welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Telefoon kwijt

Donderdag 25-6               swakopmund


Vandaag is duinendag dus wederom lekker op tijd op staan. Om 4.30 ging mijn wekker. Theewater op zetten en om 5.30 staan we klaar bij de gate. Het had niet veel gescheeld of we waren met 2 man te weinig vertrokken. Ze hadden zich verslapen maar gelukkig werd het nog op tijd opgemerkt.

Bij het laden van de truck mis ik de deksel van de bak met borden en bestek. Onbegrijpelijk. Dat ding is bijna zo groot als een bijzettafel. Hoe kan dat nu weg zijn?

Afijn, we gaan op pad en we zijn enige truck bij dune 45. Behoorlijk uniek te noemen. Walt en ik maken bacon en scrambled eggs.  En dan komen de andere trucks binnen. Frank en Conrad en later Pumi en haar chauffeur. Zowaar een kleine Nomad reünie onder aan het duin.
Bij Death vlei blijf ik eens achter op de parkeerplek. Even wat administratie bijwerken. Het kwam er alleen niet helemaal van omdat Frank zijn hart kwam luchten over Conrad en ik wil wel de financiële administratie doen maar als Walt met de groep de woestijn in is en de kluissleutel in zijn zak heeft dan is het lastig.
We zijn net een half uur op de weg terug als iemand van de groep er achter komt dat haar telefoon uit haar zak is gevallen. Dus omdraaien en terug rijden.
Helaas is de telefoon niet gevonden.

We lopen wel 1,5 uur vertraging op dus kunnen niet langs sesriem canyon. Gelukkig heb ik lunch geregeld bij Solitaire. We gaan snel langs de camping om onze tenten in te pakken en ik vind de deksel van mijn bak. Hij was een flink eind weggewaaid en een zwarte deksel zoeken met daglicht is een stuk makkelijker dan in het donker.

Bij Solitaire stoppen we dus voor de lunch. Het is tijd om de excursies te gaan regelen voor Swakopmund. Walt wil de scenic flight en de skydive bellen want dat zijn z’n vrienden in ik doe sandboarden, living desert tour en de quads. Maar Walt gebaart dat de scenicf light niet kan op het tijdstip dat matched met de andere excursies. Ik vraag hem wat terwijl hij aan de telefoon is en kom er achter dat dit dus een doodzonde is. Hij is direct pissig. Eenmaal opgehangen snauwt ie me af en loopt weg. Mij met de helft aan vragen laten zitten. Dus ik loop achter hem aan en vraag of ie de skydive al gebeld heeft en of ik de sleutel van de kluis kan krijgen. Ik heb gdvr ook maar een kwartier de tijd om tig dingen te regelen en te zorgen dat de mensen lunch krijgen. En hij loopt gewoon weg en negeert de vraag. Hij stapt in de truck en rijdt weg. Dus ik ga er voor staan en hij pissig. Ik stap snel half in om te pakken wat ik nodig heb en krijg een blik die bedoeld is om te doden op een vraag die ik stel. Ik stap dus uit de truck en smijt de deur dicht. Walt scheurt weg.
Maar ik kan een aantal excursies niet regelen als ik niet weet hoe laat de skydive is. Dus ik SMS Walt en ik krijg een SMS terug en kan dan dus de dingen gaan regelen. Wanneer de groep gegeten heeft en Walt weer terug is gaan we weer rijden. Walt praat niet met me. Ik ga het gesprek aan. Wat heb ik in godsnaam gedaan dat ie zo buitensporig pissig is. Blijkbaar had ik de deur niet dicht mogen smijten. Dus ik vraag hem of dat nu zo’n onnatuurlijke reactie is als hij wegloopt als ik hem wat vraag en de volgende vraag ook negeert.
Blijkbaar had ie de vraag niet gehoord. Ik weet dat ie best doof is maar of ik het geloof. Hij is echter zo geïrriteerd dat ie de rest van de rit, een uur of 4, niets meer tegen me zegt. Dit is nieuw. Normaal duurt zijn bui maar kwartiertje.
Onderweg zien we mountain zebra’s en wildebeast. Die laatste horen hier niet echt thuis.

We komen tegen het donker aan in Swakopmund. Omdat Walt nog steeds niet tegen me praat probeer ik hem maar te paaien door een blikje bier uit de vriezer te vissen op het moment dat we het terrein van de huisjes op ruimen. Het lijkt te werken maar zeker weten doe ik het nog niet.

’s avonds gaan we uit eten in Kucki’s. Ik zoek een plek aan de andere kant van de tafel ten opzichte van Walt. Tot meneer me opdraagt tegenover hem te gaan zitten. Ik snap echt geen snars van die man maar als hij zo de vrede wil tekenen dan  moet het maar zo. Ik neem de asperges terwijl bijna de volledige tafel zich stort op Kudu steak. Twee mensen hebben een fishplatter for two besteld en die is zo belachelijk groot dat je er wel met 4 man van kan eten.
Na het eten gaat Walt met een groep de bar in van het restaurant en loop ik met de rest via een pinautomaat terug naar de accommodatie.
Na een super lange, warme en vooral hoognodige douche lekker mijn bed in.

 vorig verslag

 volgende verslag

 

Slideshow

kaartje