welkom op www.bolletjeom.nl

Al 12 jaar de wereld rond reizend.... and still going strong!

Hork

8-7 Tshipise

Zuid-Afrika is ons doel van vandaag. Dus eerst weer een flink stuk rijden met heel wat politiestops en dan de notoire grensovergang die ons de laatste keer meer dan 2,5 uur heeft gekost.
We hebben echt enorme mazzel want er zijn 4 van de 5 loketjes open en het is niet zo druk als anders. In werkelijk een recordtijd verslaan we Beitbridgeborder! In 1 uur er door heen!
Dit is een unicum. Nog nooit mee gemaakt!

In Mesina moet Walt naar de bank omdat zijn val van de trap zijn bankpas heeft gebroken. In Nederland moet je dan een week wachten op de post maar hier loop je een kantoortje binnen en maken ze ter plekke er eentje. Waarom moet dat bij ons zo moeilijk?

We zijn rond 16.00 bij Thsipise. De campsite bij de warmwaterbron. Het is schoolvakantie in Zuid-Afrika dus het is loeidruk. We moeten een plekje zien te vinden maar dat valt niet mee. We kunnen met de truck amper om de geparkeerde auto’s heen en blijven vast zitten onder laaghangende bomen. We hebben een plekje gezien maar kunnen niet bij de ingang komen. Walt besluit dus om een houten paaltje voorzichtig om te duwen zodat we er door kunnen.
Hij doet dat met beleid dus het paaltje beschadigd niet en ik kan het zo weer terug zetten in het gat zonder dat je er iets van ziet. Maar uiteraard staat er gelijk zo’n vadsige afrikaner tegen me te schreeuwen. Hij gaat nu de opzichter bellen. Ik zeg dat ie zich vooral niet druk moet maken om dingen die zijn probleem niet zijn maar als ie graag de opzichter wil bellen dat ie dat vooral moet doen.
Twee minuten later staat een andere vadsige afrikaner in mijn gezicht te spetteren. Hij brult de hele camping bij elkaar dat het echt niet kan wat we doen. Ik onderbreek hem midden in zijn schreeuwpartij met een vriendelijke en kalme glimlach en uitgestoken hand: “let me introduce myself first, I’m Rudi”. Hij viel compleet stil en schudde mijn hand. Hahahaha
Vervolgens begon hij zijn geschreeuw nog maar eens maar al een heel stuk minder luid. En ik zei niets maar dan ook helemaal niets terug. En toen ie uitgeschreeuwd was over dat het geld kost om dingen te repareren en iedereen betaald en anders meer moet betalen als wij dit soort dingen blijven doen…bladiebla.  Vroeg ik: “mag ik een vraag stellen?”.
Die had ie ook niet zien aankomen. Hij had een reactie op zijn geschreeuw verwacht. Ik vraag dus: ”aangezien wij ook betalende gasten zijn en je al maanden weet dat wij komen met een joekel van een truck en daarop 15 betalende gasten…hoe kan het dan dat jullie niet een plek vrijhouden waar een truck kan komen. We hebben namelijk net twee keer vast gezeten onder een boom!”
En toen had ik hem even stil. Ja, eh. Er zijn wel plekken voor trucks en dat had receptie me moeten vertellen. Of ik even bij hem in wilde stappen in zijn buggy. Dan zou hij die plekken laten zien. En hij bood zijn excuses aan. Na een tour rond de campsite en nog eens twee keer sorry werd ik weer afgezet bij ons kamp.

Walt heeft nog net niet zijn onderkaak op zijn enkels liggen maar het komt wel in de buurt. Tja, ik ben zelf ook redelijk onder de indruk van mezelf en ben een cursus of wat dankbaar voor de tips die nu erg handig bleken.
We lopen naar bar om internet te checken en ik krijg mijn compliment van de week van Walt. En terecht! haha.
Na het checken van de mail weten we nog steeds niet wat te doen met de truck over twee dagen. Best irritant.


Ik loop terug naar het kamp en ga eten maken. Een mannelijk deel van de groep kijkt keurig toe hoe ik aan het werk ben en een deel van de groep ligt in het zwembad.
Na het eten gaan Walt en ik midgetgolf spelen. Omdat ik hem in wil maken maar uiteraard verlies ik enorm. Daarna nog even heerlijk opwarmen in het zwembad en helemaal rozig mijn bedje in. Walt wil dat ik wakker blijf om het einde van een criminalminds te zien maar dat gaat echt niet lukken.

 vorig verslag

 volgende verslag

Slideshow

kaartje