er om spannen.
Zodra we geland zijn mogen de mensen met een aansluitende vlucht er als eerste uit. Maar ja, laat dat nu net het halve vliegtuig zijn. Dus dat maakt niet het verschil. Het is 8.45 en mijn vlucht vertrekt om 9.10. En in dit geval moet je dus eerst door de douane en dan je bagage ophalen, door naar een andere terminal en daar je bagage weer inchecken. Ik heb er een hard hoofd in maar ze zeggen dat er grondpersoneel is om te helpen.
Nou…niet dus.
Er staat helemaal niemand bij de gate en er is geen personeel te vinden om mij, en anderen, voorrang te verlenen bij de douane. We zijn ondertussen met een klein groepje en iemand gaat kijken of we voor kunnen maar we worden gewoon terug gestuurd de rij in met de mededeling dat we het toch niet gaan halen.
Tja, daar zit wat in want het is ondertussen dus 9.00.
Om 9.15 haal ik mijn tas van de bagage en ga ik richting de andere terminal. Daar moet de tas weer ingecheckt worden. De rij met mensen die hun vlucht hebben gemist of bijna gaan missen is langer dan de reguliere rij. Ik leg mijn bagage op de band en krijg zonder een woord een nieuwe boardingpas. Het is nu 9.40 en op mijn nieuwe boardingpass staat “boarden om 9.20”!!!
Ok, dat wordt dus rennen. Veel rennen en lang rennen. En kuiten die net 10 uur lang inactief zijn geweest vinden dat niet leuk. Gelukkig staat er nog een kleine rij als ik aan kom bij mijn gate. Als een speer mijn telefoon zoeken en mijn transfer in Kaapstad laten weten dat ik een vlucht later heb.
Lichtelijk bezweet stap ik aan boord van vlucht nummer 3.

Het is 12.30 als ik aan kom in Kaapstad en gelukkig staat de transfer te wachten. Hostels doen gelukkig meestal niet zo moeilijk over inchecktijden dus ik kan gelijk naar mijn kamer. Ik slaap de komende nachten in een female dorm. Gelukkig is er nog een beneden bed vrij.

Hostel Ashanti is echt een plaatje. Een geel victoriaans gebouw met brede gangen, houten vloeren en trappen, mooie sierlijsten. Het voelt heel sjiek aan. Dan hebben ze ook nog eens gigantische ramen waardoor je een panorama uitzicht hebt op de tafelberg!
Het zonnetje schijnt en het is een graad of 22 met een fris windje.
Ik gooi de tas neer en ga de straat op. 1 straat verderop is het hotel waar ik over een paar dagen verblijf met de groep dus ik loop er even langs om dingen te checken. Via Kloof straat, misschien wel het charmantste stukje Kaapstad, loop ik richting het kantoor om papieren op te halen.
Ik werp een snelle blik op de souvenirtjes op Greenmarket Square want ik heb een nieuwe tas nodig en ga dan bij Foodlovers een bak salade scheppen. Mijn maag vind het de hoogste tijd. Na 6 weken alles eten wat los en vast zat in Nederland heb ik besloten om hier te gaan proberen om alleen nog maar sla en yoghurt te eten. Ben benieuwd hoe lang dat gaat lukken. Maar koekjes zijn in de ban!! …denk ik…
J

Ik zoek een mooi plekje in de Company Gardens en geniet van het zonnetje en de vertrouwde geluiden van de afrikaanse duiven. Dat geluid zal altijd een soort vakantiegevoel bij me blijven oproepen. Ik moet zelfs toegeven dat ik soms op de laptop een webcam in een gamereserve heb draaien voor de geluiden… hoe erg is dat?

Ik eet ’s avonds in het hostel en klets wat met mijn kamergenotes. Na de lange vlucht ga ik op tijd slapen. Ik had me voorbereid op veel nachtelijk lawaai in de dorm maar alle andere 5 dames liggen er net zo vroeg in. Wat is er mis met de jeugd?? Het is vrijdag avond!

TIP: De backpackersbus is de goedkoopste manier om van de luchthaven voor de deur van je accommodatie afgezet te worden.
En je hoeft geen backpacker te zijn om ze te gebruiken ;-)
Een ritje kost op normale uren 200 rand als je alleen bent. Het wordt per persoon goedkoper als je met meerdere bent. 

 vorige verslag

 volgende verslag

 

Slideshow

kaartje