welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Pasen

 

5-4-2015, Etosha

Het is Pasen! Ik zet de versierde eieren in de truck en wacht tot men het ziet. Ze lijken het leuk te vinden.
We hebben nog een volle dag in Etosha en hoeven niet uit te checken. We rijden van Halali richting Namatoni camp. En het eerste uur zien we niks! Zelfs geen springbok. Enorme sappige grasvlaktes die normaal vol staan met kuddes zijn nu leeg.
Bij de wc stop worden de eitjes soldaat gemaakt en daarna rijden we door naar de zoutvlakte.
Hier is de gebruikelijke fotosessie en ik zet 1 van mijn eitjes op de foto op de enorme (zout)vlakte. Waar kan een ei zich beter thuis voelen?

Pas als we in de buurt van het oosten van het park komen zien we dieren. En dan zijn ze gelijk ook met velen. 10 tot 12 giraffes tegelijkertijd. Groepjes zebra’s waar twee mannetjes flink aan het oefenvechten waren. Walt geeft hier een uitgebreide uitleg. We hebben de dieren onderling een beetje verdeeld maar tot nu toe komen we zijn dieren maar niet tegen en ben alleen ik aan het woord. Hij is namelijk van de olifanten, leeuwen en zebra’s. En de ongeschreven regel is dat je bij de eerste sighting van een dier geen info gaat spuwen maar mensen laat kijken en genieten. Dus bij de leeuwen heeft hij nog niet op de praatstoel mogen zitten. En als Walt begint met praten dan houdt ie meestal niet op. De zebra info kabbelt dus maar door.
Wij waren heel tevreden over onze ochtend en alle info die we hadden gegeven maar blijkbaar is er in de groep toch een probleem ontstaan. Er zijn namelijk 2 mensen die Engels niet verstaan en er zijn 6 mensen die moeite hebben met Afrikaans. En Walt was zijn verhaal wel begonnen in het Afrikaans maar was ongemerkt over geschakeld op het Engels. En daar werden we op aangesproken.
Maar ja, we hebben 3 opties. Of alles in het Afrikaans en dan verstaan 6 mensen het slecht, of alles in het Engels en dan volgen 2 mensen het slecht of Walt zijn mond laten houden en de hele groep mooie verhalen onthouden. De eerste dagen vertaalde men nog bij voor elkaar maar we lijken op het punt te zijn gekomen dat dit niet meer voldoende is. Ik krijg nog even naar mijn hoofd gegooid dat ze niet voor niets een reis hebben geboekt met Nederlandstalige begeleiding. En ik vraag terug wat het is dat ik dan gedaan heb de afgelopen 2 dagen. Ik heb alle info gegeven over alle dieren en Walt alleen 1 stukje tekst bij de Zebra’s. Je kunt het ook nooit goed doen lijkt het soms wel.

Afijn, Walt en ik rijden weer richting campsite om lunch te maken voor onszelf terwijl de groep in het restaurant eet. Ik maak een eiersalade (tja, er zijn er een paar over) terwijl Walt op mijn dringende advies een douche gaat nemen en een schoon shirt aan trekt. Ik weet dat we in Afrika zijn en mannen naar man horen te ruiken maar dit begon in de buurt te komen van een zeeleeuw.
Na de lunch checken we even de waterhole maar daar is geen dier te zien. Ik ga een tukje doen in de schaduw terwijl Walt even met de truck weg gaat.

Om 15.00 gaan we weer rijden. Dit keer ten noorden van Namutoni in de hoop olifanten te spotten maar het zit ons niet mee. Wel zien we een tijdje later een witte neushoorn en dat is hier super zeldzaam. Volgens de officiële berichten zitten ze hier niet eens omdat ze niet willen melden dat ze er een paar jaar geleden 4 hebben geïntroduceerd. Een hele mooie bonus dus.
Na nog een hele berg giraffes rijden we weer door lege vlaktes. Zo gek. Ondertussen is de lucht weer vol regenwolken en zien we de buien aan de horizon. De zoutvlakte die vanochtend nog droog was staat nu onder een dun laagje water. Een mooi gezicht!

We gaan vanavond braaien en duimen dus dat de regenbuien om ons heen trekken. Walt pakt zijn drankje en gaat zitten kletsen met mensen terwijl ik weer druk aan de slag ga. Ik vraag hem hoe lang hij van plan was om termiet te blijven spelen en gek genoeg lijkt die bijnaam zijn vruchten af te werpen. Hij staat op en begint te helpen.
Er komen ook een paar mensen van de groep helpen. Er vallen een paar dikke vette regendruppels maar daar blijft het gelukkig bij.
Er komt ook nog een mooie ongenode gast. De prullenbakkenomgooier van gisteravond is dus een honey badger! (honingdas). Ik heb er nog nooit een gezien. Wat een prachtbeest! Maar schattig is ie niet. Als je in de buurt komt valt ie aan.

De braai avond is uiteindelijk erg geslaagd. De Amerikaanse buren doen nog even mee met het marshmallow feestje en dan gaat iedereen richting kamer en tent.

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje