welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Wildst

Dag 7, 08-09-2003 Krugerpark - Swaziland,

Om 6 uur 's ochtends vertrok de bus vanuit het Krugerpark. Het is nog 2 uur rijden naar de uitgang van het park en rond deze tijd zijn de dieren erg actief. De andere groep had tijdens hun safari van gister geen enkele neushoorn gezien. Dat werd deze ochtend ruimschoots goed gemaakt. We hebben er een stuk of acht gezien. Helaas gaan we nu al het Krugerpark verlaten.We hebben er erg van genoten!

We gaan Zuid-Afrika verlaten en zijn op weg naar Swaziland. Het is een klein koninkrijk dat grenst aan Zuid-Afrika en Mozambique. Swaziland is vanaf 1968 onafhankelijk en apartheid hebben ze hier niet gekend. In tegenstelling tot Zuid-Afrika zijn de meeste mensen hier erg arm. Men leeft hoofdzakelijk van de landbouw. Officieel heerst hier op dit moment hongersnood maar omdat ze omringt worden door het " rijke" Zuid-Afrika worden ze door hulporganisaties een beetje vergeten.

Voor we Swaziland binnen gaan hebben we een ontbijt en een culturele rondleiding in het niemandsland. Hier is een compleet authentiek Swazi dorp neer gezet met restaurant en souvenir winkel. Dit is speciaal voor de toeristen en het klinkt erger dan het in werkelijkheid is. Voor het ontbijt werden we ontvangen door onze gastheer en een paar brulkikkers. Nu wisten we dat die kikkers een herrie konden maken maar zo'n herrie. Ik (Jeroen) geloofde in eerste instantie niet dat dit echt was. " Waar staan de speakers!". Het bleek om de Olive Toad te gaan.

Na het ontbijt begint de rondleiding.. Het dorp is helemaal met takken afgeschermd en voor je naar binnen mag moet je toestemming vragen van de dorps oudste. In de cultuur van de Swazi's is de rol van de man en de vrouw totaal verschillend. Als man mag je meerdere vrouwen huwen. Je mag een vrouw ten huwelijk vragen mits je met wat koeien over de brug kunnen komen. Je moet als man ten alle tijden goed zorgen voor je vrouw(en). Het aantal koeien dat je bezit is een indicatie van je rijkdom dus het vermogen om je vrouw(en) te onderhouden.
Als vrouw ga je nooit voor een man de hut binnen of naar buiten. Dus wij moesten ook in die volgorde de hutten bekijken. In het midden van het dorp staat een ruimte die is afgeschermd met takken. In die ruimte mogen alleen de mannen komen en daar bespreken ze de belangrijke dingen met elkaar.
Wij, de mannen van de groep, kregen hier een uitleg van het Swazi ondergoed. Nog niet zolang geleden droegen de mannen hier een holle kalebas om het topje van hun eikel als ondergoed. Als er onverwachts een plaatselijke schone voorbij komt voorkomt het kalebasje een erectie. Het is pas sinds een paar jaar dat de mannen ook westers ondergoed mogen dragen van de koning. Het aantal verkrachtingen is sindsdien verveelvoudigd. We kregen ook nog even een demonstratie hoe je de kalebas moet gebruiken en er werd ons op het hart gedrukt niets te vertellen aan de nieuwsgierige dames die buiten stonden te wachten. Ik heb later ergens zo'n kalebas gekocht maar nog niet gebruikt.

Als afsluiting kregen we een demonstratie dans en zang. Ik heb nog even meegedaan. Ondanks dat dit een behoorlijk toeristische attractie is, is het toch heel leuk. Het is een soort openlucht museum en de mensen zijn enthousiast.

Onderweg naar het Mliwane park genieten we van het Swazi landschap Het is hier bergachtig met mooie valleien. Hier worden we echt geconfronteerd met de armoede. We zien kinderen langs de weg dansen om zo een beetje geld te verdienen. We hadden een benen strek moment bij wat bij souvenirs stalletjes. Hier hebben we allebei een beeldje gekocht temeer omdat de mensen het hier echt nodig hebben.

Halverwege de middag komen we aan in het Mliwane park. Bij de ingang zag je onmiddellijk het wild al lopen. We zien zebra, impala, blesbok, gnoe, struisvogels en giraffes. In het restcamp lagen de nijlpaarden in het meertje voor het restaurant. De nyala's en zwijntjes liepen langs de hutten. Jawel, we sliepen in een echte beehive hut. Alhoewel de onze was voorzien van elektriciteit en een ventilator. Het is wel super grappig om gebukt een strooien hut in te moeten. De geur alleen is al heel bijzonder.

Rudi zat met een ijsje, drankje en haar puzzelboekje in de luie stoel te wachten tot er een mooi moment was om de nijlpaarden op de foto te zetten. Het weer was vandaag beter dan de afgelopen dagen dus de trui kon uit. 's Avonds aten we butternut soep wat best lekker was. Daarna rijst, aardappelen, spinazie, kip en impala. Als toetje was er het vertrouwde stukje cake met room. Na het eten nog even bij het kampvuur gezeten met een struisvogel als buurvrouw.

 vorige verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje