welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

shit happens

27-6  Kamanjab

We laten Swakopmund weer vroeg achter ons. Vandaag rijden we richting Kamanjab. Om de dag wat op te leuken maken we een ommetje bij een petrified forest en wilwhichia’s .

Aan het einde van de middag komen we aan bij Duncan’s Camp.
Wanneer ik iets uit de vriezer wil pakken zie ik dat een hele bak yoghurt is om gegaan. Balen! Alles zit onder. Nastasja komt me helpen. De vriezer is namelijk zo onhandig gepositioneerd dat je plat op je buik op de rand moet liggen om met gestrekte arm een doekje over de bodem te halen. Dan is het wel zo fijn als er iemand achter je staat om je doekje aan te pakken, uit te spoelen en weer aan te geven. Ik vermoed dat ik een paar blauwe plekken ga overhouden aan deze schoonmaak actie.
Net als we met deze onverwachte vertraging klaar zijn komt het volgende.

Iemand heeft in al zijn wijsheid besloten om 5 liter waterflessen op te slaan in een bovenste kluisje. En die fles is natuurlijk gebarsten. Patrick ontdekt dat zijn slaapzak nat is. Echt niet grappig als het zo koud is. Zelfs bij het kampvuur gaan we die niet droog krijgen. Vervolgens wil ik iets uit mijn tas pakken en merk dat die drijfnat is. En dan bedoel ik dus echt dat ik hem kan uitwringen. Ik ben nog nooit zo blij geweest dat mijn kleding in plasticzakken zit in mijn rugzak. Nu was driekart nog droog. Maar de zak met elektra was wel drijfnat en ook mijn slaapzak, mijn boeken, mijn wol om mee te haken, mijn donzen jas en……mijn papieren voor de volgende groep!!!
Ik moet juist nu druk zijn met koken maar ik kan niet anders dan hier ook aandacht aan besteden. Ik begin langzaam aan een beetje te stressen.
Alle droge spullen gaan in een vuilniszak, mijn rugtas en elektra leggen we naast het vuur en mijn natte jas, slaapzak en kleding hangen we aan een waslijn.
Kom ik terug om mijn vuilniszak op te bergen is ie nat!!! Wel gdvr… waar komt dat nu weer vandaan???
Ik ruik er even aan en het is wijn!!!! Ik loop richting kampvuur en vraag of diegene die gemorst heeft met wijn op mijn tas met droge spullen zo vriendelijk wil zijn me te helpen om dit te fixen zodat ik verder kan met koken.
Walt heeft zijn sensitivity radar weer eens niet aan. Die denkt dat dit het uitgelezen moment is om grapjes met me uit te halen. Communicatie doet wonderen en ik heb geleerd dat je van een man niet altijd kunt verwachten dat die hints begrijpt dus ik zet hem op zijn stoeltje en spel voor hem: “niet…in…een…al…te….best…humeur….dus….geen..!.. grapjes!”.
Met een grote glimlach staat ie op en maakt nog even een kutgrapje. Hij krijgt een schop onder zijn kont waarvan hij denkt dat ik het grappig bedoel en ik weet dat er een stukje venijn in zat.

Het eten is geslaagd. Vooral ook wat Walt van de spareribs heeft gemaakt. Daar heb ik ook weer wat van geleerd. En ik mag dan op hem mopperen maar na mijn speech op zijn stoeltje is ie wel uit zich zelf gaan mee helpen om het eten af te krijgen.
Het is vanavond zo koud dat we niet eens meer om het vuur zitten maar er al draaiend ongeveer in staan. Iedereen ligt dan ook heel vroeg in bed.

 vorig verslag

 volgende verslag

 

Slideshow

kaartje