welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

een kind kan de was doen

12-4-2015, vicalls


We vertrekken vandaag goed op tijd want we willen de enorme rijen bij de grens met Zimbabwe voor zijn. En dat lukt heel aardig.
We rijden een rondje door Vicfalls zodat iedereen vertrouwd kan raken met de omgeving. Ik spring even binnen bij een toerbureautje om prijzen te checken en om 11.00 staan we voor de deur van het hotel. De kamers zijn alleen nog niet allemaal klaar dus sommige moeten even wachten.
De mijne ook niet. Buiten staat Dings al te wachten om de t-shirt bestelling in ontvangst te nemen. Het is gezellig op de parkeerplaats.  Jacob (chauffeur van parallel groep van vorig jaar) liep langs en er staan nog 2 nomad trucks. Een halve reünie dus.
De groep gaat vanmiddag zijn eigen gang. Ik geef de hoop op mijn kamer op en stal  mijn spullen in de opslag.
Walt en ik rijden naar het toerbureautje om de sunsetcruise en het raften te boeken. Daarna langs bij een ander bureautje voor de helikopter vluchten en weer een ander toerbureautje voor micro light flight.
Ondertussen  is het royaal tijd voor lunch dus gaan we richting Shoestrings. Daar regel ik ook gelijk packed lunch voor over 2 dagen. Na de heerlijke salade met kip gaan we weer op pad.
We moeten nog een tolpas kopen bij de grens naar Zambia. En dan de locatie in (ander woord voor buitenwijk/township). Bij Dings langs. Zien hoe hij shirts maakt. In zijn huisje is een kamer ingericht voor het zeefdrukken van t-shirts. Hij legt me het hele proces uit. Leuk om te zien.
1 van zijn vrienden heeft op de parkeerplaats al met Walt onderhandelt over het schoonmaken van de truck. Dus daarom zijn we ook hier. Terwijl Walt in de woonkamer van Dings zijn financiële administratie bijwerkt zit ik met 2 kinderen op schoot. Tot dat de brombeer ons naar buiten stuurt omdat we te veel herrie maken.
Er volgt een foto sessie waarvoor mijn haar gedaan moet worden. Lekker vieze kinderhandjes in mijn haar.
Marvin  is na bijna 2 uur klaar met zijn wasbeurt.
Terug in het stadje probeer ik nog even een simkaart met beltegoed te kopen maar dat gaat niet op zondag. We komen een deel van de groep tegen die bedacht hebben ook te willen vliegen dus kunnen we weer terug naar het helikopterbureautje.

Halverwege de middag is het tijd voor een dutje op de hotelkamer en skype met Jeroen
’s avonds zoek ik iedereen op om te vertellen hoe laat ze waar moeten zijn de volgende dag voor de excursies. Het was de bedoeling dat iedereen voor zich uit eten ging maar het onweert en regent heel hard. De elektriciteit is ook al 2 keer uitgevallen en de straatverlichting is daar nog niet van hersteld.
De groep blijft dus eten in het restaurant maar u$25 voor een buffet past niet in ons budget. Walt en ik nemen dus de truck richting Shoestrings om daar een pizza te eten voor u$8.
Het is daar een dooie boel dus we zijn vrij snel weer terug in het hotel.

Ik wil even een handwasje doen omdat ik geen ondergoed en shirts meer schoon heb. Maar door het uitvallen van de elektra is er ook iets mis met de boiler. Dus geen warm water. Ik in de weer met de waterkoker. Ik denk slim te zijn door te vragen of ik die van Walt zijn kamer ook mag gebruiken. Maar ze zitten dus vast getapet aan de muur. Dus die vlieger ging niet op. De waterkokers hier zijn in ieder geval geen snelkokers dus mijn geduld werd getest. Na de tweede kookronde hield mijn waterkoker er mee op en moest ik alsnog naar Walt zijn kamer om die van hem te gebruiken. Kortom….even een handwasje doen valt niet mee.
Als ik klaar ben ga ik nog even in het restaurant zitten bij de drinkers. Er worden wat spelletjes gedaan zoals briefjes oprapen van de vloer met je mond en stoelen optillen terwijl je met je hoofd tegen de muur staat. Altijd leuk!

  vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje