welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

unesco site

14-10-2014, Harare

We vertrekken vandaag extra vroeg omdat we ook iets cultureels willen doen vandaag en niet alleen maar rijden. We vertrekken om 5.00 en dan hebben we al ontbeten. Om 9.00 zijn we bij Great Zimbabwe, een archeologische site. Het land dankt zijn naam aan deze grootste nederzetting van een koning. Het is een Unesco site dus de laatste jaren goed opgeknapt en onderhouden.
Vandaag is het “koud”. 18 graden en bewolkt. En dat is heel prettig als je een hoop stenen in een veld gaat bekijken.

Boven op een grote rots die uit het landschap steekt (denk ayersrock) is een “kasteel” voor een koning gebouwd. Vanaf de grond zie je er  bijna niets van en ook als je boven bent zie je hoe vakkundig ze het bouwwerk op laten gaan in de omgeving.
De muren zijn meters dik en net zo kunstig opgestapeld als bij de Maya’s. Ik blijf me er over verbazen dat bouwtechnieken van eeuwen geleden op verschillende continenten op dezelfde manier zijn ontwikkeld. De stenen passen naadloos in elkaar.
Alleen de muren staan nog en een paar deuropeningen. Een dak zie je nergens meer. We lopen door de verschillende ruimtes en hebben vanaf de heuvel een prachtig overzicht op de omgeving. En ook op de enclosure beneden waar de vrouwen van de koning woonde.
In het dal is een enorme ovale muur die ook weer een paar meter dik is en op sommige plekken wel 11 meter hoog. De muur is ruim 200 meter lang. Binnen de muur lagen de stenen hutten van de vrouwen en misschien wel het meest opvallend een enorme conisch bouwwerk zonder functie.

Het land dankt zijn naam aan deze voormalige koninklijke hoofdstad die om onverklaarbare reden volledig verlaten is ooit. Grote stenen huis is namelijk Dzimba Mabwe.

Na de rondleiding lunchen we op de parkeerplaats bij de site. Lekker knakworstjes op brood. En de apen omsingelen ons weer dus we moeten flink alert zijn.
In de groep zit een aardige vent die alleen een beetje last heeft van, wat ik noem, het Nederlandersyndroom. “ik sta helemaal achter regeltjes! Vind dat die er moeten zijn en dat iedereen zich er aan moet houden…..behalve ik”.
Ik ben al een beetje alert op hem omdat hij gisterochtend ons dringende advies om de Hornbillvogels GEEN bacon te voeren negeerde.
Die beesten zijn net ratten op sommige campsites, geen vleeseters en al helemaal niet van die mega zoute rotzooi als bacon. Zelfs na de uitleg dat wij verwachtte dat ze aan het einde van de dag dood neer zouden storten van een nierverzakking zag ie er alleen maar de humor van in en niet de boodschap die er in verscholen ging.
Kortom, vandaag met Siziba afgesproken de waarschuwingen niet meer te verpakken in grapjes maar duidelijk te zijn.
Dus wij zeggen heel stellig tegen de hele groep: “NIETS voeren aan de aapjes!”
En wie roept er heel blij: “kijk eens hoe schattig dat kleine aapje brood uit mijn handen pakt?!”
Zucht….

Na de lunch is het rijden, rijden, rijden. Freddy (de truck) heeft op het laatste stuk moeite met de heuvels. Lijkt wel een beetje op het filterprobleem dat ik tijdens de vorige tour had. We lopen dus vertraging op en komen dan ook nog eens muurvast te zitten in het verkeer bij Harare. Echt ruim een uur lang zijn we geen centimeter op geschoten. Dus komen we weer aan in het donker en daar is niemand blij mee. Er worden geen tenten opgezet maar mensen nemen een huisje. We staan aan een meer ( zie je niets van in het donker) met als gevolg dat het stikt van de muggen.
Ik sta dus in een pikdonker landschap bij een tlbuis eten te snijden en te koken. Je kunt je er misschien een voorstelling van maken hoeveel vliegende beesten om me heen hangen. Naast de muggen die me lek prikken vliegt menig insect zich te pletter op mijn voorhoofd (waar een koplampje op zit) en moet ik zeer streng zijn met deksels op de pan laten voordat een berg proteïne zich vrijwillig toevoegt aan mijn maaltijd.

Direct na het eten ga ik naar bed. Ik deel een kamer met Siziba. Deze keer kon hij er niet onder uit. We horen namelijk overal een kamer te delen als die beschikbaar is. Ik ben er alleen achter gekomen dat ie mij niet altijd verteld als er een kamer is. Of eigenlijk…hij zegt me gewoon dat er geen kamer is en dat hij zelf slaapt in of op de truck of in een keuken ergens…..maar hij heeft dus al een aantal nachten genoten van een prima bed en mij mijn tent op laten zetten.
Deze keer heb ik het initiatief genomen om te vragen naar “onze” kamer en mijn spullen er in gelegd!

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje